บทที่ 265 พี่เหลียน

“ปล่อยนะ ไอ้เหี้ยปล่อยมือซะ!”

เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดของผู้จัดการอู่ดังก้องไปทั่วบาร์

ในขณะที่ทุกคนกำลังประหลาดใจที่ในเวลานี้ใครกล้าออกหน้า ฉากต่อจากนี้ของมู่เซิ่ง ทำให้ทุกคนตกใจจนอ้าปากค้าง

มู่เซิ่งตบหน้าผู้จัดการอู่โดยตรง

เพี๊ยะ!

ทันใดนั้นก็มีเสียงตบ ตบจนฟันของผู้จัดการอู่ หลุดไปหลายซี่ และเลือดก็พุ่งออกจากปาก ผู้จัดการอู่ต้องการดิ้นให้หลุดพ้น แต่มือของเขาถูกมู่เซิ่งจับไว้แน่น และไม่สามารถหลุดพ้นได้เลย

ในวินาทีต่อมา ฝ่ามือเหมือนเม็ดฝน ตบอย่างไม่หยุดยั้ง

เพี๊ยะๆๆๆ!

มู่เซิ่งตบผู้จัดการอู่ไปสี่คั้งอย่างเมามัน

การตบแต่ละครั้งดัง และแรงมาก! เมื่อมู่เซิ่งยกมือขึ้นแล้วปล่อยลง ก็สามารถตบฟันออกได้หลายซี่ หลังจากตบสี่ครั้ง ทุกคนสงสัยว่าฟันของผู้จัดการอู่ นั้น คงถูกมู่เซิ่งตบจนฟันหลุดออกหมดแล้ว

บูม!

หลังจากนั้น มู่เซิ่งก็เตะพุงอ้วนของผู้จัดการอู่ ผู้จัดการอู่ถูกเตะจนปลิวออกไป และร่วงหล่นในเคาน์เตอร์บาร์ ทำให้ขวดเหล้าไวน์แตกเป็นจำนวนมาก เสียงขวดกระแทกลงบนพื้นแตกกระจายเต็มไปหมด เทโดนผู้จัดการอู่จนเหมือนลูกหมาตกน้ำเลย

ทุกคนดูฉากนี้ด้วยความหวาดกลัว

สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจอย่างสุดซึ้ง และมองไปที่มู่เซิ่ง ไม่คาดคิดว่า ถึงกับมีคนกล้าก่อเรื่องในบาร์ของเฮียชี

เสื้อผ้าของฉู่อีอีถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ร่างกายเปลือยเปล่า มู่เซิ่งถอดเสื้อผ้าบนร่างกายของเขาออก คลุมไว้บนร่างกายของฉู่อีอี และถามว่า “คุณสบายดีไหม?”

“ไม่ ไม่เป็นไร” ฉู่อีอีพูดตะกุกตะกัก

“พี่มู่ คุณก่อเรื่องแล้ว ทุกอย่างที่นี่มันแพงมาก และผู้จัดการอู่คนนั้นก็ไม่ใช่คนที่จะล่วงเกินได้ง่ายๆ ใช้โอกาสที่ตอนนี้ยังไม่มีคน รีบหนีซะ” หวังซินเอ๋อ ฉวยโอกาสจากความโกลาหลรีบวิ่งเข้ามาจากฝูงชน ดึงมือของมู่เซิ่งไว้แล้วพูด

“ไม่ต้องกังวล ไม่เป็นไร ขอเพียงพวกคุณไม่ได้รับบาดเจ็บก็พอ” มู่เซิ่งปลอบโยนด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็รู้สึกว่ามันตลก

พวกเขาชอบเที่ยวในบาร์มาตลอด และได้เห็นมานักต่อนักสำหรับคนที่ทำตัวหยิ่งผยองในบาร์ชิงชีจากนั้นก็มีฉากที่ถูกทุบตีจนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ คนหนุ่มสาวทุกวันนี้พอมีเงินหน่อย ก็คิดว่าสามารถใช้อำนาจรังแกผู้อื่นได้ แต่พวกเขาแถบไม่รู้ว่าในบาร์นี้ไม่ได้ให้คุณค่ากับเงินของเขาเลย!

ในสายตาของพวกเขา อย่างมากมู่เซิ่งก็เป็นชายหนุ่มที่สามารถต่อสู้ได้เก่ง และจุดจบของเขาจะไม่ดีไปกว่าที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อนหน้านี้

ในเวลานี้ พี่เหลียนก็ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหว ก็เดินออกมาจากออฟฟิศ และอยากดูว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อหวังลี่เห็นพี่เหลียนปรากฏตัว ชั่วขณะรีบวิ่งเข้าไปทันที และรีบพูดว่า “พี่เหลียน เป็นเขาเอง คนนี้แหละที่ต้องการทุบร้าน!”

ทุบร้าน!

คำสองคำนี้ ไม่สามารถพูดได้ตามอำเภอใจ

โดยทั่วไปแล้วผู้ที่กล้ามาทุบร้านของบาร์ชิงชี ผลสุดท้ายจุดจบคือการนอนรักษาตัวอยู่ในห้องผู้ป่วยในโรงพยาบาล

ด้วยการปรากฏตัวของพี่เหลียน ดนตรีในบาร์ก็หยุดลง ผู้คนกลับปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมนี้ไม่ได้ แต่ในเวลานี้ ใครจะกล้าส่งเสียง?

พี่เหลียนเดินเข้าไปหามู่เซิ่งอย่างเร็ว แล้วถามว่า “เพื่อนคนนี้ นายต้องการทุบบาร์ชิงชีของฉันหรือ?”

“ไม่ใช่ครับ พี่เหลียนพวกเราไม่ได้ตั้งใจจะมาก่อเรื่องที่นี่ พี่มู่แค่ทำของบางอย่างในร้านแตกโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาจะชดใช้ให้คุณตามราคาอย่างแน่นอน” ฉู่อีอีที่อยู่ข้างๆพูดอย่างกังวล

“ชดใช้ ? คุณทำไวน์ดีๆแตกไปมากมาย และตู้กระจกมากมาย เพื่อนยาจกของเธอจ่ายไหวไหม? และเขากล้าทำร้ายผู้จัดการอู่จนบาดเจ็บในที่สาธารณะ นี่แสดงให้เห็นว่าเขาไม่เคยเห็นบาร์ชิงชีอยู่ในสายตา!” และหวังลี่ก็ชี้ไปที่มู่เซิ่งและดุด่า