บทที่ 100 การทรยศ

บทที่ 100 การทรยศ

เรื่องตลก

คนธรรมดายังไม่กลัว นับประสาอะไรกับกลุ่มคนถือมีดศึกษาร่างกายมนุษย์ทุกวัน

รอยยิ้มแปลก ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา จักรชัยก็สั่งอาทิตย์

“อาทิตย์ ในกลุ่มคนนี้มีนายไม่กลัวคนเดียว นายอยู่...”

"ไม่ คุณชาย ผมจะไปกับคุณ"

ราวกับรู้ว่าจักรชัยจะพูดอะไร อาทิตย์ก็พูดประโยคนั้นมา

จากนั้นราวกับกลัวว่าจักรชัยจะไม่เห็นด้วยเขาพูดเสริม

“ผมมาที่นี่เพื่อปกป้องคุณชายไม่ใช่เพื่อปกป้องคนอื่น”

คำพูดนั้นเย็นชา แต่ก็ถูกใจจักรชัย

“ลืมไปเถอะอาทิตย์ ถ้าเราสองคนหายไปหัวหน้าหรัณย์จะทำยังไง?"

นี่คือสิ่งที่ทำให้อาทิตย์ลังเล

อย่างไรก็ตามหลังจากนั้นไม่นาน อาทิตย์ก็ให้ทางเลือก

เขารู้สึกว่าก่อนหน้านี้เขาทรยศจักรชัยเพื่อหัวหน้าหรัณย์

ตอนนี้ให้เลือกทรยศคนใดคนหนึ่ง เขาก็ยอมทรยศหัวหน้าหรัณย์

“คุณชาย หัวหน้าหรัณย์เขาซ่อนตัวอยู่ใต้โต๊ะไม่เป็นอะไรหรอก”

ตามคำพูดของอาทิตย์ จักรชัยได้ยินเสียงเดินเข้ามาหาเขาใกล้ขึ้น

ไม่นานเขาก็มาอยู่ข้างๆตัวเอง

“คุณชาย คุณชาย”

อาทิตย์ตบไหล่จักรชัยสองครั้ง จากนั้นอาทิตย์พูด

“ไปด้วยกัน”

“ได้เลย”

ตอนนี้จะเสียเวลาไม่ได้ ถ้าอาทิตย์ต้องการตามไป จักรชัยก็ไม่สามารถหยุดเขาได้

ยังไงซะเท้าก็เป็นของอาทิตย์ จะไปไหนก็เป็นเรื่องที่เขาต้องตัดสินใจเอง

หากให้เขาแอบออกไปเองยังไม่สู้ออกไปช่วยกันสองคน

เมื่อคิดเช่นนี้ในใจจักรชัยก็รีบเดินไปทันที

"เอาล่ะ อาทิตย์ งั้นนายก็ตามไปด้วย"

“อืม”

เวลาหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่งและจักรชัยก็ก้มลงฟังเสียงพื้นอยู่พักหนึ่ง แต่เขาไม่ได้ยินอะไรเลย

เขาไม่มีทางเลือกนอกจากบอกอาทิตย์อีกครั้ง

“อาทิตย์ นายอยู่ในสถานีตำรวจไม่มีเทคนิคอะไรเพื่อบอกว่าคนอยู่ที่ไหนในความมืด?"

ถูกต้องถ้าจักรชัยและอาทิตย์ไม่ได้ตรวจสอบสถานที่ให้แน่ชัดว่ามีใครอยู่ก่อนจะขึ้นไปละก็

ก็จะเหมือนเหตุการณ์วันนี้ บังเอิญเจอกลุ่มคนและตะโกนร้องออกมา

เพียงแค่มีคนส่งเสียง ตำแหน่งของทุกคนก็จะถูกเปิดเผยทันที ซึ่งเรียกว่าปฏิกิริยาลูกโซ่

ผู้คนส่วนใหญ่มักจะกลัวในที่มืดเช่นนี้

มันก็เป็นจิตวิทยา ถ้ามีคนตะโกนร้องคนก็จะทำให้ทุกคนตะโกนร้องตาม

“คุณชายให้ผมลอง”

ดูเหมือนว่าอาทิตย์อยู่ในสถานีตำรวจในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาก็ไม่เลว

อย่างน้อยสิ่งที่เขาพูด อย่างน้อยเขาก็มีทักษะในการค้นหาว่าทุกคนอยู่ที่ไหน

หลังจากได้รับคำตอบของอาทิตย์ จักรชัยก็ไม่พูดมาก

เวลาผ่านไปหนึ่งนาทีและหนึ่งวินาที

ในตอนที่จักรชัยรอจนทนไม่ไหว กลัวว่าเขาจะเจอพวกของภาสกรรอเขาเปิดไฟ เขาก็แทบอยากจะพูดอย่างมาก

โชคดีที่อาทิตย์แย่งจักรชัยพูดก่อน

“คุณชายฉันรู้ตำแหน่งของทุกคนยกเว้นสองคนนั้น”

คนที่สามารถทำสิ่งเรื่องนี้ดับไฟได้นั้นย่อมไม่ใช่คนธรรมดา

เมื่อคิดเช่นนี้จักรชัยก็อดไม่ได้ที่จะถามเพิ่มเติม

“แล้ว อาทิตย์นายคิดว่าพวกเขารู้หรือไม่ว่าเราอยู่ที่ไหน”

“อีกฝ่ายรู้วิธีซ่อนลมหายใจซึ่งพิสูจน์ได้ว่าพวกเขาก็มีทักษะแบบผม”

ใช่ ไม่ใช่ข่าวดี หัวของจักรชัยเริ่มใหญ่ขึ้น

โชคดีที่หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยินอาทิตย์พูดอีกครั้ง