ตอนที่ 148

ตอนที่ 148

พอโมรีดังปุ๊บ ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นเจอ Weibo นี้ของปาณีได้ยังไง มีคนคอมเมนต์มากขึ้น คนติดตามก็เพิ่งขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน จากเดิมที่เพิ่มขึ้นวันละสิบกว่าคน หลังจากนั้นก็กลายเป็นหลายร้อยคน มาสองสามวันนี้ ในทุกวันก็จะมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นหลายพันคน

แต่เดิมบัญชีที่เงียบสงัดนั้น ก็กลับโด่งดังขึ้นมา

คนพวกนั้นไม่เพียงแต่มาอ่านนิยายของเธอเท่านั้น ในบางครั้งยังคุยกับเธอในแชทส่วนตัว เล่าเรื่องราวของพวกเขาให้เธอฟังอีกด้วย

ชาวเน็ตมีความรู้ความสามารถมาก คอมเมนต์ที่ฝากไว้ก็น่าสนใจมากๆ ปาณีกำลังนั่งดูอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ รู้สึกสนุกมากๆ ลืมติรยากับทีนาร์ไว้หลังคอมพิวเตอร์อย่างสิ้นเชิง

หลังจากที่ปาณีอ่านคอมเมนต์จนเสร็จ ก็เปิดดูแชทส่วนตัวของเธอ จู่ๆก็เห็นรูปโปรไฟล์ที่คุ้นเคยมาก เธออึ้งไปสักพัก เปิดแชทขึ้นมา เห็นข้อความฝ่ายตรงข้ามฝากไว้ในตอนเที่ยง น้ำเสียงหวานมาก “พี่คะ อยู่ไหมคะ? พี่ช่วยหนูหน่อยได้ไหมคะ?”

ปาณีมองไปยังติรยาที่อยู่ในห้องแวบหนึ่ง พบว่าตอนนี้ติรยากำลังตั้งใจจ้องหน้าจอมือถืออยู่......

คิดไม่ถึงเลยว่าติรยาจะส่งข้อความให้เธอ!

เนื่องด้วยความอยากรู้ ปาณีจึงตอบเธอไป “ช่วยเรื่องอะไรหรอคะ?”

เสียงแจ้งเตือนของติรยาดังขึ้น

ปาณีได้รับการตอบกลับอย่างรวดเร็ว :

เด็กน้อยฉีฉี : “หนูอยากถามว่าพี่กับโมรีสนิทกันมากไหมคะ?”

คิดถึงไม่มีที่สิ้นสุด : “ไม่ได้สนิทกันค่ะ”

เด็กน้อยฉีฉี : “ถ้าอย่างนั้นพี่เจอรูปของเขาได้ยังไงคะ?”

ติรยาไม่ดังสักที คิดมาหลายวัน พบว่าการที่โมรีดังในตอนนั้น ก็ดังจาก Weibo ที่ชื่อว่า ‘คิดถึงไม่มีที่สิ้นสุด’ แชร์รูปถ่ายออกไป ดังนั้น จึงติดต่อหาคนๆนี้

คิดถึงไม่มีที่สิ้นสุด : “เห็นในเน็ตค่ะ”

เด็กน้อยฉีฉี : “ถ้าอย่างนั้นพี่ช่วยแชร์รูปของหนูด้วยจะได้ไหมคะ?”

ปาณีไม่ได้ตอบอะไร

แชร์รูปเขา?

เพื่ออะไร?