ตอนที่ 10

ตอนที่10

เวนัสยืนนิ่งเหมือนคนโดนฟ้าผ่ามองดูปาณีอย่างไม่วางตา

จันวิภาตบไหล่ลูกชายตัวเองพูดอย่างประหลาดใจว่า“เด็กบ้ายืนนิ่งอยู่ทำไม?ยังไม่รีบทักทายอีก?”

เวนัสที่เพิ่งรู้สึกตัวชี้ไปทางปาณีพร้อมพูดว่า“อย่าบอกนะว่าเธอคือน้าสะใภ้!”

จันวิภาตบท้ายทอยลูกชาย“นั่นปาณีน้าสะใภ้ของลูกยังจะไม่ทักทายอีก?”

ปกติเวนัสเป็นคนที่อ่อนโยนและมีมารยาททำไมวันนี้เหมือนคนสติไม่ดีไม่มีมารยาทเลยไม่ว่าจันวิภาจะรักลูกชายขนาดไหนแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าน้องชายที่พิการคนนี้เธอก็กลายเป็นคนใจร้อนกลัวเวนัสจะไร้มารยาทแล้วทำให้ธามนิธิไม่สบายใจ

และจะยิ่งทำให้ปาณีรู้สึกว่าคนบ้านนี้ไม่ชอบเธอ

ถ้าทำให้ปาณีไม่พอใจแล้วหนีไปจะทำยังไง

เวนัสไม่สามารถเรียกคำว่าน้าสะใภ้ออกไปได้เขาคิดไปคิดมาจึงอ้างว่า“ดูๆไปแล้วอายุเธอน้อยกว่าผมอีก!”

ความเป็นจริงเธออายุน้อยกว่าแค่2เดือนเหอะ!

“ไม่ว่าอายุจะน้อยแค่ไหนเขาก็เป็นน้าสะใภ้ลูก!ลำดับอาวุโสในบ้านเป็นแบบนี้บอกให้เรียกน้าสะใภ้ก็เรียกซะดีๆ”

จันวิภาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมวันนี้เวนัสถึงเป็นแบบนี้ไปได้ทำไมถึงไม่ยอมทักทายน้าสะใภ้

เธอเดินเข้าไปกระซิบหูลูกชายว่า“ลูกอยากทำให้น้าของลูกโกธรใช่ไหม?”

เวนัสได้ยินเช่นนี้ในใจของเขากระวนกระวายมากขึ้น

เขาจึงตัดสินใจสะบัดแขนแล้วเดินออกไปเลย

จันวิภาโกธรจนหน้าชาเธอยิ้มแล้วพูดกับปาณีว่า“ปาณีจ้ะอย่าไปใส่ใจเลยนะเวนัสเป็นคนขี้อายไม่ได้ตั้งใจเป็นศัตรูกับหนูนะเราทั้งครอบครัวยินดีต้อนรับหนูมากๆนะจ้ะ”

ปาณีรู้ดีว่าทำไมเวนัสถึงไม่ยอมเรียกเธอว่าน้าสะใภ้เธอจึงไม่โวยวายอะไร

เพราะว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเวนัสหากพูดออกไปทุกคนจะอึดอัดใจมากกว่านี้

เพราะฉะนั้นปิดเรื่องนี้ไว้จะดีกว่า

เธอพยักหน้าตอบว่า“ไม่เป็นไรค่ะพี่สาวหนูไม่ได้ถือสาอะไรค่ะ”