บทที่ 802

คนที่ลุกยืนขึ้นทันทีและตะโกนใส่ผู้หญิงบ้าคนนั้นคือเบธานี

“ฉันหยาบคายแล้วยังไงล่ะ? เธอจะทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้?” แซนดร้าโต้ตอบ โดยไม่ต้องการจะยอมแพ้

ทั้งสองคนดูเหมือนจะลืมไปว่าพวกเธออยู่ที่ไหนกัน ขณะที่พวกเธอยังคงโต้เถียงกันและกันต่อไป สิ่งนี้เห็นได้ชัดเจนเพราะคนอื่น ๆ ก็ถึงกับนิ่งเงียบกันไปนานแล้ว

“น้องชาย!” เสียงตะโกนที่คมชัดดังขึ้นมาซึ่งทำให้ผู้หญิงที่กำลังโต้เถียงกันอยู่ถึงกับเงียบลง

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเธอก็รู้ว่าน้ำเสียงนั้นเป็นของใคร จากนั้นพวกเธอทั้งคู่ก็หันไปมองเจสสิก้าที่รีบร้อนเดินมาหาพวกเขากัน

“พี่สาว!” เจอรัลด์ตอบกลับ ขณะที่เขาพยายามเช็ดคราบชาออกจากตัวของเขา

“…พี่สาวเหรอ?”

ทุกคนที่นั่นถึงกับตกตะลึงกันไปทันที เขาเรียกเจสสิก้าว่าพี่สาวของเขางั้นเหรอ? เขาเป็น…

“ใครทำสิ่งนี้กัน? ใครกล้าดีมาทำให้นายน้อยของตระกูลคลอฟอร์ดต้องขายหน้า? คน ๆ นั้นต้องอยากตายแน่ ๆ!” เจสสิก้าด่าว่าด้วยความน้ำเสียงเย็นชา ซึ่งทำให้สมาชิกตระกูลคลอฟอร์ดคนอื่น ๆ ถึงกับเย็นสันหลังวาบด้วยความกลัวกัน

แซนดร้าและเบธานีเองก็ถึงกับกรามค้างกว้าง พวกเธอทั้งคู่แค่ไม่อาจเชื่อหูของตัวเองได้

‘…อะไรนะ? เขาเป็น…นายน้อยของตระกูลคลอฟอร์ดงั้นเหรอ?’

“ฉัน…คุณหนูคะ! ฉ ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ! ฉันไม่รู้!” แซนดร้ากล่าว ขณะที่เธอเริ่มส่ายหัวของเธออย่างรุนแรง

“งั้นเป็นเธอสินะ! ไปให้พ้นสายตาของฉันซะ!” เจสสิก้าคำรามอย่างเย็นชา

“ฉ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”

เมื่อรู้ว่าเธอหาเรื่องใส่ตัวมากแค่ไหน แซนดร้าจึงรู้ดีกว่าที่จะอ้อยอิ่งอยู่แถวนี้ไปนานกว่านี้

ขณะที่เธอหันหลังกลับเพื่อจะจากไป เจสสิก้าก็กล่าวเพิ่มเติม “เดี๋ยว เธอจะต้องกลิ้งไปตลอดทางจนถึงประตูจากจุดที่เธอยืนอยู่ อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำล่ะ!”