ตอนที่ 69
บทที่ 69 ทำร้ายจิตใจ
October 22, 2026
บทที่ 69 ทำร้ายจิตใจ
ใบหน้าแดงก่ำ ดูอ่อนแอและเปราะบางจนทำให้คนรู้สึกอึดอัด
จักรชัยประเมินคนตรงหน้าในใจ
เธอเหมือนแฟนเก่าของเขา นั่นก็คืออลินดา
แม้ว่าคลื่นลูกหลังจะผลักดันคลื่นลูกใหม่
แต่จักรชัยที่ถูกอลินดาหักอก พอได้เจอผู้หญิงที่เหมือนเธอในตอนนี้ แน่นอนว่าเขาย่อมรู้สึกไม่ดีเป็นธรรมดา
เขาอ้าปากพูดจาถากถางออกไป
“ผมว่าคุณผู้หญิงคนสวยท่านนี้อย่าร้องไห้สะอึกสะอื้นไปเลย เดี๋ยวคนอื่นจะคิดว่าพวกเราสามแม่ลูกกำลังรังแแกคุณอยู่นะครับ”
พูดตามตรงคุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์เองก็รู้สึกรำคาญผู้หญิงขี้แยแบบนี้เช่นกัน แต่ไม่สามารถหาคำที่จะปิดปากผู้หญิงคนนี้ได้
พอตอนนี้จักรชัยพูดออกมาขนาดนี้ เธอจึงพูดเสริมทัพไปตรงๆ
“เอ๊ะ เธอนี่นะ...”
“วันนี้เป็นงานเลี้ยงประจำตระกูล แต่ละคนอุตส่าห์มารวมตัวกันอย่างมีความสุข แต่เธอกลับทำให้ที่นี่เสียบรรยากาศ”
ไม่ต้องพูดถึง จักรชัยยังไม่ได้เอ่ยปากอะไรเลย แต่พอเขาได้เอ่ยปากขึ้นมา มันก็ทำให้โลกแตกเป็นเสี่ยงๆ
“ฉัน...”
หญิงสาวกัดริมฝีปาก แต่กลับหาคำโต้แย้งไม่ได้
เธอหันศีรษะและร้องไห้กับคุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์อีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้
“อัยหยา น้องสาว”
เมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยุของหญิงสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า คราวนี้คุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์ไม่ยอมอ่อนข้อให้
“ฉันตามหาจักรชัยกลับมาไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เธอว่าฉันจะยอมทำร้ายจิตใจเขาได้ลงเหรอ”
“ฉันตามหาเขากลับมานานมาก และวันนี้เขาเพิ่งจะยอมตกลงกลับมารำลึกถึงบรรพบุรุษ ฉัน...”
ในประโยคนี้เป็นการถอยเพื่อล่า มันมีความหมายชัดเจนอยู่แล้ว
ความหมายเดิมของคุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์คือ : ฉันดุจักรชัยไม่ได้และยิ่งว่าเขาไม่ได้ด้วย ฉันต้องออกหน้าแทนเขา โดยเฉพาะเรื่องที่เกิดในวันนี้เป็นความผิดของเธอ
“พี่...”
นี่เป็นครั้งแรกที่คุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์ปฏิเสธหญิงสาว ไม่อย่างนั้นหญิงสาวก็คงทำตัวเช่นนี้
แต่ถึงอย่างไร ปกติแล้วไม่ว่าตัวเองจะอยู่ที่ไหนก็จะได้รับความขุ่นเคืองเพียงน้อยนิด
แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นธีรพล คุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์ก็จะออกหน้าแทนเธอ ทำไมตอนนี้...
เมื่อในใจคิดได้แบบนี้ หญิงสาวก็หันหน้าไปมองจักรชัยอย่างไม่พอใจ
“ฮึ”
เธอฮัมเสียงอย่างเย็นชาและเดินออกไป
ก็เป็นแค่คนจนๆคนหนึ่ง ตอนนี้กลับมาตระกูลหัสบดินทร์แล้วยังไง เนื้อเข้าปากเสือ ไม่ควรค่าแก่การพูดถึง
“คุณแม่ ดูเธอสิ ทำเธอเสียนิสัยไปแล้ว”
เห็นได้ชัดว่าปกติธีรพลต้องทนทุกข์ทรมานมากจากน้ำมือของคุณน้าคนนี้
ไม่อย่างนั้นตอนที่เธอเดินออกไป เขาคงไม่พูดประโยคนี้ออกมา
“พอแล้วธีรพล อย่าพูดมาก”
เมื่อเห็นธีรพลกำลังโมโห คุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์ก็เริ่มแสดงความเคร่งขรึม
ธีรพลรู้สึกอึดอัดมากที่โดนผู้เป็นแม่ตัดบท
แต่พอหันกลับไปมองจักรชัย เขาก็กลับมาอารมณ์ดีอีกครั้ง
“ไม่คิดเลยว่าเจ้าทึ่มอย่างนายจะทำได้ดีขนาดนี้ ดีมากๆ”
หมดคำพูด ชื่นชมผมดีดีสักครั้งจะตายไหม?
จักรชัยไม่อยากสนใจธีรพลอีก คุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์ควงเขาออกไปข้างนอก
“จักรชัย ลูกฝีปากกล้าขนาดนี้ ลูกไม่อยาก...กับพี่ชายลูกเหรอ”
“คุณแม่ครับเรื่องเข้าบริษัทค่อยคุยกันวันหลังเถอะ วันนี้เป็นเรื่องของงานเลี้ยง”
ให้ตายเถอะ อยากหนีออกไปที่ไหนสักแห่งจริงๆ เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันจะยุ่งยากขนาดนี้ แล้วตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าพ่อแม่บุญธรรมจะเป็นอย่างไรบ้าง
พวกเขาเข้าเมืองมาเป็นครั้งแรก แม้ว่าเขาจะเกลี้ยกล่อมไม่ให้พวกเขาเดินไปไหนไกลๆ แต่ก็...
จักรชัยไม่ได้คุยกับพวกคุณนายที่รายล้อมรอบตัวคุณหญิงตระกูลหัสบดินทร์
เขาเพียงแค่ยิ้มยิ้มและเหม่อลอย
“จักรชัย จักรชัย...”
“เอ่อ มีอะไรครับคุณแม่?”
ยืนเหม่อลอยท่ามกลางคนมากมายขนาดนี้ ทำแบบนี้มันเป็นการเสียมารยาท
แม้ว่าจักรชัยจะหน้าหนา แต่เขาก็อดหน้าแดงไม่ได้
“จักรชัย อีกเดี๋ยวคุณปู่ของลูกก็มาแล้ว ลูก...”
“มาก็มาสิ...”
ก็ไม่ใช่ว่าจะเจอไม่ได้เสียหน่อย
เมื่อพูดออกไป จักรชัยก็รู้สึกแปลกๆ