บทที่ 300 ออกจากเกาะสองใจ

เมื่ออู๋ซื่อซวินพูดเช่นนี้ สีหน้าของอู๋หนานฝ่าก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

แม้ว่าเขาอู๋หนานฝ่าจะเคยเตือนอู๋ซื่อซวินว่าอย่ายั่วยุผู้คนในงานประมูลหลงหาง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอู๋หนานฝ่าจะกลัวเปาหารสิ่งที่เขากลัวคือชายที่อยู่เบื้องหลังบริษัทหลงหาง

อย่างไรก็ตาม ก็แค่กลัวเท่านั้น

“เหยาเผิงก็มาที่เกาะสองใจด้วยหรือ?” อู๋หนานฝ่าถาม

"ผมได้ยินจากเปาหารบอกว่าไอ้หมอนี่ดูเหมือนจะมาที่นี่เพื่อทำธุระบางอย่าง แต่ไม่เกี่ยวข้องกับบริษัทมากนัก"อู๋ซื่อซวินกล่าว ตอนที่เขาได้ยินชื่อของเหยาเผิง เขาก็รู้สึกตกใจเช่นกัน"แต่ว่า พ่อ ทำไมคุณถึงกลัวเหยาเผิง"

“กลัว ไม่ถึงกับกลัว ที่ผ่านมาเขากับผมก็อยู่ใครอยู่มัน อย่างมากสุดก็แค่ไม่อยากยั่วยุเขาเท่านั้นเอง” อู๋หนานฝ่าส่งเสียงอย่างเย็นชาและพูดว่า"ว่าแต่ ลูกรู้ไหมว่าทำไมพ่อถึงกลัวเหยาเผิง?"

“ผมไม่รู้” อู๋ซื่อซวินส่ายหัว

เขาไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับเรื่องราวระหว่างตระกูลร่ำรวย ดังนั้นจึงไม่เหมือนพ่อของเขาที่รู้รายละเอียดของเหยาเผิง

"เหยาเผิงผู้นี้เปิดบริษัทในเยียนจิง และความแข็งแกร่งของเขาก็อยู่ในระดับปานกลาง แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งกว่าเรา แต่เกาะสองใจนี้เป็นดินแดนของเรา เขาไม่สามารถควบคุมที่นี่ได้เลย หลักๆที่ได้ยินมาคือเขาเพิ่งเกาะตระกูลมู่ได้สำเร็จ"อู๋หนานฝ่ากล่าว

“ตระกูลมู่?คุณหมายถึงตระกูลมู่ที่เป็นตระกูลที่ร่ำรวยอันดับหนึ่งในสี่ของเยียนจิงหรือ?” อู๋ซื่อซวินดูจริงจัง

"นอกจากพวกเขาแล้ว ทั้งประเทศตงหัว มีตระกูลใดบ้างที่กล้าใช้นามสกุลมู่?" อู๋หนานฝ่าพูด จากนั้นเขาก็เยาะเย้ย"ความยิ่งใหญ่ของตระกูลมู่ มากจนสามารถขยี้เราให้ตายต่อหน้าพวกเขาได้ด้วยมือเดียว ดังนั้นเราจึงปล่อยให้เหยาเผิงเปิดบริษัทขนส่งบนเกาะสองใจ และเราก็ไม่ได้ขัดขวางมัน”

"พ่อ ถ้าอย่างนั้น เราจะปล่อยให้เหยาเผิงคนนี้อยากทำอะไรก็ทำต่อหน้าเรางั้นเหรอ?" อู๋ซื่อซวินพูด

เขาไม่กล้าที่จะรุกรานตระกูลมู่ ดังนั้นแม้แต่เหยาเผิงก็ไม่สามารถรุกรานได้หรือ?

ดวงตาของอู๋หนานฝ่าเป็นประกายด้วยสีที่มืดมนและเย็นชา"อันที่จริงผมไม่อยากไปยุ่งเรื่องของเหยาเผิงเลย แต่เรื่องนี้ ในเมื่อเปาหารมายุ่งด้วย นั่นหมายความว่า เบื้องหลังต้องมีเงาของเหยาเผิงด้วย ผมจึงจำเป็นต้องยุ่ง"

มิฉะนั้น ในอนาคต เกาะสองใจจะต้องเปลี่ยนนามสกุลเหมือนที่ลูกชายของเขาพูดแน่ๆ!

"มือของเหยาเผิงนี้ยื่นเข้ามายาวเกินไปแล้ว เราควรเตือนเขาบ้าง แม้ว่าเหยาเผิงจะได้รับการสนับสนุนจากตระกูลมู่ ตราบใดที่เราไม่ทำให้เขาขุ่นเคืองเกินไป เขาก็ไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากตระกูลมู่หรอก "

"เพราะท้ายที่สุดแล้ว ให้ตระกูลมู่ช่วยครั้งสองครั้งยังพอว่า หากมีหลายครั้งเกินไป ตระกูลมู่จะรู้สึกเบื่ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

"ดังนั้น หากเหยาเผิงต้องการเปิดบริษัทหลงหางบนเกาะนี้ต่อไป เขาต้องปฏิบัติตามกฎของตระกูลอู๋ของเรา!"เมื่อได้ยินสิ่งที่พ่อของเขาพูด อู๋ซื่อซวินก็เผยรอยยิ้มได้ใจในทันที

เขากลัวว่าพ่อของเขาจะกังวลเกี่ยวกับบริษัทหลงหาง และไม่แก้แค้นให้เขา ถึงตอนนั้น เขาคงต้องหาวิธีอื่นแล้ว

อย่างไรก็ตาม มีอีกสิ่งหนึ่งที่เขาไม่ได้บอกพ่อของเขา

นั่นคือเจียงหว่าน ภรรยาของมู่เซิ่ง ซึ่งสวยมาก ครั้งนี้ที่เขาหาเรื่องมู่เซิ่ง อีกจุดประสงค์หนึ่งก็คืออยากได้เจียงหว่าน ผู้หญิงคนนี้ หากเขาไม่ได้ เขาคงจะอยู่ไม่เป็นสุขแน่ๆ!

หลังจากเห็นพ่อของเขาออกไปจัดการเรื่องต่างๆ เขาก็ไปหาลุงอู๋ทันที ซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่มีการฝึกฝนสูงสุดในครอบครัวของเขา และมีความแข็งแกร่งเป็นปรมาจารย์บู๊ และพูดว่า"ลุงอู๋ผมรบกวนคุณช่วยจับคนหนึงหน่อยได้ไหม..."

...

"คุณเจียง คุณไม่ต้องกังวล มู่เซิ่งต้องมีความมั่นใจที่จะจัดการกับมันอย่างแน่นอน เขาจึงเลือกที่จะอยู่ต่อ"ในห้อง เจ้าของร้านขายชุดแต่งงานเห็นเจียงหว่านซึ่งกำลังเดินไปมาด้วยท่าทางกังวล และเธอก็เริ่มเอ่ยปากปลอบ