วันเกิด

@วันเสาร์ > คอนโดมิวนิค

"🎶 🎶 วู้ 🎶 🎶

เสียงร้องเพลงเบาๆ ดังลอดออกมาจากห้องนอนพร้อมจังหวะก้าวเท้าเบาๆ ที่สื่อถึงอารมณ์แจ่มใสสุดขีด เสียงเปิดตู้เสื้อผ้าติดๆ กัน สลับกับเสียงไม้แขวนกระทบกันเบาๆ เหมือนกำลังอยู่ในโชว์รูมส่วนตัว

"อารมณ์ดีอะไรแต่เช้าค้าคุณเพื่อน : เอวา

เสียงแซวจากเพื่อนสาวดังขึ้นทันทีที่โผล่หน้าเข้ามาในห้อง ก่อนจะชะงักไปนิดเมื่อเห็นสภาพบนเตียงที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าแขวนระโยงระยางราวกับกำลังเตรียมจัดแฟชั่นโชว์

"มึงมาพอดี มาช่วยกูเลือกชุดสวยๆหน่อย

มิวนิคเงยหน้าขึ้นจากกองเสื้อผ้าด้วยใบหน้าสดใส ดวงตากลมเป็นประกายวาววับ ริมฝีปากอมยิ้มเหมือนคนเพิ่งถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง

"มึงขนออกมาอะไรเยอะแยะขนาดนี้เนี้ย...จะเอาไปขายเหรอ : เอวา

เอวายืนกอดอกส่ายหน้าเบาๆ มองภาพเพื่อนตัวเล็กที่ลุยเลือกเสื้อผ้าแบบเอาเป็นเอาตายด้วยสีหน้าทึ่งปนขำ

"ขายเขยอะไรกัน กูแค่เอาออกมาลอง...

มือเรียวหยิบชุดแล้วชุดเล่าขึ้นมาทาบกับตัว หน้าตาจริงจังเหมือนนางแบบก่อนขึ้นรันเวย์

"....ชุดนี้โอเคป่ะ..

มิวนิคหยิบชุดเดรสสีชมพูเปิดไหล่ออกมาเทียบกับตัว คนตัวเล็กส่องกระจกไปมาไม่หยุด หมุนตัวดูมุมหน้า มุมหลัง พร้อมย่นจมูกใส่ตัวเองเบาๆ

"คนสวยอย่างมึงอ่ะ ใส่อะไรก็สวย ไม่ต้องเลือกให้ยากเลย

เอวาเดินเข้ามายืนข้างๆ มองเพื่อนด้วยแววตาเอ็นดู ปลายเสียงขี้เล่นแต่อบอุ่นจริงใจ

"ไม่ได้ดิมึง เย็นนี้กูมีนัด...

น้ำเสียงของมิวนิคแผ่วลงเล็กน้อย แต่ดวงตากลับทอประกายระยิบราวกับดวงดาว

"นัด..?..นัดกับใครอ่ะ

"กับคนพิเศษ :)

เธออมยิ้ม หัวเราะในลำคอเล็กๆ พร้อมปรายตามองเพื่อนแบบเขินๆ

"อย่าบอกนะ ว่ามึงนัดกับพี่สายฟ้า ???

เอวาเบิกตากว้างจนแทบถลน ยกมือทาบอกเหมือนจะเป็นลม

"...:)))))...

มิวนิคไม่ได้ตอบอะไรนอกจากรอยยิ้มสดใสที่ฉีกเต็มแก้ม จนเอวาถึงกับร้องลั่น

"อีมิว...มึงยิ้มแบบนี้ แปลว่าพี่สายฟ้ายอมไปเดตกับมึงแล้วเหรอ

"ก็ไม่เชิงคำว่าเดตนะมึง ก็แค่พี่เขายอมมาทานข้าวฉลองวันเกิดกับกูอ่ะ

เสียงที่พูดออกมานั้นแฝงความปลื้มปริ่มจนไม่อาจปิดบังได้

"แหม....ขิงใหญ่เลยนะ...แค่ผู้ชายยอมมาฉลองด้วยเนี้ย...

