บทที่ 964

ดูคล้ายกับทิวลิป ผู้หญิงคนนั้นสวยมาก และพวกเธอทั้งคู่ก็คล้ายคลึงกันและกันมาก อย่างไรก็ตาม เจอรัลด์ก็เห็นได้ว่าแม้ทิวลิปมีท่าทางที่ไร้เดียงสามากกว่าสำหรับเธอ แต่ผู้หญิงคนนั้น ในทางตรงกันข้าม กลับดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่ามาก

“นั่นคือเขา พี่สาว!” ทิวลิปกล่าวด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ขณะที่เธอชี้ไปที่เจอรัลด์

เมื่อได้ยินแบบนั้น เธอก็มองเจอรัลด์เพียงครู่เดียว ๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย

ตามมาหลังจากนั้น เธอก็คว้ากระเป๋าของเธอและลุกขึ้นเพื่อจากไป ในขณะที่เจอรัลด์ตั้งใจที่จะทักทายเธอเล็กน้อย แต่เธอกลับเมินเฉยเขาไปโดยสิ้นเชิง

เมื่อเธอจากไปแล้ว ทิวลิปก็พูดขึ้นมาอย่างอิ่มอกอิ่มใจ “นั่นคือพี่สาวของฉัน จูเลียต โยเวลล์ คุณคิดว่าเธอเป็นไงบ้าง? เธอสวยใช่ไหม? ฮ่า! แม้คุณปฏิเสธมัน แต่ฉันก็เห็นว่าสายตาของคุณเบิกกว้างแค่ไหนทันทีที่คุณเห็นเธอ!”

เขาพยักหน้าเล็กน้อย เจอรัลด์เพียงตอบกลับ “งั้นก็บอกมา เธอต้องการพบฉันเพื่ออะไร?”

“อืม แน่นอนว่าเป็นเรื่องดี มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกคุณเป็นการส่วนตัว จริง ๆ แล้ว มันเป็นข่าวดีที่มาก!” ทิวลิปกล่าวก่อนจะถอนหายใจ

“ความจริงก็คือว่า ฉันกำลังมองหาใครบางคนที่เหมาะสมมาเป็นเวลานานมากที่สุดแล้ว และสุดท้าย ในที่สุดฉันก็พบว่าคุณเป็นผู้ท้าชิงที่สมบูรณ์แบบที่สุด!” ทิวลิปพูดเสริม

“โปรดบอกด้วยว่าฉันเป็นผู้ท้าชิงที่สมบูรณ์แบบสำหรับอะไรกันแน่…”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ทิวลิปก็เพียงหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูดขึ้นมา “เอาล่ะ ก่อนอื่นนะ เอาเป็นว่าสิ่งที่คุณกำลังจะได้ยินจะเป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างมาก ถ้าคุณลงเอยด้วยการตายจากความตื่นเต้น ก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือนคุณล่ะ!”

โดยการสูดหายใจเข้าลึก จากนั้นเธอก็พูดต่อไป “…คือว่า พี่สาวของฉันกำลังมองหาเขยที่อยู่ประจำบ้านมาสักพักหนึ่งแล้วตอนนี้… และหลังจากการค้นหามาเป็นเวลานาน คุณก็ดูเหมือนจะเป็นผู้ท้าชิงที่เหมาะสมมากที่สุดสำหรับงานนี้!”

“…ประทานโทษนะ? ฉันเนี่ยนะ? ลูกเขยที่อยู่ประจำบ้านงั้นเหรอ?” เจอรัลด์กล่าว ขณะที่เขาลุกขึ้นทันที ด้วยสายตาเบิกกว้าง

“ฮ่าฮ่า! ใช่ไหมล่ะ? ฉันก็รู้สึกประหลาดใจที่พี่สาวของฉันเห็นด้วยกับมันเช่นกัน!” ทิวลิปตอบกลับอย่างมีความสุข ทิวลิปเข้าใจความประหลาดใจของเจอรัลด์ผิดไปอย่างเห็นได้ชัดว่าเป็นความตื่นเต้น ซึ่งอธิบายได้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกเปี่ยมไปด้วยความสุขขนาดนี้

“…เอาล่ะ ช้า ๆ หน่อยนะ อย่างแรกเลย พี่สาวของเธอสวยมาก ดังนั้นฉันมั่นใจว่าเธอมีผู้ที่ชื่นชอบเธอมากมายแน่ แล้วทำไมเธอถึงกำลังมองหาลูกเขยอยู่ประจำบ้านล่ะ…?” เจอรัลด์ถาม ด้วยความจำนนอย่างชัดเจนในน้ำเสียงของเขา

“เรื่องมันยาว…” ทิวลิปกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ ก่อนจะเล่ารายละเอียดเรื่องทุกอย่างให้ฟัง

โดยพื้นฐานแล้ว หลังจากเจอรัลด์ช่วยชีวิตเธอไว้ ทิวลิปจึงถูกครอบครัวของเธอต่อว่าทันทีที่เธอมาถึงบ้าน อย่างไรก็ตามหลังจากการถูกพ่อของเธอต่อว่าแล้ว ความคิดหนึ่งก็เกิดขึ้นมา

เพื่อให้เข้าใจถึงความคิดนั้น ทิวลิปจึงต้องอธิบายว่าทำไมเธอถึงลงเอยด้วยการไปที่ภูเขาบลูมลินตั้งแต่ตอนแรก พูดง่าย ๆ เมื่อไม่นานมานี้เธออารมณ์ไม่ดีมาตลอด แม้เจอรัลด์ล้มเหลวในการพาพวกเธอเข้าไปในห้องปฏิบัติการเป็นฟางเส้นสุดท้ายของเธอ แต่มันก็ยังห่างไกลจากต้นกำเนิดที่แท้จริงของความรำคาญของเธอ