บทที่ 365 ความแตกต่าง

“ฉันไม่ได้ป่วย!ฝั่งพี่สาวของฉันมีเรื่อง คุณรีบไปช่วยเธอเถอะ ตอนนี้ฉันจะพาแฟนไปกินข้าวแล้ว”หยางฟางฟางถอยหลังหนึ่งก้าวโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ จากนั้นจับมือมู่เซิ่ง ใช้เขาขวางไว้ตรงหน้าตัวเอง

มู่เซิ่งอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง หยางฟางฟางใช้ตัวเองเป็นเกราะกำบัง ซึ่งมันไม่ค่อยถูกนะ

“แฟนของคุณ?”ดวงตาของเซียวจ้านเป็นประกายเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ และมีความรู้สึกอิจฉาอย่างมากในนั้น แต่สีหน้าของเขายังคงยิ้มแย้ม และพูดว่า“พี่ชาย คุณชื่ออะไรเหรอ?”

“มู่เซิ่ง”มู่เซิ่งพูดอย่างสบายๆ

"มู่เซิ่ง?พิจารณาจากชื่อของคุณแล้ว คุณไม่น่าจะเป็นคนท้องถิ่นใช่ไหม? ที่นี่ไม่มีตระกูลที่มีนามสกุลมู่ คุณเป็นคนต่างถิ่นหรือเปล่า?แล้วตระกูลของคุณเป็นยังไง มีปรมาจารย์บู๊กี่คน?” เซียวจ้านถามเหมือนตรวจสอบแผนภูมิต้นไม้ครอบครัว

“ตระกูลชั้นสอง ไม่มีปรมาจารย์บู๊”มู่เซิ่งไม่พูดอะไรมาก และหลังจากตอบประโยคนี้เสร็จ เขาก็จากไปพร้อมกับหยางฟางฟางโดยตรง ทิ้งเซียวจ้านไว้กับเงาหลังของเขา

“ตระกูลชั้นสอง?”

เมื่อมองไปที่ทิศทางที่มู่เซิ่งจากไป เซียวจ้านก็คร่ำครวญเบาๆ และท่าทางเย้ยหยันก็โผล่ออกมาจากมุมปากของเขา

หากเป็นคนที่มาจากตระกูลชั้นนำมาตามจีบหยางฟางฟางก็แล้วไป แต่ตอนนี้คุณเป็นสมาชิกของตระกูลชั้นสอง ยังต้องการมีส่วนร่วมด้วยงั้นหรือ? อย่างคุณ คู่ควรเหรอ?

หยางฟางฟางและมู่เซิ่งเดินจากไปไม่กี่ก้าว จึงกัดฟันและพูดว่า”มู่เซิ่ง ฉันให้คุณเป็นแฟนของฉัน และต้องการให้คุณเป็นโล่กำบังให้ฉันด้วย โทษทีนะ เพราะเซียวจ้านคนนี้น่ารังเกียจจริงๆ

“เขาก็แค่คนที่มาตามจีบคุณไม่ใช่เหรอ?”มู่เซิ่งถาม

“คุณคิดตื้นเกินไป ฉันจะบอกคุณนะว่า ตอนแรกเซียวจ้านคนนี้ตามจีบพี่รอง และพี่รองของฉันก็ยอมรับเขา ในตอนนั้น ฉันยังคิดว่าเขาจะกลายเป็นพี่เขยของฉันในอนาคต”

"หลังจากนั้นไม่นาน จู่ๆเขาก็ให้ของขวัญฉัน และแสดงออกเป็นการส่วนตัวว่าเขาสนใจฉัน และต้องการจีบฉัน ฉันไม่รู้จริงๆว่าต้องทำยังไง แม้แต่พี่รองของฉันก็ยอมโดยปริยาย ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี ฉันยังบอกพ่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ครอบครัวของเซียวจ้านมีความสัมพันธ์ที่ดีกับครอบครัวของเรามาก แม้แต่พ่อของฉันก็ไม่เชื่อฉัน”

มู่เซิ่งยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ เขาดูไม่ออกเลยว่าเซียวจ้านจะเป็นคนแบบนี้ เขาทำเช่นนี้เพราะเขาต้องการทั้งสองพี่น้องเหรอ?

