บทที่ 828

เธอมีเงินประมาณเจ็ดถึงเก้าพันดอลลห์ติดตัวเท่านั้น

“เป็นอะไรไปล่ะ? 13,999 แพงมากเกินไปสำหรับเธอหรือเปล่า?”

เจอรัลด์ถามมาริลิน ในขณะที่หัวเราะเบา ๆ กับตัวเอง

อย่าลืมว่ามาริลินเป็นคนที่จิ้มหัวเขา และเยาะเย้ยเขาเมื่อวานนี้

เจอรัลด์รู้สึกอยากจะจัดการความไม่พอใจของเขากับเธอในวันนี้

เช่นนั้นเจอรัลด์โต้ตอบอย่างติดตลก

“เฮ้ โทษทีนะ ฉันจะไม่สามารถซื้อเดรสตัวนี้ได้ยังไงกัน?”

มาริลินคิดว่ามันน่าเจ็บแค้นแค่ไหนสำหรับคนยากไร้อย่างเจอรัลด์ที่กล้ามาดูถูกเธอ

“เอาล่ะถ้างั้น พวกเราจะซื้อชุดอื่น! เช่นนั้น โปรดห่อชุดเดรสตัวนี้ให้พวกเราด้วย!” เจอรัลด์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มประสงค์ร้าย

พนักงานขายสาวถึงกับประหลาดใจ และดีใจในเวลาเดียวกันเมื่อเธอได้ยินแบบนี้

“นายต้องโม้อยู่แน่! มันจะยอดเยี่ยมอยู่แล้วถ้านายสามารถซื้อเหล่านี้ที่นี่ได้สักชิ้น! ฮึ่ม! ถ้านายจะซื้อสองตัว ฉันจะซื้อสาม! ไม่ว่าจะกรณีใด ฉันจะซื้อมากกว่านาย!”

มาริลินดื้อรั้นที่จะเอาชนะการแข่งขันเล็กน้อยกับเจอรัลด์

“แม่คะ มาที่นี่และดูสิ!”

ลูกค้าอีกห้าคนเดินเข้ามาในร้านบูติกกัน

เป็นผู้หญิงห้าคน

สองคนคือเด็กสาวและอีกสามคนคือผู้หญิงวัยกลางคน

จากการที่พวกเธอแต่งตัวกันอย่างไรนั้น มันก็ค่อนข้างชัดเจนว่าพวกเธอสามารถซื้อเสื้อผ้าที่ลดราคาที่นี่ได้ แน่นอน พนักงานสาวจึงทิ้งสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ที่นี่และเดินไปบริการพวกเธอ

“คุณนายกอสลิง คุณหนูเยลแมน คุณมาแล้ว! เชิญค่ะ! เชิญ! มีเสื้อผ้าใหม่ ๆ มากมายในร้านของเราตอนนี้ ฉันสามารถช่วยคุณเลือกสองสามตัวจากสินค้าใหม่ของพวกเราได้นะคะ!”

“ไม่จำเป็นสำหรับเรื่องนั้นหรอก พวกเราจะเดินดูรอบ ๆ ด้วยตัวเอง!”

คุณนายกอสลิงตอบกลับทันที

ทันทีทันใดนั้น ลูกสาวของเธอก็เริ่มดึงเสื้อผ้าของเธอ

“แม่คะ พวกคุณทุกคน ดูสิ! นั่น นั่นไม่ใช่คน ๆ นั้นหรอกเหรอคะ?!”

เด็กสาวชี้ไปยังทิศทางของเจอรัลด์และเบ

“หืมม? เป็นเจอรัลด์! จริง ๆ แล้วเบก็มาที่นี่กับเขาเหมือนกันเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า!”

คุณนายกอสลิงหัวเราะเยาะ

ถูกต้อง คุณนายกอสลิงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากป้าคนแรกของเจอรัลด์ โรสนั่นเอง