บทที่ 840

เบกล่าวอย่างประหม่าเล็กน้อย

“ลูกพี่ลูกน้องของคุณเหรอคะ? ดิฉันขอทราบได้ไหมคะว่าเขาเป็นใคร? เขาขอให้คุณมามองหาใครที่นี่เหรอคะ?”

พนักงานต้อนรับที่ทำงานแผนกต้อบรับมีการแสดงออกทางอารมณ์ที่ดีมาก และมันชัดเจนว่าเธอได้รับการฝึกสำหรับการให้บริการลูกค้าของพวกเขา เธอปฏิบัติต่อทุกคนในห้องด้วยความเคารพ แม้แต่เบที่แต่งกายอย่างเรียบง่าย

“เขาชื่อเจอรัลด์ คลอฟอร์ดค่ะ เขาบอกให้ฉันมาที่นี่ และมองหาผู้ชายคนหนึ่งที่ชื่อว่าคุณเคย์เดน เซลลี!”

พนักงานต้อนรับตรงแผนกต้อนรับส่ายหัวของเธอและด้วยรอยยิ้มเวทนา เธอบอกเบว่า “ดิฉันขอโทษค่ะแต่ไม่มีใครที่ชื่อเคย์เดน เซลลีที่นี่ พวกเราไม่เคยได้ยินใครก็ตามชื่อเจอรัลด์ คลอฟอร์ดเหมือนกัน คุณแน่ใจใช่ไหมคะว่าคุณไม่ได้จำผิด?”

“อะไรนะ?”

ความตื่นกลัวของเบพุ่งขึ้นเมื่อได้ยินการตอบสนองของพนักงานต้อนรับ นี่โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นเพราะทุกคนจับจ้องสายตามายังเธอ เธอจึงเริ่มหน้าแดงขึ้นมาด้วยความอับอาย

“พระเจ้า! ฉันเพิ่งพูดอะไรไปนะ? พระเจ้า ข่างน่าอายเสียจริง! เธอช่างโง่อะไรอย่างงี้ที่มาถึงที่นี่น่ะ!”

อย่างพูดไม่ออก อิซาเบลปิดหน้าของเธอเพื่อซ่อนตัวเองจากบรรยากาศที่น่าอึดอัดนี้

“เส้นสายคนไหนที่เธอพึ่งพาอยู่นะ? เจอรัลด์ คลอฟอร์ดงั้นเหรอ? เด็กคนนี้บ้าไปแล้วหรือเปล่า? เจอรัลด์เป็นคนที่ทำให้เธอมาที่นี่งั้นเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า! แม้แต่พนักงานต้อนรับก็ยังไม่เคยได้ยินชื่อที่เธอพูดเลย!” โรสพูดเยาะเย้ย

เบประหม่ามากจนเธอกำหมัดของเธอแน่น โดยไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไป

“ยูรา! ลุงเยลแมน! ทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วครับ คุณฮัดเดลจะมาที่นี่ในอีกครู่สั้น ๆ นี้ พวกคุณควรดื่มให้หมดกันก่อนนะครับ!”

ชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฎตัวขึ้นด้วยรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของเขา

อย่างชัดเจนเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเพื่อนร่วมชั้นของยูรา

“คุณลาครัวซ์ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”

เพื่อนร่วมชั้นของยูราเหลือบมองไปที่แผนกต้อนรับ พร้อมด้วยรอยยิ้มไม่จริงจังมากกว่ามากในคราวนี้

พนักงานต้อนรับตรงแผนกต้อนรับตอบกลับ “คุณเยลแมนบอกว่าเธอมาที่นี่ด้วยการแนะนำของลูกพี่ลูกน้องของเธอ เธอบอกว่าเธอกำลังมองหาใครบางคนที่เรียกว่าคุณเคย์เดน เซลลี, โทไบแอส คุณก็เคยไม่เคยได้ยินใครก็ตามที่ชื่อว่าคุณเคย์เดน เซลลีที่นี่ ใช่ไหม?”

“ไม่นะ ผมไม่คิดว่าผมเคยได้ยินชื่อนั้นมาก่อนเหมือนกัน!” โทไบแอสตอบกลับ ในขณะที่ส่ายหัวของเขา

ด้วยการเริ่มแสดงท่าทางที่มีอำนาจเหนือกว่ามากขึ้น เขาบอกกับเบ “ฟังนะ คุณอยากจะตรวจสอบกับลูกพี่ลูกน้องของคุณอีกครั้งไหม เพื่อถามว่าคุณอยู่ในบริษัทที่ถูกต้องหรือเปล่า?”

ทุกคนในห้องเริ่มหัวเราะทันทีที่พวกเขาได้ยินเขากล่าวไปแบบนั้น

“น่าอาย! พระเจ้านี่ข่าขายหน้าเสียจริง!” ยูม่ากล่าวอย่างโกรธเคือง