บทที่ 211 คุกเข่าขอโทษ

“ผู้จัดการเฝิงมาแล้ว……”

ได้ยินเสียงที่หน้าประตู ผู้คนไม่เข้าใจว่าเป็นมาอย่างไร

เฝิงจงเหลียงมาที่นี่ทำไม？

แต่ว่าเนื่องจากตำแหน่งของเฝิงจงเหลียงและมู่ซื่อ กรุ๊ปที่อยู่เบื้องหลัง ไม่มีใครกล้าขัดขวางสักคน ก็มองดูเฝิงจงเหลียงเดินเข้าสำนักงานไปแบบนี้

มู่เซิ่งยืนอยู่ข้างกายของเขา สีหน้านิ่งสงบ

หลังจากที่เห็นมู่เซิ่ง พวกลูกๆหลานๆตระกูลเจียงเหล่านั้นก็ยิ่งประหลาดใจ มู่เซิ่งเศษสวะคนนี้ มีสิทธิ์อะไรมาตามอยู่ข้างกายของเฝิงจงเหลียง？

หลังจากที่เจียงหว่านเห็นมู่เซิ่ง อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอย่างโล่งอก มู่เซิ่งให้เธอไปบริษัทคนเดียวล่วงหน้า เธอช่างรวบรวมความกล้าซะจริงๆ หลังจากที่เห็นมู่เซิ่ง จิตใจก็สงบลง

ในเวลานี้ เฝิงจงเหลียงที่ยืนอยู่ข้างๆเดินเข้ามา เต็มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น พูดกับเจียงหว่านว่า “ยินดีด้วยประธานเจียง ดำรงตำแหน่งประธานคนใหม่ ที่ผมมาในครั้งนี้ มาเพื่อแสดงความยินดีกับคุณโดยเฉพาะ ”

นี่……นี่เป็นความจริง！

หลังจากที่ได้ยินเฝิงจงเหลียงเอ่ยปากพูด ในเวลานี้ ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ ไม่มีใครสงสัยเจียงหว่านอีก

ผู้คนเปิดทางให้เจียงหว่านและเฝิงจงเหลียงโดยอัตโนมัติ ทั้งสองคนอยู่ประจำที่ พูดคุยอย่างมีความสุข ถึงขั้นเจรจาโปรเจคใหม่สำเร็จแล้ว

“ผู้จัดการเฝิง เรื่องในอดีต ทำให้คุณต้องลำบากแล้ว ทางฝั่งโปรเจคในเขตซีไห่ของท่านเจียงสาม แม้ว่าตอนนี้พวกเราไม่ได้รับช่วงต่อ แต่ก็ทำให้คุณเสียหาย พวกเรายินดีที่จะชดใช้” บทสรุปในตอนท้าย เจียงหว่านรวบรวมสัญญา พูดกล่าวกับเฝิงจงเหลียงอีกครั้ง

เฝิงจงเหลียงแอบตกใจ

หญิงสาวหัวธุรกิจคนนี้ ไม่ใช่คนที่เจียงมู่หลงเศษสวะแบบนี้จะเปรียบได้เลยด้วยซ้ำ

เขาเชื่อ แม้ว่าไม่มีการสนับสนุนของมู่เซิ่ง ขอเพียงแค่ให้เงินทุนแก่เธอ ถ้าหากให้เวลามากอีกหน่อย เจียงหว่านจะต้องสร้างอาณาจักรธุรกิจของตัวเองในเจียงหนานได้แน่นอน

สายตาของเฝิงจงเหลียงค่อยๆมองไปยังมู่เซิ่ง เห็นมู่เซิ่งพยักหน้า เขาถึงพูดว่า : “งั้นก็ขอขอบคุณในความหวังดีของผู้จัดการเฝิง สำหรับความเสียหายของโปรเจคเขตซีไห่ ฉันจะให้ทางบัญชีลิสต์รายการออกมาให้คุณ”

ชดใช้เงินก้อนหนึ่งอย่างไม่มีเหตุผล ลูกๆหลานๆของสกุลเจียงไม่พอใจแน่นอน เพราะว่าพวกเขามองบริษัทว่าเป็นส่วนหนึ่งในการหาเงินของตัวเอง แต่ว่าเจียงหว่านเอ่ยปากพูด พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะโต้กลับ

