บทที่ 933

เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เธอเติบโตขึ้นมา หญิงสาวมักจะรู้สึกไวเป็นพิเศษ เมื่อเป็นเรื่องการติดต่อกับผู้ชาย ความรู้สึกไวยังไม่ใช่คำที่ถูกต้องในกรณีนี้ด้วยซ้ำ ถ้าจะพูดให้ถูก มันคล้ายกับความรังเกียจมากกว่า

ตราบใดที่เธอต้องจัดการกับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง เธอแค่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกคลื่นไส้อย่างมาก บางครั้งมันอาจจะเลวร้ายมากจนเธอรู้สึกรังเกียจกับการอยู่ต่อหน้าของพวกผู้ชายด้วยซ้ำ

มันจึงเป็นเหตุผลที่ทำไมเธอแทบจะไม่รู้สึกผิดเลย เมื่อเธอพูดว่าพวกเขาควรตายไปด้วยกันก่อนหน้านี้

เจอรัลด์เองก็ไม่คาดคิดว่าผู้หญิงที่เย็นชาและเฉยเมยเช่นนี้จะต่อต้านอย่างแรงเช่นนี้ได้

“ดูนะ ผมแค่พยายามจะช่วยชีวิตคุณที่นี่ ถ้าพวกเราไม่รักษาแผลของคุณตอนนี้ มันจะกัดกินเนื้อคุณอย่างแน่นอนเมื่อพวกเราทำการหลบหนีในภายหลัง คุณจะเป็นต้องให้ผมบอกไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากคุณตกอยู่ในมือของพวกเขา?” เจอรัลด์โน้มน้าว

“…นาย…”

เมื่อได้ยินแบบนั้น หญิงสาวคนนั้นจึงตกตะลึงไปชั่วขณะ

มันชัดเจนว่าเธอกำลังมีการต่อสู้ภายในขณะนั้น ด้วยการที่เธอกำหมัดแน่นอย่างไร

“…ได้! แต่ต้องนายต้องหลับตาตลอดกระบวนการไม่อย่างงั้นฉันจะไม่ลังเลใจที่จะเชือดคอนายแน่!” ผู้หญิงคนนั้นกล่าวด้วยโทนเสียงแข็งกระด้าง

“คุณผู้หญิง คุณกำลังทำให้มันฟังดูราวกับว่าผมเข้าตาจนขนาดนั้นที่จะมองคุณนะ!”

“เอาล่ะ ถ้างั้นหันหลังกลับได้แล้ว! หลับตาของนายด้วย!” ผู้หญิงคนนั้นสั่ง ขณะที่เจอรัลด์ทำตาม ในขณะที่ส่ายหัวของเขา

ชั่วครู่ต่อมา เขาก็ได้ยินเสียงกรอบแกรบที่คุ้นเคยของบุคคลที่กำลังเปลื้องผ้าอยู่ข้างหลังเขา

แม้ผู้หญิงคนนั้นจะเย็นชาเล็กน้อย แต่เจอรัลด์ก็ต้องยอมรับว่าเธอเป็นคนสวยอย่างแท้จริง แม้ผู้ชายธรรมดาทั่วไปคนอื่น ๆ จะถูกล่อลวงให้แอบมองอย่างแน่นอน แต่เจอรัลด์ก็ยั้งจากสิ่งล่อใจนั้นได้อย่างง่ายดาย ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ไม่ได้มีเจตนาอื่นใด ๆ นอกเหนือจากการรักษาแผลให้เธออย่างแท้จริงอยู่ดี

“…ฉันเสร็จแล้ว!” หญิงสาวกล่าว ขณะที่เจอรัลด์ค่อย ๆ เข้าใกล้เธอพร้อมกับถอนหายใจ

“อีกครั้งนะ ฉันเตือนนายว่าอย่างแตะต้องที่อื่น…ฉันสามารถจบชีวิตนายได้ด้วยการเคลื่อนไหวเดียว เข้าใจนั่นไหม?!”

ประมาณห้านาทีต่อมาเมื่อเสียงที่คุ้นเคยตะโกนออกมา “น้องชาย! ฉันนำน้ำอย่างที่นายขอมาแล้ว!…จริง ๆ แล้ว เดี่ยวนะ เกิดอะไรขึ้นที่นี่? ทำไมหน้าของเธอแดงมากขนาดนี้ล่ะ คนสวย?” ผู้ชายตัวอ้วนถาม