บทที่ 854

เนื่องจากประธานคนอื่น ๆ หลายคนที่ได้ร่วมมือกับพวกเขาต่างก็อยู่ที่นี่เช่นกัน ยูม่าจึงรีบกล่าวเพิ่มเติม “คุณไม่รู้เหรอว่าสิ่งที่คุณทำได้ทำลายตระกูลเยลแมน?!”

“พอได้แล้ว ยูม่า แกตาบอดหรือไง? มันก็ค่อนข้างชัดเจนว่าประธานมิลและคนอื่น ๆ ได้สมรู้ร่วมคิดกับตระกูลหลงมาล่วงหน้าแล้ว!” ท่านผู้หญิงเยลแมนกล่าว ขณะที่เธอถลึงตาใส่ยูม่า

เมื่อได้ยินคำถามของเขา ประธานที่เกี่ยวข้องเพียงมองกันและกันก่อนจะยักไหล่และยิ้มเยาะใส่ยูม่า

“ฉันพูดมันตอนนี้นะ แม้ว่าพวกเราจะประสบกับความสูญเสียมหาศาล แต่พวกเราก็จะยังคงมีเงินทองมากกว่าคนธรรมดาทั่วไป! ทั้งหมดที่พวกเราต้องทำก็คือละทิ้งทรัพย์สินของเราไม่กี่อย่างและถ้าพวกเราทำเสร็จ พวกเราจะไม่ติดหนี้ตระกูลหลงแม้แต่สตางค์เดียว! ไม่จำเป็นต้องเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั่น!” ท่านผู้หญิงเยลแมนประกาศ

แม้เธอได้พูดไปแบบนั้น แต่มือของเธอก็กำลังสั่นเทาอยู่ในขณะที่เธอพูด ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็รู้เป็นอย่างดีว่าเยลแมนจะต้องทนทุกข์อย่างสุดขีดในคราวนี้

ตระกูลหลงระมัดระวังกับแผนการของพวกเขา และตอนนี้เยลแมนก็ถูกต้อนจนมุมโดยไม่มีโอกาสได้สู้กลับ อย่าลืมว่าท่านผู้หญิงเยลแมนก็แจกจ่ายอำนาจของเธอไปแล้ว

แม้เดิมทีเธอคิดว่าอำนาจอยู่ในมือที่ดีแล้ว แต่กลับกลายเป็นว่าทุกคนเพียงใส่ใจเกี่ยวกับผลประโยชน์ของครอบครัวแต่ละคนของพวกเขาเท่านั้น

พวกเขาทั้งหมดใช้ชื่อของตระกูลเยลแมนเมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเขากู้เงิน โดยการทำแบบนั้น แม้พวกเขาจะต้องประสบกับความสูญเสียใด ๆ หลังจากการลงทุนในโครงการ มันก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อพวกเขามากนักเพราะมันไม่ใช่เงินของพวกเขาเองตั้งแต่แรก

ทุกคนเพียงรู้สึกว่าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเก็บเงินใด ๆ ไว้เพื่อผลประโยชน์ของของตระกูลเยลแมน เพราะไม่มีใครรู้อย่างแน่นอนว่าใครจะได้สืบทอดทรัพย์สินของตระกูลในอนาคต

“โอ้? อย่างงั้นหรือครับ ท่านผู้หญิงเยลแมน? งั้นผมจะรับประกันแล้วกัน!” เชนตอบกลับด้วยการหัวเราะเสียงดัง

เมื่อได้ยินแบบนั้น ท่านผู้หญิงเยลแมนจึงโมโหมากจนเธอกลายเป็นวิงเวียนศีรษะขึ้นมาและต้องนั่งลง

“ครอบครัวของเราช่างโชคร้ายอะไรขนาดนี้!” ท่านผู้หญิงเยลแมนร้องออกมาด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด

และในขณะที่เธอกล่าวไปแบบนั้น ก็ได้ยินเสียงพลุถูกจุดขึ้นมาฉับพลันดังมาจากสวนหลังบ้าน

ราวกับว่าเรื่องเคราะห์ร้ายที่ท่านผู้หญิงเยลแมนเพิ่งได้รับนั้นยังไม่พอ มันชัดเจนว่าใครบางคนในครอบครัวยังคงมีความอาจหาญที่จะเล่นกับดอกไม้ไฟในตอนนี้!

“ตายจริง ตระกูลเยลแมนต้องแข็งแกร่งแค่ไหนเนี่ย! ท้ายที่สุดแล้ว แม้หลังจากการสูญเสียเงินไปมากขนาดนั้น บางคนในตระกูลของคุณก็ยังคงดูเหมือนจะเฉลิมฉลองอยู่นะ!” เชนแสดงความคิดเห็นด้วยรอยยิ้มอิ่มอกอิ่มใจ

“ช เชลดอล?! เชลดอน!” ท่านผู้หญิงเยลแมนคำรามขึ้นมา สายตาของเธอแดงก่ำด้วยความวิตกกังวล