หลังจากที่ร่างสัญญาใหม่ขึ้นมา เฝิงจงเหลียงก็ขอตัวก่อน

“เจียงหว่าน คิดไม่ถึงว่าแกจะไม่เอาไหนขนาดนั้น พอมาก็ริเริ่มขอโทษขอโพย ตระกูลเจียงนี้ สักวันหนึ่งก็ต้องพ่ายแพ้ในเงื้อมมือของคุณ！” เจียงมู่หลงพูดอยู่ข้างๆอย่างยินดีปรีดาในความโชคร้ายของคนอื่น

“สูญเสียโปรเจคเขตซีไห่ไป เสียหายแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น ถ้าหากไม่ระงับความเสียหายได้ทันเวลา อาจจะพลอยทำให้โปรเจคอีกทาฝั่งหนึ่งเพราะเหตุนี้จึงได้รับความเสียหายไปด้วย แม้ว่ามองดูแล้วจะเสียเปรียบ แต่กลับว่าสร้างความประทับใจที่ดีให้กับมู่ซื่อ กรุ๊ป ทำงานร่วมกันกับบริษัทระดับสูงแบบนี้ จะต้องวางแผนในระยะยาว ถึงจะเป็นทางเลือกที่ฉลาดที่สุด” เจียงหว่านพูดกล่าว

มู่เซิ่งยิ้มแยกเขี้ยวยิงฟัน “ที่รัก ไม่ต้องอธิบายให้คนแบบนี้ฟัง เขาฟังไม่รู้เรื่องหรอก”

“นี่เป็นเรื่องของตระกูลเจียงของเรา เศษสวะอย่างแกมาพูดแทรกอะไร？” เจียงมู่หลงร้อนใจแล้ว

“ฉันเป็นเศษสวะ งั้นคุณเป็นอะไร？” มู่เซิ่งยิ้มอย่างนิ่งๆ

“มู่เซิ่ง แม่งเอ้ย กล้าด่าฉันเหรอ？แกอยากตายใช่ไหม！” เจียงมู่หลงระเบิดความโมโหออกมาอดไม่ได้ที่จะสะบัดหมัดกำปั้นไปยังมู่เซิ่ง

ในสายตาของเขา แม้ว่าเขาจะตกอับ ถึงขั้นไม่มีบริษัท แต่ก็ไม่ใช่คนที่เศษสวะคนนี้จะทำให้อัปยศอดสูได้！

แต่ทว่า กำปั้นของเขายังไม่มาถึงตรงหน้าของมู่เซิ่ง ก็ถูกเตะที่หน้าท้องแล้ว มือทั้งสองข้างกุมหน้าท้อง คุกเข่าลงตรงหน้ามู่เซิ่ง

และตอนที่เจียงมู่หลงกำลังจะระเบิดความโกรธออกมา ลูกๆหลานๆแซ่เจียงเหล่านั้นต่างก็ล้อมรอบกันเข้ามา ทำหน้าที่เป็นผู้ไกล่เกลี่ยพูดชักชวนอยู่ข้างๆ：

“มู่เซิ่ง คุณอย่าได้ไปทะเลาะกับบุคคลที่ต่ำต้อยกว่าอย่างเจียงมู่หลงเลย”

“ใช่ ตอนนี้สมองของเขาไม่ค่อยใสเท่าไหร่ คุณไม่ต้องสนใจเขาก็พอ”

“ตอนนี้เป็นบริษัทของเจียงหว่าน ต่อไปยังไงซะเราก็เป็นเพื่อนร่วมงานกัน ทุกคนเจอหน้ากัน ให้อภัยกันให้มากๆหน่อย”

มู่เซิ่งรู้ว่าในสมองของพวกญาติเหล่านี้กำลังคิดอะไรอยู่ ส่ายหน้า พูดว่า : “ฉันไม่ได้พูดว่า เป็นเพื่อนร่วมงานกับพวกคุณ”

“มู่เซิ่ง งั้นคุณหมายความว่าไง？” ผู้คนพูดถาม

“ฉันเอง คุณก็ไม่ต้องอุบไว้แล้ว”

“ฉันรู้ว่า พวกคุณอยากจะอยู่ที่ตระกูลเจียง แต่ว่าอยู่ต่อ ก็ใช่ว่าจะไม่ได้ ขอแค่คุกเข่าขอโทษตรงหน้าเจียงหว่าน บอกว่าหลายปีมานี้ ตัวเองขอโทษในสิ่งที่กระทำต่อเธอทั้งหมด ก็อยู่ที่นี่ต่อได้” มู่เซิ่งพูดกล่าว