บทที่ 296 ผู้มีเงินได้ครอบครอง

สาวงามในการประมูลกล่าวว่า"ฉันเชื่อว่าทุกคนตั้งตารอมานาน ดังนั้นฉันจะไม่พูดอะไรมาก ราคาต่ำของแหวนรักที่ไม่สมหวังนี้คือ 50 ล้าน และทุกครั้งที่เพิ่มราคา ต้องไม่ต่ำกว่า 1 ล้าน ทุกคน ประมูลได้เริ่มขึ้นแล้ว”

เมื่อพูดจบ การประมูลทั้งหมดก็ตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่ เพราะว่า มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถซื้อสิ่งของ 50 ล้านได้ คนส่วนใหญ่มีมูลค่าไม่ถึง 50 ล้านด้วยซ้ำ ที่มาในครั้งนี้ จุดประสงค์หลักของการมาส่วนใหญ่คือ เพื่อชมการแสดงดีๆสนุกๆ

ผู้ที่สามารถจ่ายได้ ควรนั่งอย่างน้อยล็อคที่สามขึ้นไป

อย่างไรก็ตาม คนส่วนใหญ่ยังคงมองไปที่มู่เซิ่งและอู๋ซื่อซวินที่นั่งอยู่ในห้องด้านบน

เนื่องจากอู๋ซื่อซวินได้ประกาศไปแล้วว่าเขาต้องการมอบแหวนนี้ให้กับคู่หมั้นของเขาก่อนที่เขาจะมา ดังนั้น แม้ว่าคนที่อยู่ในห้องล็อคที่สองจะสามารถซื้อได้ แต่พวกเขาก็จะยอมมอบแหวนนี้ให้กับอู๋ซื่อซวิน

“หกสิบล้าน!”

แน่นอนว่า ภายใต้สายตาที่จับตามองของทุกคน อู๋ซื่อซวินเสนอราคาซึ่งทำให้ราคาของแหวนวงนี้พุ่งสูงขึ้น 10 ล้านในทันทีถึง 60 ล้านอย่างน่าทึ่ง

ทุกคนอุทานด้วยความชื่นชมกับฝีมือของอู๋ซื่อซวิน

“สมแล้วที่เป็นคุณชายอู๋ แค่ลงมือก็เพิ่ม 10 ล้านเลย ในสายตาของเขา เงินก็เหมือนเล่นๆ”

"นั่นแน่นอนอยู่แล้ว ทรัพย์สินของตระกูลอู๋หลายพันล้าน เงินแค่นี้ ไม่อยู่ในสายตาหรอก"

"อิจฉาคู่หมั้นของเขาจริงๆ ถ้าเธอไม่แต่งงานกับคุณชายอู๋ เกรงว่าชีวิตนี้เธอคงจะไม่สามารถสวมแหวนระดับนี้ได้หรอกมั้ง?แต่ผู้หญิงในห้องนั้นก็โง่จริงๆ กล้าจะปฏิเสธความชอบของคุณชายอู๋"

ผู้ชมที่นั่งในล็อคที่ 4 และวงนอกสุด ต่างก็เอ่ยปากเชยชมคุณชายอู๋พวกเขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสร้างความประทับใจต่อหน้าอู๋ซื่อซวิน แม้ว่าในใจจะรู้ดี คำพูดของพวกเขาอู๋ซื่อซวินไม่ได้ยินหรอก

อย่างไรก็ตาม ถ้าหากเขาได้ยินล่ะ?

หากอู๋ซื่อซวินได้ยิน และได้เป็นมิตรกับเขา ก็คงเหมือนไก่ที่กลายเป็นนกฟีนิกซ์และกระโดดขึ้นไปบนกิ่งไม้

หลังจากเสนอราคาแล้ว อู๋ซื่อซวินก็เหลือบมองมู่เซิ่งอย่างเฉยเมย สีหน้าได้ใจนั้น เกินความบรรยายและกล่าวว่า"การประมูลมีไว้สำหรับคนรวย หากคุณไม่มีเงิน ยังไม่รีบไสหัวออกจากห้องนี้โดยเร็วที่สุด จะได้ไม่ให้สกปรกตาของผม"

“เงิน 60 ล้านสำหรับผม มันแค่เงินเล็กน้อย แต่สำหรับคุณ เกรงว่าตลอดชีวิตก็คงไม่สามารถหาเงินได้มากมายขนาดนั้นหรอกใช่ไหม?”

เมื่อได้ยินการเสียดสีของอู๋ซื่อซวิน เจียงหว่านก็แอบดึงมือของมู่เซิ่ง ในสายตาของเธอ ราคา 60 ล้านนั้นมากเกินไปและเธอรู้สึกเสียดาย ดังนั้นกังวลว่ามู่เซิ่งจะโกรธเพราะคำพูดของเขา

อย่างไรก็ตาม มู่เซิ่งตบหลังมือของเจียงหว่านเบาๆ บอกเธอว่าไม่ต้องกังวล

เขาหันศีรษะ ยิ้มและพูดกับเจียงหว่าน"ที่รัก มือที่สวยงามเช่นนี้ของคุณจะไม่มีแหวนได้อย่างไร?ทั่วทั้งเกาะสองใจมีเพียงแหวนวงนี้เท่านั้นที่คู่ควรกับคุณผมจะซื้อมันให้ได้"

“กะล่อน”จริงๆ เจียงหว่านหน้าแดงทันที

และหลังจากที่มู่เซิ่งพูดคำเหล่านี้ เขาก็ชูป้ายต่อหน้าเขาและเสนอราคา"หนึ่งร้อยล้าน!"

เสียงนุ่มและเบามาก

แต่เมื่อมันออกมาจากไมโครโฟน ทุกคนในกลุ่มผู้ฟังก็เงียบไปโดยไม่รู้ตัว

มู่เซิ่งเสนอราคา

พอเปิดปากปุ๊บ ก็ราคา 100 ล้าน!

ทุกคนมองไปที่มู่เซิ่งอย่างเคร่งขรึม ผู้ชายคนนี้ มาจากไหนกัน เขาสามารถเรียกราคาได้ถึง 100 ล้าน ที่สำคัญกว่านั้นเขามีความกล้าที่จะท้าทายอู๋ซื่อซวิน?

หยางเหนิงและเจ้าของร้านชุดแต่งงานมีดวงตาที่ร้อนแรงยิ่งขึ้นไปอีก พวกเขารู้อยู่ในใจว่า อาจมีฉากการแสดงที่สนุกๆในวันนี้

“หนึ่งร้อยล้าน?เยอะไปไหม?”

เมื่ออู๋ซื่อซวินเห็นการเสนอราคาของมู่เซิ่ง เขาไม่โกรธ เขายิ้มเบาๆและพูดว่า "เงินแค่นี้ ผมไม่เห็นมันอยู่ในสายตาหรอก 110 ล้าน!"

"110 ล้าน ครั้งที่หนึ่ง!"ทรวงอกของสาวงามทั้งหมดบนเวทีการประมูลสั่นสะท้าน และพวกเธอก็ตะโกนราคาที่อู๋ซื่อซวินเสนอด้วยความกลัว