บทที่ 153 ประลองยา

เมื่อทุกคนได้ยิน แต่ละคนก็ถึงกับตกตะลึง

ป้ายของหอเจี้ยนหรง？

ถึงแม้ว่าฉินโสว่หรานได้รับการกล่าวขานว่าเป็นหัวหน้าของแพทย์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ แต่หมอเทวดาอีกสามคน ก็มีความสามารถไม่เลวเลย ยิ่งไปกว่านั้นหลิวเจี้ยนหัวยังมีความสามารถล้นเหลือและมีผู้เคารพ แทบจะสามารถเทียบเคียงกับฉินโสว่หรานได้ มูลค่าของป้ายแผ่นนี้ คงจะมีมูลค่านับพันล้านเลยก็ว่าได้！

มู่เซิ่งหันไปมองหลิวเจี้ยนหัวอย่างแปลกใจ คิดไม่ถึงว่าเขาจะเชื่อใจตนขนาดนี้

หรือว่า เขาไม่กลัวว่าตนจะพ่ายแพ้？

“ฉินโสว่หราน การเดิมพันครั้งนี้ คุณกล้าเดิมพันไหม！”

หลิวเจี้ยนหัวพูดเสียงดัง เห็นได้ชัดว่าเขาได้ทุ่มสุดตัว

คราวนี้ หมอและผู้ป่วยพวกนั้น หยุดการเคลื่อนไหวทันที กระทั่งมีคนไม่น้อยเริ่มโทรศัพท์หาญาติ ว่ามีหมอเทวดาสองคนกำลังท้าประลองกัน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นสิ่งนี้！

“เหอะๆ ถ้าคุณจะเอาป้ายของหอเจี้ยนหรงให้ผมจริงล่ะก็ ผมมีเหตุผลอะไรที่ไม่รับไว้ล่ะ？ถ้าคุณมั่นใจขนาดนี้ล่ะก็ งั้นตามผมขึ้นไปชั้นบนแล้วกัน”หน้าตาของฉินโสว่หรานไม่เป็นมิตร แล้วหันหลังกลับไป

“แกรอตายเถอะ ไอ้เศษสวะ！”ฉินหลินสบถด่าอยู่ข้างๆ ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่า ทำไมมู่เซิ่งถึงมีปัญญาเรียกใช้หลิวเจี้ยนหัวได้ แต่หากมู่เซิ่งกล้ามาที่นี่ล่ะก็ ปู่ของเขาจะต้องทำให้เขาพ่ายแพ้อย่างแน่นอน ทำเขาต้องอับอาย ต่อหน้าสาธารณะ！

มู่เซิ่งหัวเราะ แล้วเดินขึ้นชั้นบนไป

หลังจากนั้นหลิวเจี้ยนหัวก็ตามมาติดๆ

หมอและผู้ป่วยที่เหลือ ก็ตามกันไปดู การประลองในครั้งนี้ พวกเขาไม่อยากพลาด แต่ล้วนถูกพนักงานต้อนรับขวางเอาไว้ บอกว่าเป็นคำสั่งของฉินโสว่หราน

หมอพวกนั้นมีสีหน้าผิดหวัง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้พวกเขาไม่กล้าล่วงเกินฉินโสว่หราน ทำได้แค่รออยู่ข้างล่างอย่างใจจดใจจ่อ พวกเขาแทบจะลืมผู้ป่วย ไปชั่วขณะหนึ่ง

มู่เซิ่งมาถึงห้องที่ดูสวยละแปลกแบบโบราณ ภายใต้การนำพาของฉินโสว่หราน ชั้นสองที่เต็มไปด้วยกลิ่นสมุนไพร

และในชั้นสองนี้ คนเริ่มน้อยลง เมื่อเทียบกับชั้นหนึ่งแล้ว ที่มีแต่ไฮโซสวมเสื้อผ้าเป็นทางการ พวกเขาส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกหัวกะทิ จากการทำงานและความกดดันที่หนักขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายของพวกเขา จึงมีปัญหาทางด้านสุขภาพน้อยใหญ่

สำหรับชั้นสาม พวกเขาล้วนมาจากตระกูลชนชั้นสูง หากไม่มีฐานะหน่อย เป็นไปไม่ได้ที่จะปรากฏบนชั้นสามได้

ภายใต้การนำพาของฉินโสว่หราน ทุกคนเข้ามาในห้องที่สว่างจ้าแห่งหนึ่ง ภายในห้องมีอุปกรณ์ทางการแพทย์มากมาย ตู้ยาที่อยู่ด้านข้างมีรายชื่อของสมุนไพรเขียนเต็มไปหมด และมีรูปภาพจุดชีพจรต่างๆ

มีผู้ป่วยหลายคนนอนอยู่บนเตียง มีหมอที่อายุอานามเกินห้าสิบ กำลังตรวจดูอาการของพวกเขาอยู่

“ออกไปให้หมด วันนี้ฉันจะจัดการเอง”

จากการเรียกขานของฉินโสว่หราน หมอพวกนั้นค่อยๆลุกขึ้นแล้วเดินจากไป ผู้ป่วยที่นอนอยู่บนเตียงได้ยินดังนั้น ก็มีสีหน้าปลาบปลื้มเป็นอย่างมาก ได้ฉินโสว่หรานมาช่วยรักษา เป็นเรื่องที่พวกเขาปรารถนาเป็นอย่างมาก

เวลานี้เอง ฉินโสว่หรานก็หันกลับมา แล้วถามมู่เซิ่งไปว่า“นายอยากประลองอะไร？”

“ได้ยินมาว่า คุณช่ำชองในการใช้ยาที่สุดใช่ไหม？ป้ายที่อยู่ตรงประตูสลักว่าราชาฉินเทพโอสถ จะเอาแผ่นป้ายนี้ สิ่งที่ใช้ประลองแน่นอนว่าต้องเป็นยา”มู่เซิ่งพูดอย่างยิ้มๆ

“นายเลือกอย่างอื่นได้”ฉินโสว่หรานพูดอย่างเรียบเฉย

“ไอ้หนุ่ม รนหาที่ตายชัดๆ กล้าเลือกประเภทยา？”

ฉินหลินเริ่มหัวเราะขึ้นมาในเวลานี้“ฮ่าๆๆ ฉันว่าแกเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นเถอะ ถ้าจะประลองการใช้ยา แกไม่มีทางชนะได้หรอก”