บทที่ 180 เงินสี่ล้าน

“คุณมู่……”

เกาเสียงรับบัตรธนาคารโดยไม่รู้ตัว และมองไปที่มู่เซิ่งด้วยความสงสัย สงสัยว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเล่นอยู่หรือเปล่า ผลสุดท้ายถังเสี่ยวเยว่ยิ้มเบาๆ แล้วพูดว่า: “เกาเสียง เงินแค่นี้สำหรับคุณมู่ ไม่ถือว่าเยอะมากหรอก คุณก็ไปรูดบัตรเถอะ”

พูดเป็นเล่นน่า

แม้แต่บริษัทมูลค่าทางตลาดกว่าพันล้านของเธอ มู่เซิ่งก็ไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำ เสื้อผ้าหลายร้อยชุดนี้ ไม่ได้ถือว่ามากมายเลย

ได้ยินถังเสี่ยวเยว่พูด เกาเสียงจึงพยักหน้า ในสายตาของเขา คนอย่างประธานถังจะต้องไม่ได้ล้อเล่นเขาอยู่แน่ๆ

จากนั้น เขามาที่เคาน์เตอร์ เช็กบิลด้วยตัวเอง และคำนวณราคา

เนื่องจากของภายในร้านล้วนแล้วบันทึกอยู่ในระบบคอมพิวเตอร์ ดังนั้นเมื่อคำนวณตัวเลขออกมา สะดวกและรวดเร็วมาก ไม่นานก็คำนวณจำนวนเงินทั้งหมดได้อย่างรวดเร็ว

“สวัสดีครับคุณมู่ คำนวณจากเสื้อผ้าภายในร้าน จำนวนเสื้อผ้าที่คุณซื้อทั้งหมดคือ 357 ตัว ยอดรวมราคาห้าล้านสี่แสนหยวน ผมให้ส่วนลดอีก 25% และราคาที่ต้องจ่ายคือสี่ล้านห้าหมื่นหยวนครับ”

ราคานี้สำหรับเกาเสียงแล้ว ค่อนข้างน่ากลัวเลยทีเดียว ราคาเสื้อผ้าที่มู่เซิ่งซื้อในครั้งนี้ เกือบจะเท่ารายได้ทั้งปีของเขาเลย

มู่เซิ่งพยักหน้า แล้วพูดเบาๆ:

“รูดเลยครับ!”

เกาเสียงโล่งอก

แค่เกรงว่าราคามันสูงเกินไป จนทำให้มู่เซิ่งปฏิเสธ

แต่เมื่อเห็นท่าทีของมู่เซิ่งแล้ว ราวกับว่าไม่สนใจเงินจำนวนนี้เลยด้วยซ้ำ

จ้าวเหมยเหมยยืนอยู่ข้างๆ เอามือกุมหน้าที่เจ็บจากการถูกตบ มองไปที่ดวงตาของมู่เซิ่งที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง “ออกไป คุณก็แค่เสแสร้งแกล้งทำ! วันนี้ถ้าคุณรูดบัตรได้ ฉันจะกินเสื้อผ้าที่เหลืออยู่เลย!”

เธอคิดว่า สถานะของมู่เซิ่ง ไม่มีใครที่รู้จักได้ดีไปกว่าเธอแล้ว สามปีก่อนถูกเจียงเจิ้งจื๋อรับกลับมา แต่งเข้าสู่ตระกูลเจียง ถ้าไม่ใช่เพราะตระกูลเจียงใจดี คงจะอยู่อย่างหิวโซแล้ว แต่แม้จะเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าแมงดาที่แต่งเข้ามาในตระกูลก็เท่านั้นแหละ

จะมีเงินมากมายขนาดนั้นได้ยังไง

แต่ทว่า วินาทีต่อมา

ขณะที่ใบเสร็จออกมาจากเครื่องรูดบัตร จ้าวเหมยเหมย อึ้งไปเลยทั้งตัว

นี่มัน……

นี่มันเป็นไปไม่ได้!

มู่เซิ่งจะมีเงินมากมายขนาดนี้ได้ยังไง รูดบัตรครั้งเดียว 4 ล้านเลยเหรอ?

ไม่เพียงแค่จ้าวเหมยเหมย แม้แต่เฉินเสวียลี่ก็ตกใจมาก นี่……รูดได้จริงๆเหรอ?

นี่มันเงินจำนวนสี่ล้านเลยนะ เขาไม่กินไม่ดื่มทั้งปี ก็ทำงานได้ไม่มากขนาดนั้นเลย

รปภ.หลายคนมองหน้ากัน ไม่นานเหงื่อเย็นก็ไหลหยดลงที่หลัง ภายในใจเขาชื่นชมยินดี โชคดีที่ไม่ได้ลงมือกับมู่เซิ่ง มิฉะนั้นผลที่ตามมาจะเป็นสิ่งที่พวกเขาแบบรับไม่ไหว

ในกลุ่มผู้คน คนที่สงบที่สุดก็คือเจียงหว่าน

เมื่อก่อนตอนที่ไปสปาหรงเหม่ย ถังเสี่ยวเยว่เป็นคนมอบบัตรวีไอพีให้เธอ เธอก็เดาได้แล้วว่ามู่เซิ่งต้องมีความสัมพันธ์กับสปาหรงเหม่ย แต่วิสัยทัศน์ของเจียงหว่านแคบ และก็ไม่กล้าจินตนาการเลย ว่ามู่เซิ่งคือเจ้าของที่อยู่เบื้องหลังของสปาหรงเหม่ย แค่รู้สึกว่าถังเสี่ยวเยว่และมู่เซิ่งน่าจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันถึงจะถูก

ใบเสร็จขนาดเล็กในร้าน กุชชี่ มีรายละเอียดยิบย่อยมาก เสื้อผ้าแต่ละชิ้นก็ปรากฎขึ้นมาช้าๆ ใช้เวลาห้านาทีในการพิมพ์ จนหมึกในเครื่องพิมพ์ใบเสร็จเกือบจะหมดเกลี้ยง จึงจะสามารถพิมพ์ออกมาทั้งหมดจนเสร็จสิ้น

“คุณ คุณมู่”

เกาเสียงพูดอย่างเคารพ ในเวลานี้ เขาถือว่ามู่เซิ่งเป็นคนระดับเดียวกับถังเสี่ยวเยว่อย่างสมบูรณ์

รูดสี่ล้านได้อย่างสบายๆ สำหรับสิ่งนี้ ก็เพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะสูงส่งเสมือนพ่อ

“คุณมู่ เสื้อผ้า 300 ตัวนี้ ให้เราบริการจัดส่งให้ท่านโดยเฉพาะ หรือว่าท่านรับกลับเองดีครับ”

“เอากลับไปแล้วกัน ส่งไปที่ย่านคฤหาสน์ซีไห่ในเมืองเจียงหนาน” มู่เซิ่งพยักหน้ากล่าว

ประโยคนี้ ทำให้ครอบครัวของจ้าวเหมยเหมยต้องตกตะลึงอีกครั้ง