บทที่ 163 ใช้ไปเท่าไหร่แล้ว?

ในตอนนั้นเอง ที่ปากประตูก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาครู่หนึ่งแล้ว เลขาธิการติดตัวของเจียงมู่หลงพุ่งเข้ามาจากปากประตู กล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนกว่า “เถ้าแก่เจียง ครับ หลี่หยางเขามาแล้วครับ”

หลี่หยาง?

ประธานธนาคารเจียงหนาน

เหตุใดเขาถึงมาที่นี่อย่างไร้เหตุไร้ผลได้?

หลี่หยางมีสถานะเป็นประธานใหญ่ของทั้งธนาคารเจียงหนาน สถานะสูงส่งมากอำนาจ ในยามปกติมีบุคคลโด่งดังนับไม่ถ้วนเรียนเชิญเขาไปรับประทานข้าว ก็อยากที่จะได้รับการอนุญาตจากเขาก่อน การกู้เงินจากธนาคารเจียงหนาน เป็นบุคคลที่ตระกูลร่ำรวยชั้นหนึ่งต่างก็พากันประจบประแจงพรรค์นี้ แล้วเหตุใดถึงมาบริษัทของเขาได้?

ในตอนที่เจียงมู่หลงตระเตรียมที่จะลุกขึ้นต้อนรับนั้นเอง หลี่หยางก็เดินเข้ามาจากปากประตูเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทางด้านหลังยังมีชายในชุดสูทที่สวมใส่แว่นตาเดินตามมาด้วยเป็นจำนวนมาก รูปร่างสูงโปร่ง เดินเข้ามาในห้องทำงาน

หลังการปรากฏตัวของหลี่หยางและคนกลุ่มนี้ จู่ ๆ บรรยากาศในห้องทำงานก็แปรเปลี่ยนมีความกดดันอย่างไร้เทียบเทียมขึ้นมาทันที

“ประธานหลี่ คุณมาได้อย่างไรครับ?” เจียงมู่หลงผุดลุกขึ้นพลางกล่าว

“ไม่อะไรครับ ที่ผมมาในวันนี้เพราะอยากแนะนำเพื่อนของผมให้คุณรู้จักเสียหน่อย” หลี่หยางกล่าวอย่างราบเรียบ ชี้ไปยังชายชุดสูทหลายคนทางด้านหลังไปมา

“เพื่อนหรือครับ?” สายตาของเจียงมู่หลงมองผ่านไป

การที่หลี่หยางจู่ ๆ ก็มาที่นี่ เพื่อมาแนะนำเพื่อนให้กับเขา? ถึงแม้ว่านี่จะทำให้สมองของเจียงมู่หลงมึนงงสับสนไปหมด ทว่าเขาก็ยังคงเดินขึ้นไปทางด้านหน้า จับมือกับชายเหล่านั้น กล่าวว่า “สวัสดีครับ ผมชื่อเจียงมู่หลง เป็นเถ้าแก่ของสองบริษัทนี้ แล้วยังเป็นประมุขของตระกูลเจียงในตอนนี้ด้วยเหมือนกันครับ รบกวนช่วยสั่งสอนด้วยนะครับ”

“สวัสดีครับ ผมชื่อจางเนด้า คุณเองก็สามารถเรียกผมว่าทนายจางได้เหมือนกันครับ” ชายหนุ่มกล่าว

“ทนายหรือครับ?”

เจียงมู่หลงพลันชะงักนิ่งไปทันที

“ใช่ครับ นี่คือทนายที่ผมเรียนเชิญมา ในเมื่อธนาคารของพวกเราทำลายสัญญาก่อน ที่ต้องการเก็บเงินกู้กลับคืน” หลี่หยางพยักหน้าขึ้นลง น้ำเสียงเย็นชาเป็นอย่างมาก “ดังนั้นแล้ว เพื่อให้พวกคุณได้เตรียมใจกันสักหน่อย พวกคุณสามารถดำเนินการฟ้องร้องต่อทนายจางได้นะครับ ในช่วงระยะเวลาต่อจากนี้ไป คนที่จะพบหน้ากันในชั้นศาลนั้น ก็คือเขาแล้ว”

เงินเล็กน้อยนี้สำหรับหลี่หยางแล้ว เป็นเพราะเห็นแก่หน้าตาของมู่เซิ่งถึงให้หยิบยืมออกมาได้ ตอนนี้มู่เซิ่งสั่งการแล้ว เขาย่อมต้องการเงินกลับคืนมาในช่วงเวลาแรกทันทีอยู่แล้ว

พันล้านนี้ เจียงมู่หลงเขาไม่เหมาะที่จะได้ไป!

รอเดี๋ยวนะ ทำลายสัญญาอย่างนั้นหรือ?!

เจียงมู่หลงได้ยินคำนี้เข้าแล้ว ร่างทั้งร่างตะลึงจังงังไปทันที

เดิมเขานึกว่าหลี่หยางมาเพราะต้องการแนะนำเพื่อนให้เขาจริง ๆ แต่คิดไม่ถึงเลยว่ากลับมีเป้าหมายเช่นนี้

ธนาคารทำลายสัญญา ต้องการเงินกู้คืนล่วงหน้า นี่เป็นความผิดของทางฝั่งธนาคารจริง ๆ เขามีข้อตกลง ทั้งก็สามารถฟ้องร้องธนาคารได้เช่นเดียวกัน ทว่านี่คือธนาคารเจียงหนานเลยเชียวนะ ให้ความกล้ากับเขาแค่ไหน เขาเองก็ไม่กล้าทำเช่นนี้เหมือนกัน

ยิ่งไปกว่านั้นแล้ว หลังได้รับเงินกู้เหล่านี้มาแล้ว เจียงมู่หลงนำออกมาสองร้อยล้านเพื่อให้ครอบครัวของตนใช้จ่ายไปเรียบร้อยแล้ว และยังใช้จ่ายอย่างสบายใจเฉิบอีกต่างหาก เป็นเพราะว่าบนข้อตกลงของเงินเหล่านี้เขียนระบุเอาไว้อย่างชัดเจน ว่าหลังโครงการเขตซีไห่ดำเนินการก่อสร้างเสร็จสรรพแล้วค่อยคืนเงินกู้ ตอนนี้ให้เขานำออกมา เขาจะไปนำมันมาจากที่ไหนกันเล่า?

“ประธานหลี่ คุณอย่าล้อเล่นกับผมสิครับ บนข้อตกลงนี้ไม่ได้เขียนระบุเอาไว้อย่างชัดเจนมาก ๆ หรอกหรือครับ?” เจียงมู่หลงเอ่ยถาม

เครือญาติของตระกูลเจียงเหล่านั้นเองก็มีสีหน้าแปรเปลี่ยนไปเป็นอย่างมากเช่นเดียวกัน พวกเขาต่างก็คิดไม่ถึงกันทั้งสิ้นว่าประธานหลี่จะมาที่นี่ด้วยตนเอง เจรจาต้องการเงินกู้เหล่านั้นกลับคืน แถมยังพากลุ่มทนายเข้ามาอีก ท่วงท่าในการชี้แจง เด็ดขาดไร้เทียบเทียม!

พวกเขาเองก็ได้เงินไปไม่น้อยแล้วเหมือนกันนี่นา เช่นนี้แล้วจะทำอย่างไรดี?

“ผมไม่ได้ล้อเล่นครับ บนข้อตกลงกล่าวว่าหลังโครงการเขตซีไห่ดำเนินการเสร็จแล้วค่อยคืนเงินกู้ แต่พวกคุณตอนนี้กระทั่งโครงการเขตซีไห่ก็ล้วนไม่มี ผมต้องการเงินกู้คืนครับ มันคงไม่ได้เกินไปหรอกกระมัง?” ประธานหลี่กล่าวอย่างเย็นชา

“ผม ประธานหลี่ กรุณาให้โอกาสผมสักครั้ง ผมต้องได้โครงการเขตซีไห่กลับคืนมาใหม่ได้แน่ครับ!”

เจียงมู่หลงกล่าวอย่างหวาดกลัวตกตะลึง

“ไม่ต้องแล้วครับ คุณเอาคืนมาได้หรือไม่ได้ อย่างไรก็คืนเงินกู้มาก่อนเถอะครับ ธนาคารของพวกเราจะชดเชยตามดุลพินิจให้กับพวกคุณครับ”

ตุ๊บ!

ขาทั้งสองข้างของเจียงมู่หลงพลันอ่อนแรงลงทันที ก่อนจะล้มลงไปกับพื้นโดยตรง

ช่วงระยะเวลานี้ เขาขึ้นเป็นผู้นำตระกูลเจียงแล้ว สามารถกล่าวได้ว่ามีอำนาจไร้ขอบเขต กระทั่งคิดฝันว่าหลังโครงการเขตซีไห่เสร็จสรรพลงแล้ว ตนก็จะสามารถกลายเป็นผู้นำตระกูลร่ำรวยชั้นหนึ่งได้ ต้องการอำนาจมากแค่ไหนก็มีอำนาจมาเท่านั้น ทว่า ณ ตอนนี้นั้น ฝันหวานเหล่านี้ราวกับเป็นฟองที่ตกกระจายเลยก็ไม่ปาน