บทที่ 851

“ข ขอบคุณสำหรับของขวัญค่ะ คุณเชลเวอร์!” เบกล่าว ขณะที่เธอได้รับของขวัญอีกชิ้นจากผู้มีอิทธิพลอีกคน

เมและหญิงสาวคนอื่น ๆ รู้สึกตกตะลึงและอิจฉาเบไปในเวลาเดียวกัน ขณะที่พวกเธอมองไปที่ของขวัญทั้งหมดที่เธอกำลังได้รับ

“เหล่านี้เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณหรือเปล่าคะ คุณเยลแมน? พวกเธอทั้งหมดต่างก็สวยกันเช่นนี้! ช่างน่าเสียดายที่พวกเราไม่มีของขวัญเพียงพอสำหรับทุกคน! รอสักครู่แล้วกัน ในขณะที่ฉันสั่งให้คนส่งของขวัญมาที่นี่! ถือว่าพวกมันเป็นของขวัญในการทำความรู้จักกันแล้วกันนะคะ!” คุณนายแจ็กเกอร์กล่าว ขณะที่เธอยิ้ม

“…ฮะ? พวกเราก็จะได้ของขวัญเหมือนกันเหรอคะ?” สาว ๆ ตอบกลับ รู้สึกประหลาดใจกัน

“แน่นอนสิ! ฮ่าฮ่า!”

“เอาล่ะค่ะ! ขอบคุณนะคะ ประธานแจ็กเกอร์! คุณนายแจ็กเกอร์!” เมและเพื่อน ๆ ของเธอตะโกนขึ้นมา โดยไม่สามารถความคุมความรู้สึกตื่นเต้นและรู้สึกขอบคุณได้ อย่าลืมว่าเนื่องจากคนทั้งหมดมีอิทธิพลกันอย่างมาก ของขวัญใด ๆ ที่พวกเขามอบให้นั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!

“เร็วเข้า เสริฟ์เครื่องดื่มของพวกเขาให้ประธานกันสิ เบ!” เมและคนอื่น ๆ ร้องเสียงแหลมกันอย่างตื่นเต้น

“ได้เลย!”

“ไม่มีความจำเป็นสำหรับเรื่องนั้นหรอกครับ พวกเราสามารถช่วยเหลือตัวเองกันได้!” ประธานแจ็กเกอร์และคนอื่น ๆ กล่าว

ในขณะที่เดียวกันนี้ เจอรัลด์ก็กำลังเล่นกับเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะอายุสองสามขวบเท่านั้น

“เอาน่า เรียกอาว่าอาสิ และอาจะให้หนูกินเค้ก” เจอรัลด์กล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“หวัดดี คุณอา!” เด็กหญิงตัวน้อยพูด ขณะที่เธอกระพริบตาโต ๆ ของเธอ

“ช่างเป็นเด็กดีอะไรอย่างนี้!” เจอรัลด์ตอบกลับ ขณะที่เขาป้อนเค้กให้เธอ

“พวกเราก็อยากกินบ้างเหมือนกัน คุณอา!” เด็กคนอื่นสองสามคนที่วิ่งมาหาเขาฉับพลัน ตะโกนขึ้นมาเมื่อพวกเขาเห็นเด็กหญิงอีกคนกำลังได้กินเค้ก

“แน่นอนพวกหนูก็สามารถกินได้!” เจอรัลด์กล่าว ด้วยรอยยิ้มกว้าง

“ช่างเป็นคนไม่เอาไหนอะไรอย่างงี้!”