Chapter 4

และวันนี้ก็มาถึงงานเลี้ยงประจำปีของไร่คาวีวิลล่า ทุกคนมารวมตัวกันที่ลานกว้างของไร่ ส่วนพนักงานที่ต้องดูแลรีสอร์ทไม่สามารถมาร่วมงานได้ พ่อเลี้ยงคาวีให้แม่บ้านจัดของอร่อยส่งไปให้พร้อมกับเงินค่าแรงของวันนั้นอีกสามแรง และมีสิทธิ์จับฉลากโบนัสเหมือนพนักงานคนอื่นที่มาร่วมงานด้วย

"ไหนดูสิเจ้าหญิงสวยมั้ย"

พ่อเลี้ยงคาวีเดินเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ตอนนี้ป้าพากำลังถักเปียให้หลานสาวอยู่พร้อมกับติดดอกไม้แสนสวยให้เธอด้วย ขนมผิงได้ยินเสียงของพ่อเลี้ยงก็หันไปมองก่อนจะยิ้มออกมาทันที

"เสร็จแล้วค่ะพ่อเลี้ยง"

เขามองเธออย่างทึ่งสุดๆ ไม่คิดเลยว่าขนมผิงจะแต่งตัวแต่งหน้าแล้วสวยมากขนาดนี้ ปกติเธอจะไม่ค่อยได้แต่งหน้าแต่งตัวเพราะเขาไม่ชอบให้เธอดูเด่นตอนออกไปเจอผู้คน แต่ก็ไม่พ้นถูกรุ่นพี่รุ่นเดียวกันเวียนมาขายขนมจีบ พอเรื่องได้ยินเข้าถึงหูเขาต้องไปรับและส่งเองอยู่พักใหญ่ พวกนั้นถึงจะหยุดวุ่นวายกับเด็กของเขา

"สวยมากเลย ลบเครื่องสำอางค์ออกดีมั้ย ฉันว่ามันเด่นเกินไป"

เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังมาก ป้าพาส่ายหน้าอย่างปลงสุดๆ แล้วบอกไม่รักไม่จริงจัง การกระทำสวนทางมากจนเธอคิดว่าถ้าวันหนึ่งคุณหญิงจับสองคนแยกกันขึ้นมาจริงๆ หลานสาวของเธอเองอาจจะหลุดพ้นจากสถานะนี้หรือไม่พ่อเลี้ยงเองอาจจะรู้หัวใจตัวเองและยอมรับขนมผิงเป็นเมียแต่งก็ได้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น

"มันกลางคืนนะคะ อีกอย่างคนกันเองทั้งนั้นไม่มีใครมามองผิงหรอกค่ะ"

"ก็หวงนี่นา มานี่มะเข้ามาใกล้ฉัน"

ขนมผิงเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม เขาเปิดเซฟส่วนตัวในตู้ก่อนจะหยิบตุ้มหูและสร้อยคอมาสวมให้เธอพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างพอใจ

"เหมาะกับชุดมากเลย"

"ไว้เสร็จงานคืนให้นะคะ"

"เอาให้เก็บไว้เลย ซื้อมานานแล้วว่าจะให้ลืมไปเลย พอดีฝากเพื่อนซื้อมาจากฝรั่งเศส ชอบมั้ย"

ขนมผิงยกมือไหว้ชายหนุ่มแนบอก เขาดีกับเธอมากจริงๆ ไม่มีอะไรที่เธอไม่เคยได้บางอย่างแทบไม่ต้องร้องขอเลยด้วยซ้ำ แต่ถ้าต้องการอะไรขอแค่บอกเขาคำเดียวทุกอย่างถูกเนรมิตวางไว้ตรงหน้าทันที

"ชอบมากเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะพ่อเลี้ยง"

"ผิงต้องน่ารักแบบนี้ไปตลอด ฉันชอบที่ผิงเป็นแบบนี้ เชื่อฟังและไม่ดื้อกับฉันขอแค่นี้แหละอยากได้อะไรฉันให้ทุกอย่าง"

หญิงสาวยิ้มออกมาก่อนจะหันไปมองตัวเองในกระจก มองสำรวจว่ามีตรงไหนที่ยังไม่เรียบร้อยบ้างก่อนจะหันไปหาพ่อเลี้ยง

"ไม่น่ามีอะไรแล้วค่ะ ออกไปเลยมั้ยคะ"

เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะส่งมือไปให้หญิงสาวจับแล้วเดินออกไปพร้อมกัน ป้าพามองตามหลานสาวก่อนจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย มองดูทั้งสองคนก็มีความสุขมากเมื่อได้อยู่ด้วยกัน นี่เธอคิดถูกหรือคิดผิดที่บอกความจริงกับคุณหญิงทุกอย่างแบบนั้น

"หวังว่าอะไรๆมันจะดีขึ้นนะ"

และเวลานี้พนักงานทุกคนต่างรวมตัวกันอยู่ภายในงานด้วยความตื่นเต้นที่จะได้ลุ้นรางวัลใหญ่กัน ไม่เฉพาะเงินรางวัลและทองคำที่ล่อตาล่อใจ มีแม้กระทั่งตู้เย็นทีวีสารพัดที่พ่อเลี้ยงเตรียมมาแจกลูกน้อง ตอนนี้พิธีกรขึ้นมาพูดพิธีการของวันนี้ ก็ไม่ได้มีอะไรมากแต่ละแผนกจะมีแบ่งฝ่ายและจะขึ้นโชว์บนเวที โชว์ไหนถูกใจพ่อเลี้ยงก็จะได้รางวัลไปแบ่งกันอีกด้วย

"เอาล่ะครับวันนี้ ได้เวลาอันสมควรแล้ว ก่อนจะเริ่มพิธีต่างๆผมอยากจะขอเชิญพ่อเลี้ยงคาวีของเรามากล่าวให้พรทุกคนซักเล็กน้อยก่อนจะเริ่มเข้าสู่งานในค่ำคืนนี้"

พ่อเลี้ยงคาวีที่นั่งอยู่หน้าเวทีกับขนมผิง และผู้ช่วยก็ลุกขึ้นเดินไปบนเวทีแล้วกล่าวขอบคุณพนักงานที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันตลอดหลายปีมานี้ แถมยังตั้งใจทำงานให้ไร่คาวีวิลล่ามีกำไรมากขึ้นๆในทุกปี ทุกคนปรบมือให้กับเจ้านายที่แสนใจดีที่สุด เขาคือคนที่รักพนักงานมากและยอมทุ่มเงินไม่อั้นเพื่อให้พวกเขาได้มีความสุขที่สุดในงานวันนี้

"ก่อนจะเริ่มงานเราจะแจกของกันซักสี่ห้าชิ้นดีมั้ย"