เอวาแกล้งตีแขนเพื่อนเบาๆ พลางกลอกตาใส่

"มึงเลิกล้อกูได้แล้ว...มาช่วยกูเลือกชุดดีกว่า...กูเลือกไม่ถูก..มึงว่าพี่สายฟ้าจะชอบผู้หญิงสไตส์ไหนวะ สวยแซ่บ หรือใสๆน่ารักใสๆ...กูใส่ชุดแวกอกสีแดงดีป่ะ

มิวนิคพูดไปพลางยกชุดแซ่บขึ้นมาทาบ แล้วทำหน้าจริงจังราวกับกำลังพิจารณาเสื้อผ้าในละครพีเรียด

"มึงจะบ้าเหรอ...มึงเคยใส่แบบนั้นรึไง

เอวาหัวเราะพรืด พร้อมดึงชุดแดงออกจากมือเพื่อน แล้วมองเธอด้วยสายตาขำปนห่วง

"5555 กูล้อเล่น..ใครจะใส่แบบนั้นกันล่ะ...ก็กูไม่รู้นี่น่าว่าพี่เขาชอบแบบไหน เดทแรกทั้งทีกูแค่อยากให้พี่เขาประทับใจ

มิวนิคถอนหายใจเบาๆ ดวงตาไหววูบด้วยความกังวลปนตื่นเต้น มือขยี้ผมตัวเองเล็กน้อย

"แต่งเหมือนที่มึงเคยแต่งนั่นแหละ มึงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอะไรเผื่อใครเลยเว้ย เป็นตัวของตัวเองดีที่สุด ถ้าเขาจะประทับใจ..แต่งแบบไหนเขาก็ประทับใจทั้งนั้นแหละ

เอวาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น จริงใจ ดวงตาคมกริบสบตาเพื่อนแน่นิ่ง

"มึงพูดดีมีหลักการก็วันนี้แหละเอวา งั้นกูใส่ชุดเดรสสีดำ ชุดนี้น่ะ ดูเป็นกูดี...

มิวนิคหัวเราะร่วนในลำคอ ก่อนจะหยิบชุดเดรสผ้าซาตินสีดำขลับขึ้นมา หมุนตัวหน้ากระจกด้วยแววตามั่นใจ

"อืม....สวยมั่น สดใสน่ารัก เหมาะกับมึงที่สุดแล้ว....

เอวาพยักหน้าให้แบบไม่มีข้อกังขา ดวงตาสื่อความชื่นชม

"น่ารักที่สุดเลยเพื่อนกู :)

เสียงหัวเราะของทั้งสองคนดังคลอไปกับกลิ่นหอมอ่อนๆ จากโลชั่นและผลิตภัณฑ์ดูแลผิวบนโต๊ะเครื่องแป้ง ทั้งคู่ผลัดกันม้วนผม มาสก์หน้า แต่งหน้าเบาๆ ไปพร้อมเสียงเพลงเพราะๆ ที่เปิดคลออยู่ในห้องบรรยากาศอบอวลไปด้วยมิตรภาพ ความสุข และความหวังเล็กๆ ของหญิงสาวที่กำลังเตรียมตัวสำหรับ "วันสำคัญ" ที่เธอเฝ้ารอ

@17.30 น.

ห้องพักของมิวนิคอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ จากน้ำหอมกลิ่นฟลอรัล เสียงเพลงเบาๆ ดังคลอเคล้าไปกับเสียงหัวเราะของสองสาว

"สวยมากค่าเพื่อน....สวยที่สุด...

เอวายืนกอดอกมองเพื่อนรักในชุดเดรสสีดำสนิทที่รับกับรูปร่างได้อย่างพอดิบพอดี ผมยาวลอนนุ่มสยายลงมาถึงกลางหลัง พร้อมเครื่องหน้าแต่งพองามจนดูน่าหลงใหล

"ฝีมือมึงนี่ไม่มีตกเลยนะ...มึงไม่ไปเอาดีทางด้านเสริมสวย มาเรียนวิศวะเพื่อ ?

💬

💬

💬

💬