ตอนที่ 169

ตอนที่ 169

เขาจะรอดูว่า หลังจากที่ปาณีแต่งงานกับธามนิธิแล้ว อีกครึ่งชีวิตที่เหลือเธอจะใช่ชีวิตยังไง

อยู่กับธามนิธิ ไม่ช้าก็เร็วที่เธอต้องร้องไห้แน่ๆ

ตอนที่เวทัสกับชยรพลงไปถึงข้างล่างนั้น คนในห้องอาหารก็มากันครบแล้ว พ่อแม่ของธามนิธิ ยังมีจันวิภาอีก รวมทั้งปาณีและธามนิธิด้วย

ปาณีนั่งอยู่บนเก้าอี้ กำลังแนะนำเมนูให้กับธามนิธิ“คุณอา ดูนี่สิคะ......”

ธามนิธิมองไป อาหารที่อยู่บนจานตรงหน้าเขานั้น มีรูปเด็กผู้หญิงละเด็กผู้ชายที่แกะสลักจากหัวใชเท้า แกะสลัก ได้เหมือนจริงมาก เด็กผู้ชายหันหน้าไปอีกฝั่งอย่างเย็นชา เด็กผู้หญิงก็กำลังง้อเขาอยู่......

แม้ว่าใบหน้าจะแกะสลักออกมาได้ไม่ค่อยสวยอย่างพิถีพิถัน แต่ก็จับใจความสำคัญได้อย่างชัดเจน สมจริง ทำให้ คนดูปุ๊บแล้วรู้เลยว่าสิ่งที่เธอแกะสลักคือปาณีกับธามนิธิ

ปาณีชี้เด็กผู้หญิงแล้วพูดว่า“นี่ให้คุณค่ะ และนี่ก็เป็นของหนู!”

เธอคีบ‘ธามนิธิ’ด้วยคสามโกรธวางในจานของตัวเอง

เธอมองไปยังธามนิธิ พูดว่า“คุณดูสิ หนูอุตส่าห์มอบตัวเองให้กับคุณแล้วนะคะ คุณอา คุณดีกับหนูที่สุดเลย ยัง โกรธหนูได้ลงอีกหรอคะ?”

จันวิภาที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินสิ่งที่ทั้งสองคนสนทนาอย่างชัดเจน อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ“ปาณี เธอทำแบบนี้เป็น ด้วยหรอเนี่ย เก่งจังเลย”

สามารถแกะสลักหัวไชเท้าให้เป็นแบบนี้ได้ จันวิภาไม่รู้เลยว่าควรชมปาณีว่าแกะสลักดี หรือชมว่าเธอเป็นคนมี ศิลปะอยู่ในตัวดี

ปาณียิ้ม“แค่ทำเล่นๆค่ะ”

ตอนเด็กๆที่บ้านไม่มีของเล่น แม่ของเธอก็ปลูกหัวไชเท้าไว้หลายแปลง ปาณีจึงถือการทำลายหัวไชเท้าเป็นของ เล่นบ่อยๆ ฝีมือการแกะสลักก็ดีมาก......

เพียงแต่ว่า นี่ไม่ได้มีความหมายใด เพราะถึงยังไงเธอก็ไม่ได้ตัดสินใจที่จะเป็นแม่ครัวอยู่ดี

แต่สายตาของคนในบ้านวิสิทธิ์เวชนั้น นี่ถือว่าเก่งมากๆแล้ว!