ตอนที่ 104

ตอนที่ 104

มองไปยังธามนิธิอีกครั้ง เสื้อผ้าบนตัวเขามองไม่เห็นแม้แต่โลโก้ ไม่รู้ว่าไปซื้อของโนเนมมาจากไหน ก็ยิ่งดูถูกธามนิธิเข้าไปอีก

จริมเก็บมือที่ยื่นเข้ามา ไม่ได้สนใจธามนิธิอีกต่อไป แต่กลับจ้องมองปาณี พูดจาแปลกๆว่า “เธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว ไม่รู้เรื่องอะไร อยากให้คนที่ระเกะระกะที่ไหนก็ไม่รู้มาหลอกเอาล่ะ”

“คนที่ระเกะระกะ?” ปาณีมองไปยังจริม ในสายตาของเธอ จริมก็คือคนที่ ‘ระเกะระกะ’ คนหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ แล้วพูดว่า “คุณพูดถึงตัวเองหรอคะ?”

“เธอ......” จริมโกรธเล็กน้อย แม่ของเธอเป็นคนเมืองชลธี ครอบครัวของปาณีก็เป็นคนเมืองชลธีเช่นกัน แม้เขากับปาณีจะไม่ได้ลงเอยกัน ก็ยังฝืนพูดได้ว่าเป็นคนบ้านเดียวกัน!

จริมพูดด้วยความโกรธว่า “ผู้หญิงที่ไม่เคยเรียนหนังสือนี่น่ากลัวจริงๆเลย มีเวลาไปมั่วกับผู้ชายแบบนี้ ฉันขอเตือนให้เธออ่านหนังสือเยอะๆจะดีกว่านะ!”

“อ้อ” ปาณีตอบไปอย่างหมั่นไส้ นึกถึงพี่ชายคนนี้จบมาจากโครงการ 985 ไม่กล้าหาเรื่องจ้า

เธอไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยกับจริม มีคำพูดอยู่ว่า สามารถโต้เถียงหรือแสดงความคิดเห็นซึ่งกันและกันได้สำหรับคนที่มีความเห็นคล้ายคลึงกัน แต่อย่าไปสนใจหรือถือสาคนโง่เลย

เขาโง่ขนาดนี้ เธอไม่ถือสาเขาหรอก ไม่อย่างนั้นตัวเองก็จะพลอยโง่ไปด้วยน่ะสิ?

ปาณีพูดกับธามนิธิว่า “คุณอา เราไปทานข้าวกันเถอะค่ะ!”

ไม่อยากเสียเวลาอันมีค่าบนตัวของจริม

ธามนิธิกลับไม่ขยับตัวเลย มองไปทางจริมด้วยสายตาที่หยิ่งและเย็นชา “นายกับปาณีของฉันสนิทกันมากหรอ?”

เขาเน้นที่คำว่า ‘ของฉัน’ เป็นพิเศษ ปาณีเป็นคนของเขาต่างหาก

จริมยังคงโมโหอยู่ กลัวว่าจะมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับครอบครัวของปาณี “ไม่ได้สนิทกันมากเท่าไหร่ ก่อนหน้านี้ก็แค่เคยทานข้าวมื้อเดียว”

“ถ้าอย่างนี้แล้ว นายมีสิทธิ์อะไรมาวิจารณ์มั่วๆต่อหน้าเธอ” แววตาของธามนิธิไม่เป็นมิตรอย่างมาก เมื่อกี้เขาแค่นั่งนิ่งๆอยู่ตรงนั้น แต่ตอนนี้รังสีอำมหิตกลับแผ่ขยายไปทั่ว

จริมไม่พอใจธามนิธิตั้งแต่แรกอยู่แล้ว จึงพูดจาโจมตีปาณี และถือโอกาสประชด เหน็บแนมธามนิธิไปด้วย