ดูเหมือนว่าพี่รองของเธอก็ไม่ใช่คนดีอะไร

เมื่อกลุ่มคนมาถึงร้านอาหาร หยางฟางฟางก็เห็นคนรู้จักมากมายและถูกล้อมทันที มู่เซิ่งและเหยาเผิงเดินทางมาตลอดทั้งเช้า และพวกเขาก็รู้สึกหิวแล้ว พวกเขาเอาของกินมาเยอะมาก หาที่นั่งลงแล้วเริ่มกิน

อย่างไรก็ตาม เมื่อมู่เซิ่งเพิ่งนั่งลง ทันใดนั้นก็มีอีกคนหนึ่งมาอยู่ข้างๆ เขามองไป และเป็นเซียวจ้านที่จากไปและกลับมาก่อนหน้านี้

เซียวจ้านนั่งข้างๆมู่เซิ่ง มองเขาด้วยสายตาเย็นชา สีหน้าของเขา ไม่มีท่าทีที่เรียบสงบเหมือนตอนที่อยู่ต่อหน้าหยางฟางฟาง

“มีธุระอะไร?”มู่เซิ่งกินเข้าไปหนึ่งคำ และถามอย่างใจเย็น

“พ่อหนุ่ม กูขอเตือนมึงนะ มึงเป็นแค่สมาชิกของตระกูลชั้นสอง อยู่ห่างจากผู้หญิงของกูหน่อย ที่นี่คือโกดังของทั้งสี่องค์กร กูจะบอกมึงนะว่า ในสี่องค์กรชั้นนำนี้ กูอยู่อันดับต้นๆเลยนะ ถ้ามึงต้องการอยู่ในองค์กรให้รอด ก็ต้องได้รับความยินยอมจากกูก่อน!” เซียวจ้านกล่าวขู่มู่เซิ่งทันทีที่เขาเปิดปากพูด แต่หลังจากนั้น เขาก็หัวเราะอย่างเย็นชา"แน่นอน ก่อนอื่นคุณต้องสามารถเข้าร่วมทีมให้ได้ก่อน"

ความหมายของเขานั้นชัดเจน มีผู้คนมากมายที่มาที่นี่เพื่อเข้าร่วม คุณจะเข้ารอบการคัดเลือกได้ไหมยังไม่รู้ หากคุณทำให้เขาขุ่นเคือง งั้นก็หมดหวังอย่างสิ้นเชิง

“ผู้หญิงของคุณ?”มู่เซิ่งไม่สนใจการยั่วยุของเซียวจ้านเพราะเขาไม่ได้คิดที่จะเข้าร่วมองค์กรทั้งสี่เลย ดังนั้นเขาจึงพูดว่า“คุณหมายถึงหยางฟางฟางหรือ หยางเหม่ยหลิน?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเซียวจ้านก็เปลี่ยนไปทันที

"ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างมึงกับหยางฟางฟางจะไม่ธรรมดา คิดไม่ถึงว่าเรื่องแบบนี้เธอยังบอกมึง แต่กูขอเตือนมึงนะว่า ไม่ว่าจะหยางฟางฟางหรือหยางเหม่ยหลินล้วนเป็นผู้หญิงของกู ผู้หญิงสองคนนี้ มึงอย่าคิดจะจีบนะ!อย่าได้คิดที่จะจีบเด็ดขาด!” เซียวจ้านพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เซียวจ้านรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่หยางฟางฟางบอกเรื่องพวกนี้กับมู่เซิ่ง แต่เขาก็ไม่กังวล เพราะเขารู้ดีว่า ด้วยฐานะของตัวเขา มู่เซิ่งรู้ว่าต้องทำอย่างไร

กล่าวอีกนัยหนึ่ง แม้ว่ามู่เซิ่งต้องการต่อสู้กับเขา แต่ในสายตาของเขา มันก็เหมือนการเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง

เรื่องนี้ เขาได้รับอนุญาตจากผู้นำแห่งตระกูลหยาง ด้วยความยินยอมของผู้นำตระกูลหยาง ให้หยางฟางฟางและหยางเหม่ยหลินนอนบนเตียงของเขาด้วยกันนั้น มันจะยากอะไร?ในโลกนี้ ผู้แข็งแกร่งสามารถมีผู้หญิงเพียงพอ!

"ผมไม่มีความคิดอะไรกับพวกเธอ แต่ผมหวังว่าคุณจะอยู่ห่างจากผมหน่อยนะ"มู่เซิ่งกินอาหารเข้าไปหนึ่งคำ และพูดอย่างเฉยเมย

เหยาเผิงก็พูดจากด้านข้างว่า"ได้ยินไหม?คุณส่งผลกระทบต่อความอยากอาหารของเราแล้วนะ พี่ใหญ่บอกให้คุณไสหัวออกไปไกลๆซะ!"

เซียวจ้านผงะไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะด้วยความโกรธ ทุบโต๊ะและหัวเราะเสียงดัง และพูดว่า"ดีมาก นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้าพูดกับผมแบบนั้น!"

เสียงนี้ดึงดูดผู้คนมามากมาย

คนเหล่านี้มาที่นี่เพื่อเข้าร่วมการคัดเลือกขององค์กรทั้งสี่ และหลายคนในนั้นก็ได้เข้าร่วมองค์กรแล้ว เข้ามาแข่ง ดังนั้น พวกเขาจึงรู้จักเซียวจ้านคนนี้และหลังจากเห็นเขาปรากฏตัว พวกเขาก็พูดทันที"พี่เซียว คุณอยู่ที่นี่เหรอ!"