ตอนที่ 124

ตอนที่ 124

ถูกดวงตาที่ดำสนิทของคุณอาจ้องมอง ทำให้ปาณีมีแรงกระตุ้นที่อยากหนีไป

“ผมหนูยังเปียกอยู่เลย เดี๋ยวหนูไปเป่าผมก่อน” เธอหาข้ออ้าง แต่ธามนิธิไม่ได้ปล่อยมือออกแต่อย่างใด เขาก้มหน้าลง จูบลงด้านหลังหูเธอครั้งหนึ่ง

เขาแทบจะห้ามสัญชาตญาณความเป็นชายในสายเลือดไม่อยู่......

แต่เขาก็บอกกับตัวเองอย่างมีเหตุผลว่า เธออายุยังน้อย ทำแบบนี้จะทำให้เธอตกใจได้

ปาณีที่ถูกธามนิธิจูบ หน้าร้อนผ่าวมากกว่าเดิมอีก เธอมองธามนิธิแวบหนึ่ง “คุณอา”

แม้จะรู้ว่าธามนิธิแค่จูบเธอเฉยๆ แต่ปาณีก็ยังคงรู้สึกตื่นเต้นอยู่ดี

เพราะถึงยังไงเธอก็เป็นผู้หญิง

ธามนิธิพูดว่า “ไปเช็ดผมเถอะ!”

“ค่ะ” ปาณียืนขึ้นและรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องน้ำ

ธามนิธิมองหนังสือที่อยู่ในถุงแวบหนึ่ง ขมวดคิ้วแล้วโทรหาจันวิภา

พี่สาวเขาคนนี้ นับวันจะยิ่งไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ควรแล้วจริงๆ

จันวิภากำลังทานข้าวเย็นอยู่กับเวทัส ได้รับสายจากธามนิธิ รู้สึกเกินความคาดหมายเล็กน้อย “มีอะไรเปล่า?”

“วันนี้พี่ไปหาปาณีมาหรอ?” ธามนิธิถาม

จันวิภาพูดว่า “แต่เดิมแค่อยากถามอาการของนายสักหน่อย แต่ผลปรากฏว่าเธอไม่รู้อะไรเลย ใช้ได้เลยนะนาย! ปิดบังพี่ตัวเองก็แล้วไป นี่ยังปิดบังเมียตัวเองอีก”

“ร่างกายของผมไม่มีปัญหาอะไร” น้ำเสียงของธามนิธิจริงจังมาก “อย่าพูดอะไรไร้สาระกับปาณีอีก”

จันวิภาแอบแซวว่า “คิดว่าไม่ถึงว่าน้องชายที่ซื่อบื้อของฉันคนนี้ ยังรู้จักทะนุถนอมอ่อนโยนต่อสุภาพสตรีซะด้วย!”

“......วางละ” หลังจากได้พูดในสิ่งที่ตัวเองต้องการจะพูดไปแล้ว ธามนิธิก็ไม่อยากจะเสียเวลาอีก

จันวิภาพูดว่า “ฉันกำลังกินข้าวกับลูกชายสุดที่รักอยู่ นายจะพาปาณีมากินด้วยกันไหม?”

เวทัสได้ยินว่าปาณี ก็อึ้งไปสักพัก มือที่กำลังจะคีบอาหารก็หยุดชะงัก สายตาก็จ้องมองไปที่จันวิภา