คำเตือน

@โรงอาหาร

"หิวจะแย่....กูจะกินวัวได้ทั้งตัวแล้วเนี้ย

"หิวก็กินเยอะๆ...เก็บแรงเอาไว้มากๆ กูว่าบ่ายนี้มึงโดนพี่สายฟ้าเอาคืนแน่

"มึงจะกลัวอะไร อย่างมากก็แค่สั่งทำโทษ กูโดนทำโทษจนชินแหละ...

"แหม...พูดเหมือนง่ายเนาะ...นี่ขากูยังก้าวไม่ออกอยู่เลย เพราะวิ่งเป็นเพื่อนมึงเนี้ย....

"โธ่..เอวาเพื่อนรัก...น่าสงสาร..เอางี้เดี๋ยววันนี้กูเลี้ยงมึงเอง...ตอบแทนที่มึงอยู่ข้างกูแม้ในยามที่กูถูกรุ่นพี่จอมเผด็จการทำโทษ...

"ดูพูดเข้า..เดี๋ยวพี่เขามาได้ยินก็เป็นเรื่องอีกหรอก...

"กลัวที่ไหน 5555

มิวนิคกำลังพูดจาหยอกล้อกันอยู่กับเอวา ก่อนจะมีใครบางคนเดินเข้ามาจากด้านหลังแล้วกระชากผมเธอเต็มแรง

"หมับ !!!

"โอ้ย.....!!! ใครวะ..

"อุ้ย ! โทษทีนะน้องพอดีมือพี่ลั้นน่ะ...

"พี่ฟ้าใส...

"ไง...รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร...

"รู้ค่ะ...เพื่อนสนิทพี่สายฟ้า

"รู้ก็ดี...ฉันแค่อยากจะมาเตือน...

"เตือนหนู ? เตือนเรื่องอะไรคะ

"อย่ามายุ่งกับสายฟ้า เขาเป็นคนของฉัน เธอไม่มีสิทธิ์

"คนของพี่ ?? แต่ที่หนูทราบมา พี่สายฟ้ายังโสดนิคะ แล้วจะเป็นคนของพี่ได้ไง มโนไปเองรึเปล่า

"นี่เธอ !

"ชื่อมิวนิคค่ะ กรุณาเรียกชื่อให้มันถูกด้วย แล้วหนูจะบอกอะไรให้พี่รู้ไว้นะคะ อย่ามาทำตัวเป็นหมาหวงก้าง ทั้งที่ตัวเองไม่ใช่เจ้าของ เป็นแค่เพื่อนก็อยู่ส่วนเพื่อน ล้ำเส้นออกมาแบบนี้ระวังจะจบไม่สวยนะคะ

"นี่แกกล้าขู่ฉันเหรอ...

"พี่คิดแบบนั้นเหรอคะ...ถ้าพี่เป็นตัวจริง ไม่เห็นต้องกลัวเลยนิคะ แล้วอีกอย่างคนอย่างมิวนิคไม่จำเป็นต้องขู่ใคร ทางที่ดีพี่อย่ามายุ่งกับหนูดีกว่า

ทั้งฟ้าใสและมิวนิคต่างจ้องมองกันด้วยสายตาดุดัน คนเป็นน้องเองใช่ว่าจะยอม เธอไม่ผิด ไม่จำเป็นต้องกลัวใครหน้าไหน ไอ้คนที่มาหาเรื่องเธอก่อนต่างหากที่สมควรจะกลัว

"ทำอะไรกัน...

"สายฟ้า...

"พี่สายฟ้า พี่มาก็ดีแล้ว วันหลังอ่ะช่วยล่ามโซ่คนของพี่เอาไว้ด้วยนะ ไม่ใช่ปล่อยให้ออกมาระรานคนอื่นไปทั่วแบบนี้

"คนของฉัน...?