บทที่ 806

“สองคนนั้นเหรอ? ฮึ่ม! มันคงจะไม่เป็นการยืดเยื้อที่จะพูดว่าเด็กสิบสองขวบจากตระกูลนั้นเพียงคนเดียวก็สามารถทุบตีพวกเขาจนเละได้แล้ว!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น เจอรัลด์ก็รู้สึกว่าตัวเองกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่

จากนั้นเขาก็สงสัยว่าฟินน์เลย์จะรับมือกับตระกูลนั้นอย่างไร แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็รีบสลัดความคิดนั้นไป ท้ายที่สุดแล้วจุดสนใจของเขาก็ไม่ควรเปรียบเทียบในตอนนี้

ถ้าจะพูดให้ถูก เขารู้ว่าเขาต้องหาวิธีเพื่อขอความช่วยเหลือของตระกูลโมลเดลให้ได้ ยังไงซะตระกูลของพวกเขาก็จะเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

“พวกโมลเดลอาศัยอยู่ในสถานที่โดดเดี่ยวเป็นส่วนใหญ่ แม้แต่พ่อเองก็จะไม่ติดต่อพวกเขาถ้ามันไม่ใช่ทางเลือกสุดท้ายของเรา แต่อย่างไรก็ตามอาของลูกมีความลับที่สำคัญมากเกี่ยวกับสายเลือดของตระกูลคลอฟอร์ด ถ้าความลับนั้นหลุดออกไปในตอนที่เขาหายตัวไปล่ะก็ ครอบครัวของเราก็คงจะถูกทำให้ย่อยยับไปแล้วตอนรุ่นของลูกมาถึง! ตอนนี้ที่พ่อรู้ว่ามีโอกาสที่เขาจะยังคงมาชีวิตอยู่ พ่อจึงไม่มีทางเลือกอื่นใดแล้วนอกจากขอความช่วยเหลือของตระกูลโมลเดล เพราะกลัวว่าวันหนึ่งความลับอาจจะรั่วไหลออกไปก็ได้!”

มันชัดเจนว่าดีแลนไม่ได้ตามหาอาของเขาเพราะเขาเป็นครอบครัวเท่านั้น อีกหนึ่งเหตุผลก็คือเพื่อปกป้องความลับของสายเลือดของตระกูลคลอฟอร์ด

“ความลับของสายเลือดพวกเราเหรอครับ?” เจอรัลด์ถาม

“ใช่ พ่อได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้จากปู่ของลูกในช่วงนั้น แต่อย่าไปพูดถึงเรื่องนั้นตอนนี้เลย สิ่งที่สำคัญแรกในตอนนี้ก็คือขอความช่วยเหลือจากโมลเดล!”

“พ่อต้องการให้ผมไปที่นั่นใช่ไหมครับ?” เจอรัลด์ถาม

“ถ้าการไปที่นั่นและพูดคุยกับพวกเขาคือสิ่งที่จำเป็นต้องทำ พ่อก็คงไปขอความช่วยเหลือของพวกเขานานแล้ว พ่อบอกลูกแล้วตระกูลโมลเดลอาศัยในสถานที่โดดเดี่ยว พวกเขาไม่เคยแทรกแซงกับเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนอกตระกูลของพวกเขา แต่อย่างไรก็ตาม มีบุคคลหนึ่งที่อาจช่วยให้พวกเราเข้าไปได้”

“เป็นใครเหรอครับ?”

“ยายของลูกไง”