ตอนที่ 106

ตอนที่ 106

หลังจากที่ฝนสิริกลับไปเมื่อวาน ก็ตามหาญาติพี่น้องมาเกลี้ยกล่อมเธอ

และวันนี้ หลังจากที่ปาณีเปิดเครื่อง ก็ได้รับสายหลายสาย

ทุกคนรู้ว่าเธอกำลังจะแต่งงาน ไม่มีคำอวยพรใดๆ แต่กลับเกลี้ยกล่อมเธอว่าอย่าใจร้อนมากกว่า

ดูจากปฏิกิริยาของญาติๆแล้ว ปาณีพอจะคิดออกได้ว่าฝนสิริพูดอะไรกับพวกเขาบ้าง

หากเธอกลับบ้านในเวลานี้ คาดการณ์ได้เลยว่าฝนสิริจะไม่ให้ทะเบียนกับเธอแน่นอน อีกทั้งยังห้ามไม่ให้เธอไปเจอธามนิธิอีก

ธามนิธิบอกว่า “ฉันจะให้ไวยาตย์ไปเอาเอง ไม่ต้องห่วง”

“แบบนี้จะดีหรอคะ?” ปาณีพูดว่า “นิสัยของแม่หนู......”

“เรื่องฉันรู้อยู่แก่ใจ”

แม้ว่าแม่เธอจะทำเกินไปแค่ไหน ก็ยังคงเป็นผู้หญิงที่อยู่ในชนบท ไม่เคยเรียนหนังสือ สิ่งที่รู้ก็ไม่เยอะมาก

เขาเคยรับมือกับนักโทษที่ทำความผิดร้ายแรงมาแล้ว แล้วจะยากอะไรสำหรับการรับมือกับผู้หญิงที่ไม่มีความรู้อะไรเลย?

แต่เดิมเขาอยากจะคุยดีๆ เพราะถึงยังไงเธอก็เป็นแม่ของปาณี เขาอยากให้เกียรติปาณีมากที่สุด อยากให้เธอแต่งเข้าบ้านโดยทำตามขั้นตอนพิธีการทั้งหมด แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะใช้ไม้นี้กับฝนสิริไม่ได้

ปาณีรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนิดหน่อย “คุณจะรู้สึกว่าแม่หนูทำเกินไปไหมคะ?”

ตั้งแต่หลังจากที่แม่ของเธอพูดจาพวกนั้นแล้ว ตอนนี้ปาณีรู้สึกว่าเธอไม่มีหน้าที่จะเผชิญกับคุณอาอีก......

ธามนิธิก้มหน้าลงมองไปยังปาณี รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ “ความจริงแล้วเรื่องเมื่อวาน ฉันไม่ได้โกรธอะไรเลย”

“จริงหรอคะ?” ปาณีรู้สึกเกินความคาดหมายมาก

ธามนิธิตอบว่า “แม้ว่าท่าทีของแม่เธอจะไม่ดี แต่เขาทำไปก็เพื่อหวังดีกับเธอ มันคือเรื่องจริง ตอนนี้ฉันเป็นแบบนี้ เธอแต่งงานกับฉัน เปลี่ยนเป็นผู้ปกครองคนอื่น เขาก็จะกังวลเหมือนกันไม่ใช่หรอ?”

นั่นเป็นปฏิกิริยาปกติของคนทั่วไป

ปกติไม่คาดคิดเลยว่าคุณอาจะมีความคิดแบบนี้

อยู่ในสถานการณ์แบบนั้น เขายังสามารถคิดถึงจุดยืนของเธอ คิดเผื่อเธอ เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื้นตันใจ