ตอนที่ 4 แบล็คการ์ด

ตอนที่ 4 แบล็คการ์ด

“เอ่อ......”

จักรชัยไม่ค่อยเข้าใจอยู่นิดหน่อยจึงมองไปที่สามคนนั้นที่อยู่ด้านข้าง ธีรพลไอออกมาโดยที่ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ

“นี่พ่อกับแม่ตั้งใจให้นายโดยเฉพาะ สามารถทำได้ทุกอย่าง มีเรื่องอะไรนายบอกเธอได้ทันทีเลยนะ!”

ทุกเรื่อง!

จักรชัยพยายามควบคุมสีหน้าอาการของตนเองอย่างเต็มที่ แสดงท่าทางสงบนิ่งออกมา ก็ไม่รู้ว่าเขาคิดมากไป หรือคิดน้อยไปกันแน่

ดอกเหมยก็ถือโอกาสนั่งลงข้างกายเขา จับมือที่อยู่ข้างๆของเขาแล้วพูดขึ้น

“จักรชัย ถ้าลูกมีเรื่องอะไรที่ไม่อยากบอกพ่อกับแม่ ก็บอกให้น้ำทิพย์ฟังก็ได้ ไม่ต้องรู้สึกเขินอาย ต่อไปเธอก็เป็นคนของลูกแล้ว!”

จักรชัยเพิ่งถือแก้วน้ำขึ้นมา อยากจะดื่มเพื่อคลายความตกใจของตนเอง แต่กลับโดนคำพูดนี้ของดอกเหมยทำให้น้ำเกือบจะพุ่งออกมาอยู่แล้ว สำลักจนไอออกมาทันที ดอกเหมยรีบตบหลังเขาเบาๆ

สามีภรรยาตระกูลหัสบดินทร์อาจจะเป็นเพราะอายุมากแล้ว จึงไม่ได้คิดมากขนาดนั้น ก็ไม่ได้รู้สึกถึงปัญหาของคำพูดนี้ ในทางกลับกันธีรพลที่อยู่ด้านข้างกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ ดึงสามีภรรยาคู่นั้นมา บอกว่าจักรชัยเพิ่งจะฟื้น ยังต้องการพักผ่อน จึงดึงพวกเขาออกไปเลย

น้ำทิพย์ถือเสื้อผ้าชุดใหม่มาที่ด้านข้าง อยากจะช่วยสวมให้จักรชัย แต่กลับทำให้ชายหนุ่มอย่างเขา หลบอย่างเขินอาย

“ไม่เป็นไร ฉันใส่เองได้!”

“คุณชายคะ ปรนนิบัติคุณเป็นเรื่องที่ฉันต้องทำค่ะ ถ้าคุณไม่ต้องการฉัน ฉันก็ไม่มีความจำเป็นจะต้องอยู่ที่นี่!”

สุดท้าย เพื่อความเห็นแก่ตัวนิดหน่อยของตนเองที่อยากให้สาวน้อยแสนสวยคนนี้อยู่ข้างๆกายตนเอง จึงทำได้เพียงยินยอมให้เธอจัดการ

“ฉันอยากออกไปซื้อมือถือ!”

หลังจากที่น้ำทิพย์ใส่เสื้อผ้าให้เขาอย่างดีแล้ว ได้ยินคำพูดของเขา ก็รีบประคองเขาลงจากเตียง