ตอนที่ 115

ตอนที่ 115

“ วันนี้หนูพักค่ะ ” ตอนนี้ปาณีทำงานพาสทาม เธอสามารถพักได้ตลอด

ธามนิธิมองไปยังปาณี “ แน่ใจว่าเธอไม่ใช่ขี้เกียจ ”

“ ……… ” ปาณี “ ฉันตั้งใจขอลาเพื่อไปเป็นเพื่อนคุณนะคะ ”

ธามนิธิ “ งั้นยิ่งไม่ต้องหยุดลาหรอก เพราะผมไม่มีค่าจ้างให้เธอ ”

“ ………” ปาณีก็ไม่ได้โง่ เธอดูออกว่าธามนิธิตั้งใจไม่อยากให้เธอไปด้วย

ได้ยินว่าทุกครั้งไปตรวจร่างกาย แม้คนในบ้านเขาก็ไม่ให้ไปด้วย

อาจจะเป็นเพราะไม่อยากให้คนในบ้านเศร้าใจเพื่อเขา อาจจะเป็นความภาคภูมิใจในตนเอง ไม่อยากให้คนอื่นเห็นสภาพที่เขาอึดอัด

ปาณี “ แต่หนูอยากไปด้วย ”

“ ไม่ต้อง ! ผมไปเองดีสุด ”

“ ถ้าไม่ให้หนูไป หนูก้ไม่แต่งงานกับคุณแล้ว ” ปาณีกล่าว

สีหน้าของธามนิธิมืดครึ้มลงทันที“ เธอกล้า ”

น้าลำมุงเดินเข้ามาจากห้องครัว ได้ยินการสนทนาระหว่างเขาสองคนก้อดหัวเราะออกมาไม่ได้

ตั้งแต่ปาณีย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านนี้ การพูดการจาของธามนิธิดูเปลี่ยนไปมากกว่าเมื่อก่อน เขาพูดเยอะขึ้น

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ใครจะไปคิดได้ว่าเขาจะพูดคุยกับคนอื่นอย่างเข้ากันง่ายขนาดนี้

เพราะว่าความขี้ตื้อของปาณี สุดท้ายธามนิธิก็ยอมพาเธอไปด้วย

พูดตามความจริง เขาโตถึงป่านนี้ นอกจากเวทัสที่มีอายุก่อน3ขวบ ยังไม่มีใครกล้าเกาะติดเขาขนาดนี้

เขาไม่มีวิธีจัดการกับความขี้ตื้อของปาณี จึงต้องจำใจเอาเธอไปโรงพยาบาลด้วย

แต่พอถึงโรงพยาบาล เขาก็ให้ปาณีรอที่เลานจ์ ส่วนเขาก็เข้าไปตรวจเอง

ชลิตสวมเสื้อกาว มองดูธามนิธิที่มีอารมณ์ดีอย่างเห็นได้ชัด แล้วพูดว่า“ช่วงนี้ตอนนอนคงปวดขามากใช่ไหม”

“อื่ม”ธามนิธิตอบด้วยใบหน้ามึนเฉย