บทที่286 ของจริงเลียนแบบ

ได้ยินคำอ้อนรักเชย ๆ คำนี้เข้า แม้แต่คุณนายเจ้าของร้านชุดวิวาห์ยังค้อนตาคว่ำ คำพูดแบบนี้มันเกรดต่ำจริง ๆ แต่คนอยู่ในความรักเห็นอะไรก็สวยไปหมด เจียงหว่านแม้จะรู้สึกว่าเชย แต่ก็ชอบมากกับประโยคที่มู่เซิ่งพูด

“สวยขนาดนั้นเลยจริงหรือ？” เจียงหว่านถามไปด้วยสีหน้าแดงเรื่อ

“แน่นอนเลย ที่เขาพูดกันว่าเธอคือหนึ่งในสามหญิงงามในเจียงหนาน แต่ฉันว่าไม่ใช่ ต้องเธอคือหญิงงามหนึ่งเดียวในเจียงหนาน！” มู่เซิ่งพูดจริงจังจากใจ

เวลาพูดคำนี้ออกมานั้น คุณนายเจ้าของร้านก็ยังไม่มีคำที่จะค้าน

เพราะหล่อนเห็นว่า เจียงหว่านสมกับที่จะเป็นหญิงงามหนึ่งเดียวในเจียงหนานจริง ๆ！

เพียงแต่ว่า หลังจากได้พบกับเจียงหว่านแล้ว ในใจของหล่อนให้รู้สึกเสียดายแทนเจียงหว่าน คนงามแท้และมีวิสัยทัศน์ดีขนาดนี้ ควรจะเคียงคู่อยู่กับระดับอิทธิพลยิ่งใหญ่ถึงจะเหมาะ ทำไมกลับต้องมาแต่งให้กับพ่อบ้านที่รู้จักแต่ทำครัวกับทำงานบ้าน

ถึงแม้ว่า มู่เซิ่งพอได้เปลี่ยนชุดสากลเต็มสูตรแล้ว บุคลิกมีการยกระดับดูดีขึ้น แต่ในทัศนคติของคุณนายเจ้าของร้านชุดวิวาห์ที่มองมู่เซิ่งเป็นได้แค่หนุ่มหน้ามน เกาะผู้หญิงกิน เป็นภาพลักษณ์ที่ยังคงลบไม่ออก

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น มู่เซิ่งกับเจียงหว่านอยู่ในฐานะลูกค้าของร้านหล่อน โดยเฉพาะเป็นลูกค้าที่ซื้อชุดวิวาห์ชุดนี้ไป หล่อนก็ไม่สะดวกใจที่จะไปจี้กระทบ ฉะนั้นตอนที่มู่เซิ่งกับเจียงหว่านเตรียมตัวจะเดินออกไปนั้น ตัวหล่อนเองก็เดินเข้าไปข้างมู่เซิ่ง

“คุณมู่เซิ่ง คุณรักภรรยาคุณมั้ย？” คุณนายเจ้าของร้านชุดวิวาห์ถามขึ้นมาในทันที

มู่เซิ่งเงยหน้ามองหล่อนไปแวบหนึ่ง ไม่เข้าใจว่าหล่อนทำไมถึงได้ถามมาแบบนี้ แต่ก็ยังตอบไปให้ว่า “แน่นอน”

“ในเมื่อคุณรักภรรยาคุณขนาดนี้ งั้นคุณก็น่าจะต้องรู้นะ เรื่องแหวนสำหรับผู้หญิงนั้น เป็นเรื่องสำคัญมากขนาดไหน？” คุณนายเจ้าของร้านชุดวิวาห์ถาม

“ผม......” มู่เซิ่งอึ้งชะงัก ตบหัวกะโหลกตัวเองในพลัน

เขาก็ต้องรู้อยู่แล้วนี่นา

แต่ว่า เขาลืม！

มาฮันนี่มูนกันที่นี่ มู่เซิ่งจะตื่นเต้นยิ่งกว่าเจียงหว่านเสียอีก เพราะฉะนั้น ขนาดเรื่องสำคัญมากอย่างแหวนแต่งงานเขายังลืมเตรียมมา ตอนนี้คุณนายเจ้าของร้านชุดวิวาห์เตือนมา เขาจึงเตรียมโทรศัพท์สั่งให้คนส่งมาให้ในทันที

“อีกสองวันบนเกาะนี้จะมีงานประมูลรายการหนึ่ง ในงานประมูลครั้งนี้ จะมีแหวนเพชรสุดยอดที่สุดวงหนึ่งมาเปิดประมูลขาย ถ้าคุณคิดจะให้ของขวัญเจียงหว่านละก้อ น่าจะไปลองดู แน่นอนว่า ตัวคุณต้องมีความสามารถด้วยตัวเอง” คุณนายเจ้าของร้านชุดวิวาห์พูด

“มีอย่างนี้ด้วยนะ？ต้องขอบคุณมากเลย ผมจะต้องไปแน่ ๆ” มู่เซิ่งรีบพูด

คุณนายเจ้าของร้านชุดวิวาห์เห็นท่าทางของมู่เซิ่ง ในใจอดไม่ได้ที่จะนึกดูแคลน แน่ใจได้ว่าเขาต้องไม่มีเงินซื้อสร้อย แล้วก็ไม่อยากให้ถูกแทงใจดำ ก็จึงได้แกล้งพูดมาแบบนี้ แหวนเพชรระดับนี้ราคาอย่างน้อยขั้นต่ำก็ต้องร้อยล้านขึ้น มู่เซิ่งจะมีปัญญาเอาเงินที่ไหนไปประมูลได้？

แต่ในเมื่อมู่เซิ่งพูดมาแบบนี้ งั้นหล่อนก็จะต้องไปงานประมูลนี้ด้วย หล่อนจะขอไปดูสภาพที่มู่เซิ่งถูกฉีกหน้าให้ได้

ฮึ แกนี่มันไม่คู่ควรกับผู้หญิงอย่างเจียงหว่านเลย

คุณนายเจ้าของร้านชุดวิวาห์สะบัดฮึหนาวเยือก มองไปที่เจียงหว่าน หล่อนคิดย้อนกลับมาถึงชีวิตของตัวเองอย่างไม่ตั้งใจ

หล่อนเองในตอนนั้น ในกลุ่มคนงามนั้นอยู่ขนาดหาเทียบไม่ได้ แต่ว่ากลับแต่งงานได้กับไอ้ขยะคนหนึ่ง ต้องจมปลักอยู่กับเกาะนี้ในสถานะคุณนายเจ้าของร้านค้า.......

..............

มู่เซิ่งไม่รู้ด้วยกับความคิดของคุณนายเจ้าของร้าน อีกทั้งต่อให้เขารู้ เขาก็ต้องไปงานประมูลครั้งนี้แน่นอน เพราะในการมาฮันนี่มูนครั้งนี้ เขาตั้งใจทำเป็นพิธีวิวาห์ชดเชยให้เจียงหว่าน จะต้องไม่ให้มีอะไรขาดตกบกพร่องอย่างเด็ดขาด