บทที่ 836

“หืมม? แต่สิ่งที่เธอพูดมาก็สมเหตุสมผลเหมือนกัน นายน้อยหนุ่มจากตระกูลระดับสูงจะไม่มีวันยุ่งยากในการทำเรื่องเช่นนี้หรอก และพวกเขาจะไม่มีวันแสดงเจตนาที่ตรงไปตรงมาและชัดเจนเหมือนกัน มีความเป็นไปได้จริง ๆ ที่คุณคลอฟอร์ดจะตกหลุมรักหนึ่งในหญิงสาวจากตระกูลเยลแมน!”

“อิซาเบล เธอเพิ่งเริ่มทำงานให้กับบริษัทเมื่อไม่นานมานี้ หลังจากที่เรียนต่างประเทศมาหลายปี ย่าเชื่อว่าเธอคงพบผู้คนมามากมายและมีส่วนร่วมในงาน และโอกาสที่แตกต่างกันอย่างมากมายใช่ไหม? เธอจำได้บ้างไหมว่าได้พบกับนายน้อยที่มีอำนาจและน่าเกรงขามเช่นนี้?”

ท่านผู้หญิงเยลแมน ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็รู้ดีว่าอิซาเบลเป็นที่ต้องตาแค่ไหน ใช่ เบก็เทียบเท่าได้กับความงามของเธอ แต่เธอแทบจะไม่ได้สัมผัสเหตุการ์ณที่ยิ่งใหญ่กว่าหรือโลกภายนอกมากนักเมื่อเทียบกับอิซาเบล

อิวาเบลใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อคิดถึงประสบการณ์ของเธอก่อนจะตอบกลับ “หนูก็คิดอย่างนั้นนะคะ คุณย่า!”

“เอาล่ะ ถ้าเป็นอย่างงั้นล่ะก็ งั้นพวกเราจะถือซะว่ามันเป็นความกรุณาสำหรับตระกูลเยลแมน! อิซาเบล ถ้ามีอะไรที่เธอต้องการหรือจำเป็นในอนาคต ก็ไม่ต้องลังเลใจที่จะขอย่านะ!” ท่านผู้หญิงเยลแมนกล่าว

“ขอบคุณค่ะ คุณย่า!” อิซาเบลตอบกลับอย่างตื่นเต้น

คำพูดเหล่านี้ส่อให้เห็นถึงความเป็นไปได้ว่าอิซาเบลจะสามารถรักษาตำแหน่งสูง ๆ ให้ตัวเองได้ในอนาคต

คุณย่าจับมือของอิซาเบลไว้ ในขณะที่พวกเขากลับไปยังคฤหาสน์กัน

เป็นตอนนั้นเองที่ยูม่าได้รับโทรศัพท์ฉับพลัน

“นายพูดว่าอะไรนะ? ช่วยพูดอีกทีได้ไหม?”

สีหน้าบนใบหน้าของยูม่าเปลี่ยนทีนที

หลังจากวางสาย ดูเหมือนราวกับว่าสีทั้งหมดจะถูกระบายออกจากใบหน้าของยูม่าในทันที

“คุณแม่!”

ยูม่างงงวยเล็กน้อย เขาก็ตกอยู่ในอาการมึนงงขณะที่เขาเข้าไปใกล้ท่านผู้หญิงเยลแมน

“เป็นอะไรไปล่ะ?”

“มีบางอย่างเกิดขึ้นกับบริษัทครับ!”

“เกิดอะไรขึ้น?”

สีหน้าบนใบหน้าของท่านผู้หญิงเยลแมนเปลี่ยนฉับพลัน

ยูม่ากลืนน้ำลายอึกใหญ่และพูดขึ้นมา “เมื่อสองสามวันก่อนที่ผ่านมา ห่วงโซ่อุปทานของบริษัทอยู่ภายใต้ความตึงเครียด ดังนั้นผมจึงทำตามขั้นตอนปกติในการสมัครขอสินเชื่อกับธนาคาร ลูกน้องของผมเพิ่งโทรมาบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเงินกู้นั้น! ธนาคารเพิ่งปฏิเสธการขอสินเชื่อของเราครับ!”

“อะไรนะ?”

ท่านผู้หญิงเยลแมนไม่คาดคิดจริง ๆ ว่าสิ่งต่าง ๆ จะเลวร้ายลงเร็วขนาดนี้

“แกใช้อะไรในการยื่นขอร่วมล่ะ?” ท่านผู้หญิงเยลแมนถาม