ตอนที่ 146

ตอนที่ 146

“ไม่ใช่” ชยรพยิ้มพูดว่า “ถ้าหากเป็นผู้หญิงในท้องที่พูด แค่แวบเดียวฉันก็ฟังออก”

“ฉันก็เหมือนกัน” ปาณีมองไปยังชยรพ นั่งโต๊ะเดียวกันกับเวทัส ทำให้ปาณีรู้สึกอึดอัดมาก จึงทำได้เพียงคุยกับชยรพเพื่อฆ่าเวลา

ชยรพพูดว่า “ใช่แล้ว ฉันจบมาจากโรงเรียนมัธยมแห่งที่สอง เธอล่ะ? จบจากโรงเรียนไหนหรอ?”

“โรงเรียนมัธยมชญตว์”

“เอ้ะ เธอกับเวทัสจบจากโรงเรียนเดียวกันนี่” ชยรพรีบหันไปมองเวทัส “พวกเธอเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเดียวกันหรอเนี่ย!”

เวทัสมองปาณีแวบหนึ่ง พูดอย่างเย็นชาว่า “ไม่สนิท”

ตอนนี้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก ไม่คิดเลยว่าปาณีจะเป็นปล่อยตัวแบบนี้

คนอื่นมาขอวีแชทเธอ เธอก็ให้?

คนอื่นชวนไปทานข้าว เธอก็ไป?

เธอใจง่ายเหมือนที่ติรยาพูดจริงๆ ทำแบบนี้ไม่กลัวผิดต่อน้าบ้างเลยรึไง?

ชยรพหัวเราะพูดว่า “คุณชายอย่างนายมาตรฐานสูงจนสายตาไปอยู่บนฟ้าแล้ว แน่นอนว่าต้องไม่สนิทสิ”

ปาณีทานข้าวอย่างเงียบๆ นอกเสียจากว่าคนอื่นจะคุยกับเธอก่อน เธอถึงจะตอบไปสองสามคำ

โมรีต่างหากที่หาโอกาสคุยกับเวทัสอยู่ตลอดเวลา

ที่เธอตกลงมาทานข้าวกับชยรพ ไม่ได้ดป็นเพราะชอบชยรพอย่างที่ปาณีคิดแน่นอน แต่เป็นเพราะว่าเธอเห็นชยรพอยู่กับเวทัสทุกวัน รู้ว่าพวกเขาสนิทกันมาก

ตอนที่ติรยาเดินมากับทีนาร์ ก็เห็นปาณีกับเวทัสนั่งอยู่บนโต๊ะเดียวกันพอดี สายตานั้นเศร้าลงเล็กน้อย

เธอรู้อยู่แล้วว่าปาณีเป็นนางแพศยา ผ่านมาไม่กี่วันก็อยู่กับเวทัสแล้ว!

......