บทที่ 207 แค่บังเอิญเท่านั้น

“ลูกเขยจ๋า รีบโทรศัพท์ให้พวกเธอดูเร็วเข้า ทำให้พวกเธอรู้ว่านายรู้จักผู้บริหารระดับสูงของมู่ซื่อกรุ๊ป！”จ้าวหลินพูดอย่างมีน้ำโห

หลินซ่วนหร่านสองแม่ลูก น่าโมโหมาก ความโกรธในวันนี้ เธอจะต้องระบายออกมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นจากนี้ไปเธอคงไม่มีหน้าพบเจอกับหลินซ่วนหร่านอย่างแน่นอน

“ก็ได้”

ในเมื่อจ้าวหลินพูดขนาดนี้แล้ว เขาจึงทำได้แค่พยักหน้า แล้วหยิบมือถือขึ้นมา

ผ่านไปไม่นาน เขาก็โทรหาเฝิงจงเหลียงติด

หลังจากที่คุยกันไม่กี่ประโยค เขาก็วางสายไป แล้วพูดกับจ้าวหลินว่า“จัดการเรียบร้อยแล้วครับ”

“เร็วขนาดนี้เลยหรอ？”จ้าวหลินตกตะลึง แค่พูดไม่กี่ประโยค ก็จัดการได้แล้วหรอ？

“เหอะๆ ตอแหล ตอแหลต่อไปเถอะ ฉันจะรอดูว่าจะตอแหลไปได้สักกี่น้ำกันเชียว！”

หลินซ่วนหร่านมองไปที่มู่เซิ่งแล้วหัวเราะเยาะ พลางพูดเสียดสี

“แค่พูดสองประโยค ก็หางานให้ฉันได้แล้ว จบง่ายๆแบบนี้เนี่ยนะ？แกคิดว่ามู่ซื่อกรุ๊ปบ้านแกเป็นคนเปิดรึไงกัน คิดจะทำส่งๆแบบนี้ก็ไม่ควรทำแบบนี้รึเปล่า！”

“หลิ่วจือ เราไปกันเถอะ เห็นได้ชัดว่าครอบครัวของจ้าวหลินกำลังเล่นตลกกับเรา！”

หลินหลิ่วจือพยักหน้า หัวเราะเย้ยหยัน“จากนี้ไปเราต้องไปมาหาสู่กับคนอย่างนี้ให้น้อยๆหน่อย คนรวยนี่มันใจจืดใจดำจริงๆ！”

จ้าวหลินรู้สึกร้อนรน กำลังเตรียมจะอธิบายอยู่นั้น ในเวลานี้เอง จู่ๆมือถือของหลินหลิ่วจือก็สั่นขึ้นมา มีสายเรียกเข้าที่ไม่คุ้นเคยซึ่งไม่ได้บันทึกไว้

แต่เมื่อหลินหลิ่วจือมองดู จู่ๆก็พูดอย่างตกใจว่า“แม่คะ เบอร์นี้เป็นเบอร์ของมู่ซื่อกรุ๊ปค่ะ！”

ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นประกาศรับสมัครของมู่ซื่อกรุ๊ป คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้ จะโทรเข้ามาหาเธอโดยตรง！

“รับเร็วเข้า เร็วเข้าสิ”

หลินซ่วนหร่านเร่งเร้า

หลินหลิ่วจือรีบโยนตะกร้าผลไม้ในมือทิ้งทันที และไม่มีเวลาสนใจคนในครอบครัวของเจียงหว่าน เธอจัดเสื้อผ้าเล็กน้อย แล้วหยิบมือถือขึ้นมา รับสายอย่างตั้งใจ

มือของเธอประคองโทรศัพท์ไว้ ด้วยท่าทีเคร่งขรึม และพยักหน้าไม่ขาด อาจจะเป็นเพราะท่าทีที่เห็นด้วย ผ่านไปไม่นานหลังจากที่เธอวางสายไป รอยยิ้มบนใบหน้าก็เปล่งออก อย่างไม่สามารถห้ามได้

“ลูก เป็นยังไงบ้าง？ปลายสายว่ายังไงบ้าง？”

เมื่อเห็นรอยยิ้มของหลินหลิ่วจือ หลินซ่วนหร่านก็ขยับเข้าไปถาม

“แม่คะ แม่คงไม่รู้ เมื่อสักครู่มู่ซื่อกรุ๊ปโทรหาหนูค่ะ เลขาฉินบอกหนูว่า หนูสัมภาษณ์งานผ่านแล้วค่ะ！”

“ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป หนูจะได้ไปทำงานที่มู่ซื่อกรุ๊ปแล้วค่ะ！อีกอย่างแค่ช่วงฝึกงาน หนูก็จะได้รับเงินเดือนหนึ่งหมื่นแล้ว หลังจากเป็นพนักงานประจำ หนูจะได้เงินสองหมื่นทุกๆเดือน ปลายปียังมีโบนัสอีกด้วย ถ้าทำงานดี เงินล้านก็จะไม่ใช่แค่ความฝันอีกต่อไป！”

เมื่อนึกถึงว่าตนสามารถเข้าไปทำงานในมู่ซื่อกรุ๊ป หลินหลิ่วจือก็ตื่นเต้นจนมือไม้อยู่ไม่สุข ใบหน้าที่มีแต่ความเย็นชาถากถางเสียดสี ได้จางหายไปอย่างสิ้นเชิง

“นะ นี่มันจริงหรอ？”

หลินซ่วนหร่านทำหน้าไม่กล้าเชื่อ

คิดไม่ถึงว่าเรื่องที่ขอร้องคนอื่นตั้งนาน จะสามารถแก้ไขได้ภายในพริบตาเดียว

“แม่คะ นี่คือเบอร์ของมู่ซื่อกรุ๊ปค่ะ ใครจะกล้าปลอมล่ะคะ？อีกอย่างเขาบอกว่า พรุ่งนี้ให้หนูไปรายงานตัวที่มู่ซื่อกรุ๊ปเลย จะให้เงินหนูมาใช้ก่อน！”

หลินหลิ่วจือพูดอย่างตื่นเต้นดีใจ

ทุกวันนี้ คนที่กล้าปลอมเป็นคนของมู่ซื่อกรุ๊ป ล้วนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตายไปยังไง

เจียงหว่านแอบมองดูมู่เซิ่งแวบหนึ่ง ด้วยแววตาซับซ้อน เธอรู้ดี ว่านี่ต้องเป็นฝีมือของมู่เซิ่งอย่างแน่นอน

จ้าวหลินอ้าปากค้าง จนหุบไม่ได้ คิดไม่ถึงว่ามู่เซิ่งจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ ดูท่าเขาจะมีความสัมพันธ์ที่เหนียวแน่นกับมู่ซื่อกรุ๊ปจริงๆ

แต่หลังจากที่หลินหลิ่วจือมั่นใจแล้ว หลินซ่วนหร่านก็ยิ้มอย่างมีความสุข