ตอนที่ 1

ตอนที่1

ฤดูร้อนของเมืองชลธีทั้งร้อนอบอ้าวและยาวนานในห้องที่ไม่มีแอร์อุดอู้เหมือนอยู่ในหม้อนึ่งอันใหญ่

ปาณีใช้พัดในมือพัดไปมาอากาศในห้องร้อนจนทนไม่ไหวเธอจึงเปิดประตูแล้วเดินออกไป

เมื่อเดินไปถึงมุมหนึ่งของห้องรับแขกเธอได้ยินเสียงทะเลาะกัน

“แม่ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่อยากไปเรียน!แม่จะบังคับฉันทำไม!”

“เพิ่งจะอายุ16เธอก็ไม่อยากเรียนแล้วใช่ไหม?กินเกมส์ที่เล่นอยู่แทนข้าวได้รึไง?”

“ผมไม่ได้เล่นเกมเฉยๆสักหน่อยความฝันของผมคือเป็นนักเล่นเกมมืออาชีพ!การเรียนไม่เหมาะกับผม!”

ปาณีรู้เลยว่าน้องชายกำลังทะเลาะกับแม่เพราะว่าไม่อยากไปเรียน

เธอกำลังจะเดินหันหลังกลับแต่ได้ยินน้องชายพูดขึ้นว่า“บ้านเราจนขนาดนี้อีกเดี๋ยวพี่สาวก็จะเข้ามหาลัยแล้วบ้านเราไม่มีเงินมากพอที่จะส่งเราเรียนทั้งสองคนหรอก”

“เรียนมหาลัยอะไรกัน?เดี๋ยวพี่สาวเธอก็ต้องแต่งงานพ่อเธอได้หาคู่ครองที่ดีไว้ให้แล้วขอแค่พี่สาวเธอแต่งงานไปบ้านเราก็จะสุขสบายแล้ว”

“อะไรนะ?พี่สาวจะแต่งงาน?พี่สาวรู้เรื่องรึยัง?”

ปาณีหยุดนิ่ง

เธอคิดว่าตัวเองคงหูฝาดไป

เธอเพิ่งจะอายุ18เองนะแม้ในบัตรประจำตัวประชาชนของเธอจะเป็นอายุ20ปีก็ตามนั่นเป็นเพราะการวางแผนมีลูกคนที่สองกฎหมายกำหนดหากลูกคนแรกเป็นผู้หญิงสามารถมีลูกคนที่สองได้แต่อายุต้องห่างกันสี่ปีดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงการโดนปรับพ่อแม่ของเธอจึงแจ้งเกิดอายุมากกว่าความเป็นจริงสองปี

และพ่อแม่ของเธอตอนนี้กลับอยากให้เธอรีบแต่งงาน

“พี่สาวเธอเป็นลูกผู้หญิงจะช้าหรือเร็วก็ต้องแต่งงานอยู่ดีจะเรียนไปทำไมเยอะแยะ!อีกอย่างฝ่ายชายยินดีให้บ้านตั้งสองหลังเป็นค่าสินสอดทองหมั้นเชียวนะ”

บ้านสองหลัง?

ปาณีกำหมัดไว้แน่น

ในสายตาของแม่เธอมีค่าเทียบเท่าบ้านแค่สองหลังเองหรอ?

ตั้งแต่เล็กจนโตพ่อแม่รักน้องชายมากกว่าเสมอเมื่อก่อนเธอไม่เคยคิดน้อยใจเลยเพราะคิดว่าน้องชายอายุยังน้อยเธอจึงรักและยอมน้องมาโดยตลอดแต่หลังจากได้ยินที่แม่พูดเช่นนั้นแล้วจิตใจของเธอเต็มไปด้วยความโกธรเคือง