ตอนที่ 113

ตอนที่ 113

“ห้ะ?” ปาณี“คุณรีบไปนอนเถอะค่ะ”

เขาอยู่ เธอจะนอนหลับได้ไง

ธามนิธิมองมาที่ปาณี“ทำไม มีปัญหาหรือ”

“…….” ปาณีจะกล้ามีปัญหาสักที่ไหน

“งั้นฉันนอนก่อนแล้วนะ”

“ ผม ธามนิธิมองดูผมที่ยังไม่แห้งของเธอ “ ไม่เช็ดผมให้แห่วก่อนแล้วค่อยนอน เธออยากเป็นไข้หรือ ”

เขาพูดตั้งหลายรอบหลายครั้ง แต่ปาณีก็ไม่เคยจำสักที

ปาณี “ เช็ดไปมันลำบากอะ”

ผมเธอยาวมาก ทุกครั้งต้องใช้เวลาเช็ดนานมาก เบื่อจะตาย

ธามนิธิมองไปที่เธอ “ เอามา ผมเช็ดให้”

“ …… ”

ปาณียื่นผ้าขนหนูส่งให้ธามนิธิ “ มันยุ่งยากจริงๆ ”

“ผมไม่กลัวมันจะยุ่งยาก ”

ปาณีนั่งอยู่ตรงหน้าเขา มีคุณอาอยู่ เธอรู้สึกอบอุ่นใจมาก

เธอก็เลื่อนดูโทรศัพท์ไปพักหนึ่ง ธามนิธิพลางเช็ดผม พลางถามเธอว่า “ เมื่อก่อนเธอก็นอนแบบนี้เลยหรือ”

“ ตอนนี้อากาศมันร้อน เดี๋ยวก็แห้งแล้ว ” บางครั้งเธอกลับถึงบ้านเหนื่อยมาก ก็ขี้เกียจไปเช็ดมัน

ธามนิธิมองดูปาณีที่นั่งอยู่ข้างหน้าเขา แล้วเช็ดผมให้เธออย่างตั้งอกตั้งใจ ในเรื่องที่ดูแลเธอ เขามักจะมีความอดทนมาก และไม่กลัวความลำบากด้วย

ธามนิธิพูดอย่างจนใจ “ เธอนี่ ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องสุขภาพของตนเองเลย ต่อไปถ้ารู้สึกลำบาก ก็ไปหาผม ”

“ ได้หรือคะ” ปาณีไม่กล้าเชื่อที่ให้ธามนิธิเช็ดผมให้เธอ

ถึงแม้เธอจะกลัวความยุ่งยาก แต่ให้เขามาช่วยเธอเช็ดผม เธอไม่สามารถอ้าปากไปได้

ธามนิธิพูดว่า “ ทำไมไม่ได้ ผมไม่กลัวความยุ่งยาก”