บทที่ 247 พันธมิตรนักเสวียน

ในช่วงเวลาของการแข่งขัน หลังอาหารกลางวัน มู่เซิ่งเพิ่งเข้าไปในห้องอาหารและหาที่นั่งลง จู่ๆก็มีร่างอ้วนดำปรากฏขึ้นข้างๆเขา

แน่นอนว่าคนๆนี้คือเหยาเผิง

"คุณมู่ อรุณสวัสดิ์ เมื่อวานคุณไม่เป็นไรใช่ไหม?นี่คือขาหมูที่ผมให้เชฟทำให้คุณโดยเฉพาะ มันมีผลในการขับไล่ความหนาวเย็น"เหยาเผิงนั่งลงถัดจากมู่เซิ่งแล้วพูด

เมื่อเห็นใบหน้าอ้วนกลมที่ตลกของเหยาเผิง มู่เซิ่งก็อดยิ้มไม่ได้ และพูดว่า"ขอบคุณ"

หลังจากเหตุการณ์เมื่อวานนี้ เหยาเผิงไม่ใช่สุนัขในสายตาของเขาอีกต่อไป แต่มู่เซิ่งเริ่มยอมรับเขา และเห็นเขาเป็นเพื่อน

"ไม่เป็นไร คุณมู่ คุณประสบอุบัติเหตุเมื่อวานนี้ ผมได้ช่วยคุณยื่นขอยกเลิกการแข่งขันแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาใช่ไหม?ถ้าคุณอยากแข่ง คุณก็ไปแข่งได้" เหยาเผิงล้วงกระเป๋า หยิบป้ายออกมาแล้วพูด

โดยทั่วไปแล้ว ทุกคนที่เข้าร่วมการแข่งขันนั้นจะต้องเข้าร่วมการแข่งขัน และหากมีโควต้าสำหรับการยกเว้นการแข่งขัน ก็ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมก็ได้ แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ยื่นขอโควต้าประเภทนี้ เพราะว่า ในเมื่อแล้ว แต่ก็ขอโควต้ายกเลิก งั้นก็เหมือนการทำเรื่องที่เกินความจำเป็นไม่ใช่เหรอ?

"ถือว่าคุณเจียมตัวอยู่นะ ที่ให้ประธานเหยายื่นขอยกเว้นจากการแข่งขัน" ในเวลานี้ เหมียวหยุนจื่อซึ่งสวมเสื้อคลุมลัทธิเต๋าเดินออกมาอย่างช้าๆและนั่งลงตรงข้ามโต๊ะ

เหมียวหยุนจื่อชำเลืองมองมู่เซิ่งอย่างสบายๆ ด้วยสายตาเหยียดหยาม ในฐานะปรมาจารย์บู๊ เขาเข้ามาที่นี่โดยใช้ความสามารถที่แท้จริง ดังนั้นเขาจึงดูถูกคนอย่างมู่เซิ่งที่เข้ามาโดยอาศัยเส้นสาย

"เหมียวหยุนจื่อ ผมจะเตือนคุณเป็นครั้งที่สอง คุณมู่เป็นเจ้านายของผม ถ้าคุณกล้าล้อเลียนเขาอีก อย่าโทษผมที่โมโหใส่คุณล่ะ!"เหยาเผิงตวาดอย่างโกรธจัด

“เหอะๆ ผมพูดผิดตรงไหน คนที่จมน้ำ เหยาเผิง คุณคิดว่าเขามีความแข็งแกร่งของปรมาจารย์บู๊จริงๆเหรอ?” เหมียวหยุนจื่อพูดอย่างเหยียดหยาม

เมื่อบรรยากาศในร้านอาหารเริ่มตึงเครียด บริกรที่ประตูก็เข้ามาและพูดเสียงดังว่า

“ทุกท่าน การแข่งขันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว พวกคุณเข้าไปในสนามประลองก่อนได้เลย”

เหมียวหยุนจื่อส่งเสียงอย่างเย็นชา สะบัดแขนเสื้อแล้วจากไป

"คุณมู่ อย่าไปสนใจคนแบบนี้ เราเข้าไปในสนามกันเถอะ"เหยาเผิงกล่าว

ในขณะนี้เหมียวหยุนจื่อถูกขึ้นบัญชีดำในใจของเขาแล้ว กล้าที่จะรุกรานคุณมู่ เพื่อนคนนี้ เลิกคบไปเลยดีกว่า!

มู่เซิ่งพยักหน้า เขาไม่สนใจสิ่งที่เหมียวหยุนจื่อพูด หรือบางทีมันอาจจะดีกว่าถ้าเหมียวหยุนจื่อชนะการแข่งขัน เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องเข้าร่วมการแข่งขัน

สถานที่จัดการแข่งขันอยู่ในโรงยิมขนาดใหญ่ ภายในได้จัดเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว

มู่เซิ่งก็นั่งลงกับเหยาเผิงเช่นกัน และเหยาเผิงก็ตั้งใจเลือกที่นั่งอีกสองที่นั่งที่อยู่ไกลหน่อย เพราะเกรงว่าเหมียวหยุนจื่อจะมาพูดอะไรอีก

มองดูมู่เซิ่งและเหยาเผิงเข้าไปในสถานที่แข่งขันราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมียวหยุนจื่อก็กัดฟันด้วยความโกรธ"หึ! โอเค เดี๋ยวถ้าผมชนะการแข่งขัน ต้องประลองกับคุณสักหน่อยแล้ว ถึงตอนนั้น แม้ว่าคุณจะได้สิทธิ์ยกเว้นการแข่งขัน ก็จะต้องอับอายขายหน้าแน่นอน!"

เสียงนั้นไม่ดังมาก แต่กลับเข้าหูมู่เซิ่งที่อยู่ไกลออกไป มู่เซิ่งยิ้ม แต่ไม่พูดอะไร

สิ่งนี้ ทำให้เหมียวหยุนจื่อโกรธแทบตายอีก

เหยาเผิงไม่มีความแข็งแกร่งเท่ามู่เซิ่ง เขาจึงไม่ได้ยินสิ่งที่เหมียวหยุนจื่อพูด เขายังคงพูดอยู่ แนะนำบุคคลสำคัญที่กลับมาเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ให้มู่เซิ่ง