บทที่ 823

“น่านน้ำอาณาเขตนอร์ทเบย์ เป็นพื้นที่ปกคลุมขนาดใหญ่มาก มันก็นานขนาดนี้แล้ว มีล่าบางทีเธออาจจะ…”

หลังจากฟังเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นของเจอรัลด์ กีย่าก็ทั้งรู้สึกช็อก และเป็นกังวลเช่นกันอย่างชัดเจน

เมื่อกีย่าเห็นสีหน้ามืดครึ้มบนใบหน้าของเจอรัลด์ เธอยั้งจากการพูดอะไรก็ตามที่ไม่จำเป็น

ไม่มีคำอธิบายสำหรับอารมณ์ที่กีย่ากำลังรู้สึกในขณะนี้

แม้เธอเป็นคู่แข่งของมีล่ามาก่อนหน้านี้ แต่กีย่าก็ต้องยอมรับว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ดีจริง ๆ และเธอก็รักเจอรัลด์มาก

น่าประหลาดใจ กีย่ารู้สึกกลัดกลุ้มที่ได้ยินว่ามีบางอย่างที่เลวร้ายเกิดขึ้นกับมีล่า

แต่นอกเหนือจากอารมณ์เศร้าเหล่านี้ กีย่าก็รู้สึกแฝงนัยแห่งความตื่นเต้น

เธอรู้ว่ามันไม่ถูกต้องที่เธอมีความนึกคิดอื่นใด ๆ ในช่วงเวลาแบบนี้ แต่กระนั้นมันก็เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะต้านทางแรงกระตุ้นเช่นนี้ได้

เจอรัลด์ไม่ได้อยู่กับกีย่าเป็นเวลานาน

เจอรัลด์ดูเหมือนจะค่อนข้างสลดใจ หลังจากพวกเขาเริ่มพูดคุยถึงมีล่า

เขากลับไปห้องของเขาหลังจากการพูดคุยกันสั้น ๆ

เจอรัลด์จะกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลเยลแมน เพื่อเยี่ยมยายของเขาตอนบ่ายวันพรุ่งนี้

วันต่อมา ในห้องประชุมของคฤหาสน์ตระกูลเยลแมนในยานเคน

สมาชิกทุกคนของตระกูลเยลแมนก็มารวมตัวกันที่นี่

เยลแมน กรุ๊ป เป็นธุรกิจของครอบครัวและต่อมา สมาชิกผู้บริหารของกลุ่มดังกล่าวทั้งหมดต่างก็เป็นสมาชิกของตระกูลเยลแมนกัน

การประชุมธุรกิจเช่นนี้ก็เป็นมาตรฐานปกติ

“ตระกูลเยลแมนกำลังกลายเป็นว่างเปล่ามากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ พวกเราเคยเป็นตระกูลระดับสูงสุดในหมู่สี่ตระกูลใหญ่ แล้วตอนนี้ล่ะ? ทำไมพวกเธอทุกคนไม่ดูรายได้ประจำปีของตระกูลเยลแมนให้ดี ๆ กัน? แม้หลายคนจะถือว่าพวกเราเป็นสมาชิกของสามตระกูลสูงสุด แต่เธอคิดจริง ๆ เหรอว่าพวกเราถูกจัดให้อยู่ในจำพวกเช่นนั้น?”

หญิงชราคนหนึ่งในวัยแปดสิบปีของเธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ก้องกังวานและทรงพลัง

เธอเหลือบมองอย่างเย็นชาไปที่ลูก ๆ และหลานทั้งหลายของเธอ

เธอกระแทกไม้เท้าของเธอกับพื้นอย่างดัง

“ฉันก็แก่มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว และฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะจากโลกนี้ไปเมื่อไหร่ ฉันจะรู้สึกดีกับการทิ้งทรัพย์สินของเราไว้ในมือของพวกเธอได้ยังไง? ตอบฉันมาสิ! ยังไงกัน?!” หญิงชรากล่าว

เธอคือ ท่านผู้หญิงเยลแมน หัวหน้าของตระกูลเยลแมนและยังเป็นประธานหญิงของเยลแมน กรุ๊ป เช่นกัน