บทที่ 949

จากสิ่งที่ไทสันพูดไว้ สเวนมักจะถูกพบเห็นได้ในคาสิโนใต้ดินขนาดใหญ่ที่สุดในเมืองเฮฟเวินลี

เมื่อพิจารณาจากเรื่องนี้ เจอรัลด์จึงนำคนของเขาตรงไปยังคาสิโนนั่น ทันทีที่พวกเขาไปถึง เจอรัลด์ก็เริ่มเล่นการพนันอย่างไร้แบบแผนตรงโต๊ะหนึ่ง เพื่อกลมกลืนกับคนอื่น อย่างไรก็ตาม สิ่งต่อมาที่เขารู้ คือเขาชนะมาสิบกว่ารอบแล้ว

นี่จึงได้รับความสนใจจากนายธนาคาร หลังจากนายธนาคารคนนั้นแจ้งลูกน้องคนหนึ่งเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้อย่างลับ ๆ ลูกน้องคนนั้นจึงแอบมุ่งหน้าไปยังสำนักงานต่อไป

เมื่ออยู่ด้านในแล้ว ลูกน้องคนนั้นก็ยืนอยู่ต่อหน้าคนผู้หนึ่งที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้ของเจ้านาย ก่อนจะพูดขึ้นมา “บอสสเวน! คนด้านนอกนั่นชนะได้เงินมากมาย และเขายังพาลูกน้องหลายคนมาด้วยอีกด้วยซ้ำครับ! เขาดูไม่เหมือนใครบางคนที่จะจัดการได้อย่างง่ายดายเลย!”

ในขณะนั้น ผู้ชายที่ดูแข็งแรงพร้อมด้วยรอยแผลเป็นที่ค่อนข้างน่ากลัวบนใบหน้าของเขากำลังขัดดาบคาตานะของเขาอยู่

ทันทีที่ประโยคของลูกน้องของเขาสิ้นสุดลง เขาก็ฟันไปที่เครื่องประดับหยกที่อยู่บนโต๊ะของเขาทันที! หลังจากการเฉือนอย่างว่องไว เครื่องประดับก็แตกออกเป็นสองส่วน ส่งผลให้ครึ่งบนของมันแตกเป็นเสี่ยง ๆ ขณะที่มันตกลงกับพื้น!

เขาเป่าดาบคาตานะเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ถามลูกน้องที่หวาดกลัวของเขา “จากที่นายบรรยายเขา ฉันเดาว่าเขาค่อนข้างเป็นคนมีความสามารถคนหนึ่ง ดังนั้นเขาก็ควรรู้กฎของสถานที่อยู่แล้ว! ช่างกล้าเสียจริง! คิดว่าฉันจะต้องมุ่งหน้าออกไปที่นั่นด้วยตัวเองเพื่อดูหน่อยแล้ว!” สเวนพูดเย้ยหยัน ขณะที่เขาออกไปจากสำนักงานของเขา

แม้คาสิโนจะเสียงดังอย่างต่อเนื่องมาก่อนหน้านี้ แต่ทันทีที่สเวนและลูกน้องของเขาทำการปรากฏตัว ทุกคนก็เงียบลงกัน

เมื่อเขาเข้ามาใกล้ จากนั้นทุกคนก็ตะโกนขึ้นพร้อมกัน “บอสสเวน!”

เขาแทบจะไม่รู้จักลูกค้าและลูกน้องของเขาด้วยซ้ำ สเวนและคนของเขาเพียงหยุดลง เมื่อพวกเขามายืนอยู่ตรงหน้าของเจอรัลด์เท่านั้น

“และในที่นี้ฉันกำลังสงสัยว่าใครเป็นผู้แหกกฎ…งั้นกลับกลายเป็นเพียงชายหนุ่มบางคนเองสินะ! นายไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าสถานที่ของฉันทำงานกันอย่างไร? หรือนายแค่กำลังแสร้งทำเป็นว่านายไม่รู้ว่านายต้องจ่ายค่าธรรมเนียมบางอย่างหลังจากการชนะติดต่อกันสิบรอบ?” สเวนกล่าว

“อย่างสนใจผมเลย ผมใหม่กับสถานที่แบบนี้ ผมไม่รู้จริง ๆ ว่ามีกฎเช่นนี้อยู่จริง ๆ”

“หึ ไม่เป็นไร อย่าลืมว่า นายจะสามารถเรียนรู้ได้อย่างแน่นอน เมื่อฉันจัดการนายเสร็จ เนื่องจากฉันอยู่ที่นี่แล้ว พวกเรามาเล่นกันสักสองเกมดีไหม? ถ้านายกล้าพอที่จะรับคำท้าเท่านั้น” สเวนเสนอด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้าของเขา

“ผมจะต้องรู้ก่อนว่าเดิมพันคืออะไร” เจอรัลด์ตอบกลับขณะที่เขามองสเวนตั้งแต่หัวจรดเท้า นอกเหนือจากลูกน้องของเขาและท่าทางดุร้าย เจอรัลด์พบว่ามันแปลกที่เขามองไม่เห็นออร่าของคนแข็งแกร่งจากสเวนเลย

แม้แต่เจ็ตต์และคนอื่น ๆ ที่เขาพบก่อนหน้านี้ก็มีออร่าเหมือนกับนักรบกัน แต่ไม่ใช่สเวน ถ้าชายผู้นี้แข็งแกร่งอย่างที่วิสเลอร์และไทสันพูดไว้ งั้นทำไมเจอรัลด์ถึงไม่สามารถรู้สึกถึงสิ่งนั้นจากเขาได้เลยล่ะ?

“หืมม… เอาล่ะ ถ้างั้น… พวกเราก็เอาชีวิตของพวกเราเป็นเดิมพันแล้วกัน!” สเวนประกาศหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง