บทที่ 18 แผนร้ายกาจ

“พ่อ นี่ นี่จะทำยังไง?”

เจียงมู่หลงกุมท้องและลุกขึ้น ใบหน้าโกรธยากจะซ่อน

“นี่จะทำยังไง เคาะประตูต่อไปสิ!” เจียงไห่เชากัดฟันพูด “ครั้งนี้ท่าทางดีหน่อย อย่าไปสนใจไอ้ขยะนั่น!”

แม้ในใจจะโกรธอย่างเทียบไม่ได้ แต่พวกเขายังคงจำคำพูดของคุณปู่ได้ หากไม่สำเร็จ ก็ต้องถูกไล่ออกจากตระกูลเจียง! ดังนั้นครั้งนี้ ขายหน้าเป็นเรื่องเล็ก แต่ถูกไล่ออกจากตระกูลเจียงเป็นเรื่องใหญ่! หากไม่มีตระกูลเจียงคอยปกป้อง เห็นได้ชัดว่าคนที่พวกเขาเคยทำร้ายไป มันก็มากพอที่จะทำให้พวกเขาโศกเศร้าอย่างมากแล้ว

ปังปังปัง!

ภายในโถงทางเดินมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง

“จะทำอะไรอีก?” มู่เซิ่งเปิดประตู ใบหน้าที่รำคาญอย่างมาก

แม้จะอยากต่อยไปน้าของมู่เซิ่งมาก แต่เจียงมู่หลงก็พยายามระงับความโกรธ ก้มลงพูด “มู่เซิ่ง นี่เป็นของขวัญที่ฉันซื้อให้ภรรยานาย หวังว่าคนใจกว้างอย่างนายจะไม่คิดเล็กกับสิ่งที่ผ่านมา ให้พวกเราไปขอโทษเจียงหว่านน้องสาวของฉัน ให้เธอกลับมาที่ตระกูลเจียง”

ทุกคำที่เจียงมู่หลงพูดต่างต้องกัดฟันพูดเพื่อขอโทษไอ้ขยะ นี่เป็นเรื่องที่เขาเคยทำและขายหน้าที่สุด!

“ขอโทษได้ ของก็ช่างมันเถอะ บ้านพวกเราไม่รับขยะ”

มู่เซิ่งพูดเสียงเรียบ

“นาย……”

ดวงตาเจียงมู่หลงแดงก่ำ แต่ยังคงกัดฟัน เอาของขวัญเก็บเข้าถุง

เดินเข้ามาในห้อง มองเห็นเจียงหว่านนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา เจียงมู่หลงพวกเขายิ่งโกรธ มู่เซิ่งนี่กล้าแกล้งพวกเขา เพียงแต่วันนี้ต้องขอร้องอ้อนวอนคน ท่าทางจำเป็นต้องนอบน้อมลงมาหน่อย

“พี่ชาย พี่มาได้ไง?” เจียงหว่านแกล้งทำเป็นตกใจที่เห็นเจียงมู่หลง

“เจียงหว่าน ขอโทษด้วย ครั้งนี้ที่ฉันมา จะมาขอโทษเรื่องตอนที่อยู่ที่โรงพยาบาล” เจียงมู่หลงเข้ามาก็โน้มตัวลงขอโทษพร้อมน้ำเสียงความรู้สึกขอโทษ

เจียงหว่านตกใจอ้าปากค้าง มองไปทางมู่เซิ่ง ปากเล็กสามารถยัดแอปเปิลทั้งลูกไปได้ เธอคิดไม่ถึง เรื่องที่มู่เซิ่งสัญญาไว้ กลับเกิดขึ้นอีกครั้งแล้ว!

เจียงมู่หลงที่เธอเกลียดที่สุด กลับขอโทษเธอแล้วจริงๆ!

แถมท่าทางนอบน้อม เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

“พวกนายมาทำอะไร?” เวลานี้เอง จ้าวหลินเพิ่งเดินเข้ามาในประตู บังเอิญเห็นฉากนี้เข้า

“แม่ เจียงมู่หลงมาเพื่อขอโทษพวกเรา” มู่เซิ่งพูดอยู่ด้านข้าง

จ้าวหลินยิ่งแปลกใจเข้าไปอีก โดยปกติญาติคนนี้คิดว่าตัวเองฐานะสูงส่ง ไม่มีทางมาที่บ้านของเธอมาก่อน ตอนนี้กลับมาเพื่อขอโทษพวกเธอ หรือว่าวันนี้พระอาทิตย์จะขึ้นมาทางทิศตะวันตกกัน?

เจียงไห่เชาและเฉินเสว่รู้สึกขายหน้า ยืนอยู่ข้างๆไม่พูดสักคำ

“น้าจ้าว เป็นเพราะตอนอยู่ที่โรงพยาบาลได้ทำผิดต่อน้องสาว ที่มาครั้งนี้ ตั้งใจมาขอโทษ” เป็นเจียงมู่หลงที่พูดขึ้นก่อน ยื่นของขวัญที่มู่เซิ่งไม่สนใจก่อนหน้านี้ ยัดไปในมือของจ้าวหลิน “น้ำใจเล็กน้อย ไม่ถือเป็นการเคารพ”

“นี่คือ……สร้อยคอดิออร์?”

จ้าวหลินแกะของขวัญ สีหน้าเผยความตื่นเต้นออกมา สร้อยเส้นนี้เธอเคยเห็นในอินเทอร์เน็ตมาก่อน สองหมื่นกว่าได้ ตอนนั้นรู้สึกปวดใจที่ไม่ได้ซื้อ ตอนนี้เห็นสร้อยเส้นนี้ มุมปากเผยรอยยิ้มขึ้น

“ถ้างั้นน้าจ้าว สำหรับเรื่องนี้………”

เรื่องที่ถูกตระกูลเจียงไล่ออก เจียงหว่านกังวลกลัวมู่เซิ่งจะถูกแม่เธอต่อว่าเลยยังไม่ได้บอกจ้าวหลิน จ้าวหลินยังคิดว่าตระกูลเจียงเรียกเจียงหว่านไปกินข้าว จึงโบกไม้โบกมือพูด “โอเค เรื่องนี้น้าจะช่วยเอง พวกนายกลับไปก่อนเถอะ”

เก็บสร้อยเข้ามา จ้าวหลินสวมสร้อยอย่างพอใจ

“แม่ นี่เป็นเรื่องของฉัน!” เจียงหว่านขมวดคิ้ว ครั้งนี้ที่เจียงมู่หลงมา มาเพื่อขอโทษเธอ

เมื่อได้ยินจ้าวหลินสัญญา เจียงมู่หลงรีบถอนหายใจทันที

เวลาเดียวกันก็แอบกำหมัด ครั้งนี้ มู่เซิ่งทำให้เขาขายหน้า เขาต้องแก้แค้นคืน!

“ขอบคุณน้อง เรื่องเจียงหว่านกลับตระกูลเจียงครั้งนี้ก็รบกวนเธอด้วย ต่อไปหากต้องการอะไร พูดกับพวกเราพวกเราช่วยได้ก็จะช่วย” ซูไห่ชาวรีบพูดอยู่ข้างๆ

จ้าวหลินพิจารณาเล็กน้อย เดิมทีเธอเป็นผู้หญิงฉวยโอกาสคนหนึ่ง จะมีเหตุผลไหนกันที่เจอเรื่องดีแล้วไม่รับไว้ รีบเปิดปากพูดในทันที “ได้เลย โทรทัศน์กับแอร์ในบ้านฉันพังแล้ว พรุ่งนี้พวกนายก็เอาสองชิ้นนี้มาให้”

“ยังมีเครื่องดูดควันในห้องครัวก็เสีย ตู้เย็นก็มีปัญหา”

“ใช่แล้ว ต้องซื้อแบรนด์ดังๆนะ พวกแบรนด์เล็กๆพวกนั้นฉันกลัวมันจะไม่ปลอดภัย”