บทที่ 975

เจอรัลด์เองก็รู้ดีว่าทำไมไฮดี้ถึงจัดการเปิดประมูลตั้งแต่แรก

พูดง่าย ๆ เธอได้ทำให้มั่นใจว่าจะเชิญกองกำลังขนาดใหญ่ และทรงอำนาจมาได้มากมายเท่าที่เธอจะสามารถทำได้ ด้วยความหวังว่าพวกเขาจะต่อสู้กันเองจนถึงตายในท้ายที่สุด

วิธีนั้น เมื่อคนอื่นถูกโจมตีติดต่อกันเมื่อหมดวันแล้ว โยเวลล์ก็จะเป็นกลุ่มเดียวที่เหลืออยู่ อีกนัยหนึ่งก็คือ ไม่เพียงพวกเขาจะได้รับเงินไปจำนวนมากเท่านั้น แต่พวกเขาก็จะถูกวางให้อยู่ในตำแหน่งที่ได้รับผลประโยชน์อย่างมากเช่นกัน

แน่นอน ไวร่าและเบไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ และเพียงทึกทักเอาเองว่ามันเป็นมากกว่าการประมูลที่เหนือชั้น

อย่างน่าประหลาดใจ พวกเธอกลายมาเป็นเป้าหมายให้ไฮดี้ลากเข้ามาเกี่ยวข้องในความยุ่งเหยิงนี้ เพราะแค่ว่าพวกเธอทั้งคู่ดูน่าลึกลับเพียงใด

“แล้วทำไมเธอทั้งคู่ต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวในเรื่องบางอย่างที่ซับซ้อนขนาดนี้ด้วยเล่า…?” เจอรัลด์บ่นพึมพำ

ตามปกติแล้ว เขาก็เป็นคนที่กำลังแอบสอดแนมพวกเธออยู่ตลอดเวลานี้ ขณะที่เจอรัลด์มองไปที่ศพทั้งสองตรงปลายเท้าของเขา เขาก็อดไม่ได้ที่จะเป็นกังวลถึงความปลอดภัยของสาว ๆ มากขึ้น

เจอรัลด์รู้ว่าไวร่าวางแผนที่จะทำตัวไม่ให้เป็นจุดสนใจในคราวนี้ ตั้งแต่นาทีที่เขาเห็นว่าจริง ๆ แล้วเธอพาคนไม่กี่คนมาด้วยกันกับเธอ ความจริงที่ว่ามีผู้คนเพียงเล็กน้อยคอยคุ้มกันเธออยู่ จึงยิ่งเพิ่มความไม่สบายใจของเจอรัลด์มากขึ้นเท่านั้น มันจึงเป็นเหตุผลที่ทำไมเขาถึงกำลังปกป้องและคอยจับตาดูสองสาวอย่างกระตือรือร้นในตอนนี้

สำหรับสองศพตรงเท้าของเขา เจอรัลด์ยังคงไม่สามารถคาดเดาได้ว่าพวกเขาทำงานให้ใคร ไม่ว่าจะยังไง ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งคู่ก็ถูกส่งมาเพื่อตรวจสอบสองสาวและเจอรัลด์ก็บังเอิญพบกับพวกเขา ในขณะที่กำลังจะมาสอดแนมดูไวร่าและเบด้วยตัวเอง

หลังจากจัดการพวกเขาแล้ว เจอรัลด์ก็คิดที่จะสั่งให้คิงส์แมนผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่คอยเฝ้าดูพวกสาว ๆ ไว้ ท้ายที่สุดแล้ว ชายชราในชุดคลุมดำคนนั้นก็สั่งให้พวกเขาทำตามทุกอย่างที่เจอรัลด์สั่งให้พวกเขาทำ

อย่างไรก็ตาม สุดท้ายเจอรัลด์ก็เลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้น เนื่องจากเขารู้ว่าเขาจะไม่สามารถสบายใจ เว้นแต่ว่าเขาเป็นคนจับตาดูพวกเธอเอาไว้เอง เมื่อนั่งอยู่นอกหน้าต่างของพวกเธอ เขารู้ว่าทั้งหมดที่เขาทำได้ในตอนนี้ก็คือฟังบทสนทนาของพวกเธอต่อไป

‘ฉันทำให้หลายคนมากมายต้องใจสลาย ตั้งแต่การหายตัวไปของฉันในตอนนั้น… ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่เหมือนกับว่าฉันมีทางเลือกอื่น เนื่องจากฉันก็ยังไม่สามารถกลับบ้านได้…ฉันรู้สึกว่าฉันทำให้ไวร่าผิดหวังมากที่สุด เนื่องจากเธอยังคงถือว่าฉันเป็นคู่หมั้นของเธออยู่ หลังจากตลอดเวลามานี้…’

‘ขอโทษนะ แต่มันเป็นไปไม่ได้จริง ๆ ที่ฉันจะคบกันกับเธอ!” เจอรัลด์คิดกับตัวเอง

จากนั้นหลายชั่วโมงก็ผ่านพ้นไป และในท้ายที่สุด เขาก็ย้อนกลับไปยังห้องของเธอเพื่อพักผ่อน ไวร่าเองก็ค่อย ๆ ร้องไห้จนผล็อยหลับไป