ตอนที่ 16

ตอนที่16

หลังจากที่ปาณีหลับแล้วธามนิธิก็ไปยังห้องอ่านหนังสือของตัวเอง

คอมพิวเตอร์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะแสดงใบหน้าของไวยาตย์ออกมา

“คุณธามนิธิครับเรื่องที่คุณให้ผมไปสืบผมได้ความแล้วครับ”

“อืม”นิ้วมืออันเรียวยาวของธามนิธิเคาะลงบนโต๊ะอย่างเป็นจังหวะ“วันนี้ปาณีไปทำอะไรมา”

ไวยาตย์ตอบว่า“เธอไปทำงานพาร์ทไทม์อยู่ที่โรงแรมเคยูเป็นพนักงานเสิร์ฟครับ”

เคยู?

นั่นเป็นโรงแรมของบ้านแสงศรีเรืองหนิ

ธามนิธิไม่ได้พูดอะไรต่อหน้าจอคอมค่อยๆดับไปเขาเคลื่อนรถเข็นไปยังห้องนอน

วันรุ่งขึ้นปาณีตื่นมาพร้อมกับพบว่าธามนิธิออกไปทำงานแล้วเธอถอนหายใจเบาๆอย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องคิดหาข้ออ้างตอนออกจากบ้าน

เธอมาถึงยังโรงแรมที่ทำงานอยู่หลังจากเปลี่ยนชุดเธอก็ทำงานตามปกติ

จู่ๆเพื่อนร่วมงานของเธอก็พูดขึ้นว่า“ปาณีเธอรู้ไหมว่าวันนี้คุณชายจะมาฝึกงานที่นี่?”

คุณชาย?

ปาณีส่ายหัวไปมาเธอแค่จะมาทำงานไม่สนใจคุณชายที่ไหนหรอก

ใบหน้าของเพื่อนร่วมงานดีใจเป็นพิเศษ“ได้ยินมาว่าคุณชายเขาอายุพอๆกับเธอเลยนะรูปร่างทั้งสูงและหล่อมากฉันชักจะรอไม่ไหวแล้วสิ!”

ปาณีหัวเราะเบาๆในบ้านของเธอมีคุณอาที่หล่อเหลาอยู่ทั้งคนแล้วชายคนอื่นคงไม่เข้าตาเธอหรอก

ขณะที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนานก็เห็นผู้จัดการพาชายหนุ่มที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินเข้ามาเพื่อนร่วมงานของเธอดึงชายเสื้อของเธอเพื่อเรียกให้เธอดูปาณีเงยหน้าขึ้นมองเห็นเงาของคนที่คุ้นเคยกำลังเดินเข้ามา

รูปร่างที่สูงโปร่งและบุคลิกที่ดูเงียบขรึมนี้ดูแวบเดียวก็รู้เลยว่าคนคนนี้คือเวทัส

เวทัสที่เห็นปาณีก็ตกใจเช่นกันเขาพูดอย่างประหลาดใจว่า“ปาณีทำไมมาอยู่ที่นี่?”

ผู้จัดการพูดว่า“คุณชายเวทัสรู้จักเธอด้วยหรอครับ?”

เวทัสเม้มริมฝีปากพูดว่า“โรงแรมนี้รับสมัครคนยังไง?ทำไมถึงรับคนแบบนี้เข้ามาทำงาน?”