บทที่ 89 ยั่วยุ

บทที่ 89 ยั่วยุ

“คือว่า คุณชายน้อย ทางจิตรกัญญา ......”

ตอนที่หัวหน้าหรัณย์พูดประโยคนี้ ในน้ำเสียงมีความหยั่งเชิง เต็มไปด้วยความสอดรู้สอดเห็น

สำหรับเช่นนี้ จักรชัยจะไม่เข้าใจได้อย่างไร

เพียงแต่ว่า สิ่งที่ควรยอมรับ จักรชัยก็จะยอมรับ

“แย่แล้ว หัวหน้า ข้างนอก ข้างนอก ......”

และในตอนที่จักรชัยกำลังจะสารภาพ ก็มีเสียงดังขึ้นตื่นตระหนกอย่างมาก

ทันทีที่หัวหน้าหรัณย์ได้ยิน รู้สึกได้ว่าเกิดเรื่องใหญ่ที่ไม่ดีในทันที

“คุณชายน้อย คือฉัน......”

ไม่รอให้จักรชัยเอ่ยปากพูด หัวหน้าหรัณย์ก็มองเขาด้วยความอึดอัดใจ

ความหมายชัดเจนมาก คือเขากำลังจะขอตัวไปก่อน

“ไปเถอะ ไปดูด้วยกัน”

“นี่......”

คาดไม่ถึงเลยว่า จักรชัยจะพูดแบบนี้ สีหน้าของหัวหน้าหรัณย์เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เมื่อเห็นเขาเป็นเช่นนี้ จักรชัยก็ยิ่งอยากจะติดตามไปด้วย

ไม่ให้เวลาหัวหน้าหรัณย์ได้ตั้งตัวเลย จักรชัยโบกมือเล็กน้อย พาพวกอาทิตย์เดินออกไป

“หืม ไอ้หัวหน้าหรัณย์ ฉันเป็นแฟนของคุณชายน้อยตระกูลหัสบดินทร์ของพวกนายนะ นายกล้าที่จะโยนฉันออกจากโรงพยาบาลเหรอ”

ทำไมเสียงนี้ฟังดูคุ้นหูจัง

ไม่ได้เจอกันวันเดียว คิดไม่ถึงว่าอลินดายังคงไร้ยางอายขนาดนี้

หลังจากผ่านศึกหนักในเมื่อคืนนี้ จักรชัยไม่มีอารมณ์ที่จะไปสนใจเรื่องนี้

ถ้าเป็นเรื่องอื่นก็ยังดี ทุกคนมีใจสอดรู้สอดเห็น จักรชัยก็อยากจะร่วมสนุกด้วย

แต่ตอนนี้......

จักรชัยหันกลับไป โดยไม่ลังเลเลย ไม่ชายตามองอลินดาแม้แต่น้อย

กลับเป็นพนัสไอ้หมอนี่ที่ตาดี จากระยะไกลแค่วินาทีเดียว ก็ได้มองคนเขาจนทั่ว

“โอ้ย ฉันยังนึกว่าคือใครกัน ที่แท้คือคุณหนูอลินดา”

ด้วยบารมีของจักรชัย ตอนนี้เวลาพนัสพูด มีความมั่นใจมากขึ้น ก็เลยไม่เกรงใจเป็นธรรมดา

“นาย นาย ......”

เดิมทีจักรชัยต้องการห้ามปรามพนัส แต่ก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง

เมื่อฟังสิ่งที่เขาพูด เรื่องวุ่นวายก็ยังคงตามมา

ตามที่คาด ในวินาทีต่อมา ก็ได้เห็นอลินดาเริ่มพูดคำหยาบ

“นายถือเป็นตัวอะไรกัน ในตอนนั้น......”

“ในตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่จักรชัย เธอคิดว่าพวกเราอยากจะสนใจเธอหรือไง”

ไม่เกรงใจเลยสักนิด พนัสพูดได้เด็ดขาดมาก

ไร้สาระ เมื่อพูดถึงปากจัด ในหอพักสี่คน เขาเก่งมากที่สุด

ไอ้หมอนี่ ก่อนหน้านี้เห็นแก่หน้าจักรชัย ถูกอลินดาอยู่เหนือกว่าทุกเรื่อง

ตอนนี้ ในที่สุดก็คว้าโอกาสได้ เขาเองก็อยากจะสะใจหน่อย

“เกิดอะไรขึ้น? ก่อนหน้านี้ยังเลิกกับจักรชัยของเรา ตอนนี้ก็มาเป็นหมาประจบแล้วเหรอ?”

หมาประจบ?

คิดถึงในเวลานั้น ตอนที่ตัวเองจีบอลินดา ท่าทางก็ไม่ต่างจากอลินดาในตอนนี้เลย

และในเวลานี้เอง จักรชัยก็เข้าใจแล้ว

พฤติกรรมต่างๆของตัวเองในเมื่อก่อน ที่เหมือนอย่างกับเด็ก ที่จริงแล้วทำให้ผู้หญิงคนนี้รังเกียจมากแค่ไหน

แต่หัวใจของคนเรา เกิดจากเลือดเนื้อ มีความรู้สึก คุณไม่อยากคบกับฉัน ทำไมถึงไม่ปฏิเสธล่ะ

เมื่อจักรชัยนึกถึงตรงนี้ สีหน้าก็เศร้าโศกไม่พอใจเล็กน้อย

เขาก็ไม่รู้ว่า บทสนทนาระหว่างพนัสและอลินดา พูดไปถึงไหนแล้ว จึงพูดตัดบทเสียเลย

“อลินดา ระหว่างคุณกับฉัน เป็นไปไม่ได้อีกแล้ว คุณไปเถอะ เรื่องเมื่อก่อน......”

“จักรชัย นายแน่มาก กลายเป็นคนรวย ก็ทิ้งรักแรก ที่ลำบากกับคุณมาด้วยกัน นายไม่ละอายเลยนะ”

สิ่งที่ต้องการจะพูดในตอนแรก ติดอยู่ในลำคอเสียอย่างนั้น

อลินดา ทั้งๆที่คุณสวมเขาให้ฉันก่อน ทิ้งฉันไปก่อน

ในตอนนี้เห็นว่ามีผลประโยชน์นิดหน่อย เธอก็สามารถโยนความผิดมาให้ฉันแบบนี้

ฉันจักรชัย ในตอนนั้นถูกใจตรงไหนของคุณกันแน่

และในตอนนี้ ยังมีความคิดที่จะให้อภัยคุณได้อย่างไร

กำหมัดไว้แน่น ความโกรธพุ่งเข้าสู่หัวใจทั้งหมด