ตอนที่ 2 ตัวตนที่แท้จริง

ตอนที่ 2 ตัวตนที่แท้จริง

เขาไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจโทรไปหาอีกครั้ง แต่กลับไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะปิดเครื่องไปอย่างทันที จักรชัยแค่รู้สึกว่าเบ้าตาของตนเองร้อนๆ กลั้นน้ำตาที่คลอเอาไว้

หลอกเอาเงิน?

คนอย่างคุณ ตายคาโรงพยาบาลไปเลยจริงๆคงจะดี!

คำพวกนี้ไม่นึกเลยว่าจะออกมาจากปากของแฟนตนเอง

ไม่สิ คงต้องเป็นแฟนเก่า!

เพราะเธอบอกว่าต่อไปไม่ต้องไปหาเธออีกแล้ว

“คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วก็เอามือถือมา พวกฉันยังมีคนไข้อื่นที่ต้องไปดู ถ้าไม่มีเงินจริงๆก็จ่ายค่ารักษาก่อนหน้านี้มาก่อน วันหน้ามีเงินแล้วค่อยมารักษาตัวใหม่”

ได้ยินคำพูดของพยาบาลแล้ว จักรชัยอ้าปากอยากจะพูด แต่ไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวเขามีเหลือแค่เจ็ดร้อย รวมเศษเหรียญแล้วก็ยังไม่พอ

พยาบาลคนนั้นเห็นท่าทางที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเขา อารมณ์ก็ฉุนเฉียวขึ้นมาทันที

“คุณคงจะไม่บอกฉันว่าแม้กระทั่งค่ารักษาก่อนหน้านี้คุณก็ไม่อยากจ่ายนะ? ถ้าคุณกล้าทำอย่างนี้ ฉันจะแจ้งตำรวจ!”

“ไม่ใช่ ผม......”

จักรชัยยังพูดไม่ทันจบ หมอที่ยืนอยู่ด้านข้างก็เดินออกไปข้างนอกอย่างร้อนใจ ถือโอกาสตามที่พยาบาลคนนั้นพูด

“หยุดให้การรักษา ดูสิว่ามีบัตรแสดงตัวตนอะไรไหม แล้วติดต่อคนในครอบครัวเขา”

พยาบาลพยักหน้า แล้วก็เดินไปที่กระเป๋าของจักรชัย

กระเป๋าใบนั้นยังเป็นใบที่เขาใช้ตอนเรียนมหาวิทยาลัย พ่อเขาหยิบกระเป๋าที่อยู่บนโต๊ะเพียงใบเดียวของบ้านลุงสามของเขาออกมา ใช้มาหลายปีขนาดนี้ ค่อนข้างมองไม่ออกถึงรูปทรงเดิมแล้ว

อุปกรณ์ที่ใช้ในการรักษาโดนเอาออกไปทั้งหมด แม้กระทั่งน้ำเกลือที่ยังให้ไม่เสร็จก็โดนดึงออกไปด้วย

จักรชัยนั่งอยู่บนเตียงคนเดียว ไม่รู้จะทำอย่างไรดี