บทที่ 908

“ฮ่า! อย่างกับว่าพวกเราไม่รู้ว่าเธอเป็นใครงั้นแหละ! เธอคือมินดี้ คุณหนูรองแห่งตระกูลเฟนเดอร์สันไง! อีกอย่าง แจสมินก็กำลังดื่มกาแฟอยู่แน่นอน แต่เป็นอดีตไปแล้วแน่นอน เพราะเธอถูกจับไปแล้ว! เธอเป็นคนเดียวที่เหลือให้จัดการ! ตอนนี้ก็เดินไปซะ!” ผู้ชายที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่มสั่ง ขณะที่เขาผลักมินดี้ไปอย่างค่อนข้างกระโชกโฮกฮาก

ทันทีที่เขากล่าวไปแบบนั้น ก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์กำลังเร่งเครื่องในระยะไกล ครู่ต่อมา ก็สามารถเห็นได้ว่ารถตู้ขนาดเล็กกำลังเร่งเครื่องผ่านฝูงชนมาทางพวกเขา!

“เข้าไปในรถ!” ผู้ชายคนนั้นสั่งทันทีที่รถมาหยุดเสียงดังต่อหน้าพวกเขา โดยไม่มีทางเลือกอื่นใด ๆ ทั้งสามคนจึงทำตาม

ณ จุดนั้น เจอรัลด์ยังคงครุ่นคิดอยู่ว่าเขาควรลงมือตอนนี้หรือรอต่อไปอีกสักหน่อย ท้ายที่สุดแล้ว แม้ว่าคนเหล่านี้มีปืนติดตัวกัน แต่เขาก็ไม่คิดว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นเรื่องใหญ่อะไรขนาดนั้นจริง ๆ

ในขณะนั้น ก็ได้ยินเสียงนิ่งดังมาจากวิทยุสื่อสาร โดยพูดว่า “นายเสร็จหรือยัง?”

“เรียบร้อยครับ! มันง่ายมาก!” หัวหน้าคนนั้นตอบกลับ

ขณะที่ทั้งสองคนยังคงคุยกันผ่านวิทยุสื่อสารต่อไป พอถึงจุดหนึ่ง ก็ได้ยินเสียงของแจสมินดังอย่างชัดเจนจากอีดด้านของปลายสาย

‘งั้นพวกเขาก็ไม่ได้โกหก เมื่อพวกเขาพูดว่าพวกเขาจับแจสมินและคนที่เหลือไปแล้ว!’ เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

ด้วยสิ่งนั้นในใจ เขาจึงตัดสินใจที่จะยังไม่ลงมือ เขาจะต้องคิดบางอย่างเมื่อเขาได้รวมตัวกับแจสมิน และคนอื่น ๆ ในภายหลัง

ก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้ลงจากรถตู้ขนาดเล็กพร้อมหน้าต่างที่มีผ้าม่านบดบัง เจอรัลด์และคนอื่นก็ถูกคลุมหัวไว้ด้วยกระสอบขนาดเล็ก

“เดินไปข้างหน้า!”

สุดท้ายกระสอบก็ถูกถอดออกเมื่อพวกเขามาถึงจุดหมายปลายทางของพวกเขา สำหรับเจอรัลด์ มันดูเหมือนว่าพวกเขาอยู่ในห้องใต้ดินกัน

เมื่อมองไปรอบ ๆ เขาเห็นแจสมิน, อิซาเบล, สเตลล่า และวอร์เรนที่อยู่ที่นั่นแล้ว แม้พวกเขาทั้งสี่คนถูกมัดไว้กับเก้าอี้ก็ตาม

“มินดี้! แซนเดอร์สัน! พวกเธอทั้งคู่ไม่เป็นไรใช่ไหม?” แจสมินตะโกนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล

“ฉ ฉันไม่เป็นไร…คนพวกนี้เป็นใครกัน แจสมิน? พวกเขากล้าดีขนาดนี้ได้ยังไง?” มินดี้ถามอย่างรีบร้อน

“พวกเขาเหรอ? ฮ่า! พวกเขาเป็นลูกสมุนของตระกูลชุยเลอร์ไง! พวกสารเลวอกตัญญูเหล่านั้น!” แจสมินด่าว่าด้วยความเดือดดาล