บทที่ 819

“ฝรั่งเศสสไตล์คลาสสิคงั้นเหรอ? เกิดอะไรขึ้นอีกแล้วเนี่ย?!”

ทุกคนถึงกับตกตะลึงกันสุด ๆ

เมื่อเห็นว่าผู้ที่อยู่ในสังคมระดับสูงสุดในยานเคนกำลังทำตัวเคารพมากต่อเจอรัลด์ เบจึงมีความสุขอย่างยิ่ง

“ยังไงซะ ช่างเป็นเกียรติอย่างแท้จริงที่ได้พบคุณที่นี่ในวันนี้นะคะ คุณเจอรัลด์! ฉันจะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดของอะไรก็ตามที่คุณสั่งที่นี่ในคืนนี้เองค่ะ!” เดดิลาห์กล่าว ขณะที่เธอยื่นมือไปหาเจอรัลด์อย่างสุภาพ ในสายตาของเธอ ความสำคัญของการผูกมิตรกับบุคคลที่ทรงอำนาจเช่นนี้ อย่างเจอรัลด์ ก็มีความสำคัญเกินกว่าค่าใช้จ่ายของบิลหนึ่งคืนอย่างแน่นอน

ในการตอบสนอง เจอรัลด์ก็เอื้อมมือออกไปเช่นกันและจับมือของเดดิลาห์ก่อนจะพูดขึ้นมา “ด้วยความยินดีครับ คุณเดดิลาห์!”

หลังจากเดดิลาห์จากไปในที่สุด ห้องก็ถูกทักทายด้วยความเงียบที่เกือบจะน่ากดดัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งยูรา ที่รู้สึกเหมือนว่าเพิ่งได้รับการตบครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา เขาถูกทำให้ขายหน้าโดยสิ้นเชิงต่อหน้าคนอื่น ๆ ทั้งหมด

“…ฉ ฉันขอ…ลองหนึ่งในบุหรี่ของนายได้ไหม เจอรัลด์?” หนึ่งในลูกพี่ลูกน้องของเขาที่นี่ถาม ขณะที่เขามองไปที่เจอรัลด์ หลังจากเห็นเจอรัลด์พยักหน้าให้เล็กน้อย เขาก็หยิบบุหรี่ให้ตัวเองก่อนจะจุดมัน

เมื่อเขาเห็นแบบนี้ ยูราจึงหรี่ตาของเขาเล็กน้อย ขณะที่เขาถลึงตามองเจอรัลด์ด้วยสายตาแข็งกระด้าง เขาก็ออกไปนอกห้องด้วยการแสร้งทำเป็นว่าเขาต้องไปรับสายโทรศัพท์

ไม่มีใครกล้าที่จะต่อต้านยูรา แม้ตอนที่เขายังเป็นเด็กแล้ว เมื่อคิดว่าคนยากไร้บ้านนอกคนนี้กล้าที่จะสู้กับเขาจริง ๆ ล่ะก็! เจอรัลด์ยังทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าเทพธิดาคนสวยเช่นนี้ด้วยซ้ำ!

ยานเคนคืออาณาเขตของยูรา และเขาก็น่าจะตายซะดีกว่าแพ้ให้เจอรัลด์ เมื่อเขาอยู่ข้างนอกแล้ว เขาก็จุดบุหรี่ก่อนจะต่อสายโทรออก

“อ่า เฮ้ แบรนดอน นายยุ่งหรือเปล่า?” ยูราถาม ขณะที่เขาปล่อยควันบุหรี่ออกมา

“ไม่เลย แค่ออกมาเที่ยวน่ะ ทำไมจู่ ๆ ก็โทรมาได้ล่ะ ยูรา? เป็นไปได้ไหมว่านายมีงานให้ฉัน?” แบรนดอนตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่บอกใบ้ถึงความกระตือรือร้นของเขา ขณะที่เขาหัวเราะ

“ไม่มีอะไรใหญ่มากนักหรอก ฉันแค่อารมณ์ไม่ดีเพราะบางคนกล้าที่จะเหยียบย่ำฉัน!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ใครจะกล้าทำเรื่องแบบนั้นในยานเคนกัน? ความอาจหาญนี้! มันเป็นใครล่ะ ยูรา? ฉันจะกำจัดพวกเขาเดี๋ยวนี้เลย!”

“ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำขนาดนั้น! แต่อย่างไรก็ตาม ฉันก็ต้องการให้นายทำให้เขาขายหน้า!” ยูราตอบกลับก่อนจะแชร์ที่อยู่ของเขากับแบรนดอน

“ฮ่า! ช่างบังเอิญอะไรอย่างงี้! ฉันก็บังเอิญดื่มกับลูกน้องสองสามคนของฉันแถวนี้! ฉันจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้แหละ!”