ตอนที่ 201

ตอนที่ 201

ถ้าหากสองคนนี้คบกันจริง ทำผิดพลาดไปโดยไม่ได้ตั้งใจแล้วท้องขึ้นมา ถึงเวลานั้นคงต้องจำใจยอมรับติรยาคนนี้น่ะสิ

แต่ว่า จันวิภาเป็นคนที่ยอมเสียเปรียบแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ

ดังนั้น เธอจึงคิดวางแผนเรื่องพวกนี้ตั้งแต่แรกแล้ว

ไม่ว่าตรงหน้าจะมีอาหารดีเลิศเพียงใด แต่การทานข้าวมื้อนี้ของติรยา กลับต้องกินอย่างน้อยเนื้อต่ำใจเท่าที่จะน้อยใจได้

ตอนแยกย้ายกันกลับบ้าน จันวิภาพูดวา “ให้พวกฉันส่งเธอกลับไปดีกว่านะ! เธอเป็นเด็กผู้หญิงกลับคนเดียวในเวลานี้ ไม่ค่อยไว้ใจเท่าไหร่”

“ไม่......ไม่ต้องแล้วค่ะ ขอบคุณคุณอากับคุณน้ามากค่ะ” โดนสวดไปตั้งแต่ตอนทานข้าวจนทานข้าวเสร็จ ตอนนี้ติรยามีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น คือหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

ถ้ายังโดนด่าอีก เธอต้องเป็นบ้าตายแน่ๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกสงสัยในชีวิตของตัวเอง เริ่มสงสัยว่าการที่ตัวเองชอบเวทัสนั้น เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องหรือไม่

ถ้าหากในอนาคตแต่งงานกับเวทัสจริง มีพ่อสามีแม่สามีแบบนี้ และยังต้องใช้ชีวิตด้วยกันอีก เธอต้องเป็นบ้าแน่ๆ?

ตอนอยู่ในบ้าน เธอเป็นอิสรเสรีมาโดยตลอด พ่อแม่ก็ตามใจเธออย่างกับเจ้าหญิง ไม่เคยด่าเธอเลยด้วยซ้ำ

เห็นเธอหนีไปด้วยความตกใจ จันวิภาอดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม เธอไม่เชื่อว่าติรยาจะกล้ามาอีก มาครั้งหนึ่ง เธอก็จะสั่งสอนครั้งหนึ่ง!

ต้องอมรมสั่งสอนจนกว่าติรยาไม่กล้าปรากฏตัวข้างๆเวทัสอีก

เพราะว่านพรุจกลับมาแล้ว จันวิภาจึงไม่ได้กลับไปยังบ้านวิสิทธิ์เวช

ปาณีกับธามนิธิก็กลับไปยังบ้านของตัวเอง

ปาณีนอนกลิ้งอยู่บนเตียงหลังอาบน้ำเสร็จ เธอก็ได้รับข้อความจาก เด็กน้อยฉีฉีในแชทส่วนตัว:

พี่คะ วันนี้หนูอารมณ์ไม่ดีเลย พี่จะคุยกับหนูสักพักได้ไหมคะ?

ปาณีนอนหนุนหมอน คิดถึงเรื่องที่ติรยาถูกว่ากล่าวตักเตือนเมื่อเย็นนี้ สามารถที่จะเข้าใจความรู้สึกของเธอได้