ตอนที่ 6 อุบัติเหตุรัก

หนิงเซียนร้อนใจ ท่าทีของท่านอ๋องที่มีต่อฟางซินนั้น ทำให้นางอยู่ไม่สุข นางไม่ไว้ใจ นางไม่อาจทนได้ หากท่านอ๋องคิดจะมองหญิงอื่น ต่อให้ไม่ใช่ฟางซิน นางก็ไม่ยอม ผ่านไปหลายวันแล้ว

ท่านอ๋องไม่เคยมาเยี่ยมท่านพ่ออีกเลย อ้างแต่ว่ามีราชกิจมาก ต้องเข้าวังตลอด หากข้ามัวแต่นิ่งเฉย ไม่ต้องรอฟางซินแย่งท่านอ๋องไปหรอก คงจะไม่รอดบรรดาสาวงามในวังแน่นอน ยิ่งคิดยิ่งร้อนใจ

ฟางซิน หลังจากงานเลี้ยงครั้งนั้น นางก็เหมือนได้ปลดปล่อยหัวใจตัวเองไปในอีกรูปแบบหนึ่ง รู้สึกสบายใจ และเป็นอิสระ วันนี้มาหอจันทรา เพื่อสำรวจว่าสินค้าที่ส่งมา ใกล้หมดแล้วรึยัง ยอดขายยังดีต่อเนื่อง ยอดสั่งผลิตก็ยังคงมากเท่าเดิม

“คุณชายเจีย บังเอิญจัง ท่านมาร้านผ้าไหมซิงหรูหรือเจ้าคะ”

ฟางซินเอ่ยทักทายบุรุษตรงหน้า

“คุณหนูลู่ วันนี้ข้ามาส่งสินค้าที่ร้านซิงหรูขอรับ ข้าทำการค้ากับร้านนี้ขอรับ”

เจียฟู่เฉิงกล่าว พึงนึกในใจ นี่มิใช่เรื่องบังเอิญ แต่เขาไปสอบถามหอจันทรามาแล้ว ทราบว่าทุกวันที่ 1 และ 15 ของทุกเดือน นางจะมายังหอจันทราเพื่อตรวจสอบสินค้าและยอดขาย จึงได้จงใจ เดินมายังถนนเส้นนี้ เพื่อพบกับนาง

“ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว ข้าขอเลี้ยงข้าวท่านได้หรือไม่ คุณหนูลู่”

“ท่านเรียกข้าว่าฟางซินเถอะ ข้าจะได้เรียกท่านว่าพี่ฟู่เฉิง เราเป็นสหายกัน อย่าเรียกห่างเหินเช่นนั้นเลย”

“ได้สิ งั้น ฟางซิน เจ้าชอบทานอะไร วันนี้ข้าเป็นเจ้ามือ ส่วนร้าน ให้เจ้าเลือกเลย”

“ได้เลย ข้าไม่เกรงใจล่ะนะ ข้าน่ะ กินเก่งมากๆ เลยล่ะ 555”

“หยุดรถ”

เฉิงอ๋องบอกคนขับรถม้า พลางเปิดม่านดูบุคคล 2 คน ตรงถนนด้านหน้า นั่นมันคุณหนู 3 ไม่ใช่เหรอ มากับ ใครนั่น ผู้ชายคนนั้น คือใคร?? ยิ่งมอง ยิ่งหงุดหงิดใจแปลกๆ

“ต้าหรง”

“ขอรับท่านอ๋อง”

“ข้าจะเดินตลาดตรงนี้สักครู่ เจ้าตามข้ามาก็พอ”

“รับทราบขอรับ”

องครักษ์ประจำตัวเฉิงอ๋อง สั่งรถม้าให้จอดรอและ เดินตามผู้เป็นนายไปอย่างเงียบๆ

หอจินเหลา

“ที่นี่แหละๆๆๆ มาเลยๆ พี่ฟู่เฉิง ข้าจะแนะนำอาหารเลิศรสของที่นี่ให้ท่านนะ”

“สวัสดีขอรับคุณหนู รับอะไรดีขอรับ”

เสี่ยวเอ้อมาต้อนรับ พร้อมรอรับคำสั่ง

“เอาขาหมูน้ำแดง ปลาเก๋าสองหน้า กระเพาะปลาตุ๋นโสม ผัดเซียน4สหาย ผัดเปรี้ยวหวาน ตามนี้ก่อน”

“นี่ พี่ฟู่เฉิง ท่านเล่าเรื่องแคว้นจ้าวให้ข้าฟังอีกสิ ข้าอยากรู้ ผู้คนที่นั่นเป็นอย่างไร ทำอะไรเป็นอาชีพเหรอ แล้วทางเหนือหนาวมากมั้ย ……”

แคว้นจ้าว นางอยากรู้ไปทำไม เฉิงอ๋อง เลือกนั่งที่โต๊ะถัดจากฟางซินมาอีก 2 โต๊ะ ได้ยิน จึงใคร่รู้

แล้วทำไมต้องมานั่งทานข้าวกับบุรุษที่ไม่รู้จัก หรือจะเป็นสหาย หรือคนรักของนางกันแน่ แต่วิธีพูดแบบนี้ เหมือนสหายมากกว่าคนรัก สหาย ใช่ ต้องเป็นสหายนางแน่ๆ

“น่าสนใจมากจริงๆ ข้าอยากไปแคว้นจ้าวสักครั้ง ท่าทางน่าอยู่ ฟังแล้วผู้คนก็จิตใจดี”

“เจ้าอยากไปเหรอ ไว้มีโอกาส ข้าจะพาเจ้าไปนะ”

เจียฟู่เฉิงกล่าวอย่างมีนัย

“แน่นอน อาหารมาแล้วๆๆ ทานข้าวก่อน ค่อยว่ากัน ข้าต้องรีบกลับจวนแล้ว เชิญๆๆ”

นางอยากไปแคว้นจ้าว เพราะอะไรกัน ชายผู้นี้ เป็นใครกัน ทำไมเข้ามาตีสนิทบุตรสาวแม่ทัพลู่ มีจุดประสงค์ใดกันแน่

“ต้าหรง ให้คนไปสืบประวัติของชายผู้นั้นมา”

“ขอรับท่านอ๋อง”

ต้าหรงรับคำ แม้จะไม่ค่อยเข้าใจ แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไร