บทที่ 856

มีรอยยิ้มค่อนข้างขมขื่นบนใบหน้าของเจอรัลด์ ขณะที่เขากล่าวไปแบบนั้น

“หืมม? ทำไมเชนถึงกลับมาข้างในอีกล่ะ?”

ก่อนที่ใครก็ตามจะทันได้ตอบสนองกับคำพูดนั้น เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจก็ดังก้องไปทั่วห้องโถง

ไม่นานหลังจากนั้นก่อนที่ทุกคนจะได้เห็นเชนและลูกน้องของเขาถอยกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่น นั่นยังไงล่ะเหตุผล

ผู้หญิงที่ดูมีอำนาจคนหนึ่งได้ทำการปรากฎตัวในไม่กี่วินาทีต่อมา และที่ติดตามอยู่ด้านหลังของเธอ คือกลุ่มผู้ชายที่ดูน่ากลัวอย่างยิ่งผู้ที่ทั้งหมดดูเหมือนจะแข็งแกร่งพอ ๆ กัน

‘นี่…นี่อาจเป็นใครกัน…?’ ท่านผู้หญิงเยลแมนคิดกับตัวเอง ขณะที่มุมปากของเธอกระตุก

ในทางกลับกัน เบรู้สึกเต็มไปด้วยความเกรงขามและแปลกใจ ขณะที่เธอมองไปที่หญิงสาวคนสวย ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เห็นด้วยตาของเธอเองว่าเชนถอยกลับมาด้วยความหวาดกลัวเพียงใดด้วยการปรากฏตัวของผู้หญิงคนนั้น

“ช่างเป็นความบังเอิญอย่างแท้จริงอะไรอย่างงี้ เชน! พวกเราพบกันอีกแล้วนะ!” ผู้หญิงคนนั้นกล่าว ขณะที่เธอกำลังเคี้ยวหมากฝรั่งตอนที่มองไปยังผู้ชายที่หวาดกลัวคนนั้น

“ค ครับ คุณ! มันนานมากแล้วจริง ๆ!” เชนพูดตะกุกตะกัก ใบหน้าของเขาหยดไปด้วยหยาดเหงื่อจากความกลัว

“ประธานคลอฟอร์ด!” ประธานแจ็กเกอร์ และคนอื่น ๆ กล่าวทักทาย ขณะที่พวกเขาโค้งให้เธออย่างเคารพ

“ป ประธานคลอฟอร์ดงั้นเหรอ…?”

เมื่อเห็นว่าผู้มีอิทธิพลทั้งหมดกำลังโค้งคำนับให้หญิงสาวกัน ท่านผู้หญิงเยลแมนจึงโค้งตัวเล็กน้อย เธอไม่ได้ต่อต้านการทำแบบนั้น เนื่องจากผู้หญิงคนใหม่นี้รู้สึกมีอำนาจและน่าประทับใจอย่างไม่ธรรมดาจริง ๆ

“คุณย่า!” เบตะโกนขึ้นมา ขณะที่เธอเพิ่งเริ่มขยับเท้าเข้ามา อย่างไรก็ตามเจอรัลด์ยื่นมือออกมาเป็นสัญญาณให้เธอยังคงยืนอยู่เคียงข้างเขา

“ธ เธอเป็นใครเหรอ ลูกพี่ลูกน้อง?” เบกล่าวอย่างประหม่า ขณะที่ใบหน้าน่าเอ็นดูของเธอแดงขึ้นมา

เขารอยยิ้ม จากนั้นเขาก็ลูบหัวเธอเบา ๆ ก่อนจะมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นและพูดขึ้นมา “พี่สาวครับ นี่คือลูกพี่ลูกน้องของเรา! เธอมีชื่อว่าเบ!”

“…พี่สาวเหรอ…ห้ะ? เธอคือลูกพี่ลูกน้องอีกคนของฉัน…พี่เจสสิก้าหรือเปล่า?” เบกล่าว ขณะที่เธอปิดปากของเธอด้วยความตื่นเต้น ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ไม่เคยรู้เลยว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอดูหน้าตาเป็นแบบไหนมานานแล้ว วันนี้ ในที่สุดเธอก็ได้เห็นว่าเจสสิก้าดูเป็นยังไงเช่นกัน!

“หวัดดี เบ! เธอช่างน่ารักอะไรอย่างงี้!” เจสสิก้ากล่าวขณะที่เธอเดินไปหาเบและจับมือของเธอ

“เจสสิก้าเหรอ?” ท่านผู้หญิงเยลแมนกล่าว สายตาของเธอเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม