ตอนที่ 207

ตอนที่ 207

“ก็ดีครับ” ช่วงนี้ไวยาตย์เข้าใจตรรกะข้อหนึ่ง สำหรับความรักใคร่ของธามนิธิที่มีต่อปาณีแล้ว ไม่ว่าปาณีจะทำอะไร ขอแค่ชมไว้ก่อนก็พอ

ธามนิธิมองไปยังไวยาตย์ พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบว่า “ถ้าอย่างนั้นวันนี้นายทำโอที! สิ่งที่นายรายงานกับฉันเมื่อกี้ทำออกมาให้หมด”

“......” ไวยาตย์มองธามนิธิอย่างไม่เข้าใจ “แต่ว่า......คุณธามนิธิครับ วันนี้เป็นวันเสาร์ อีกอย่าง สิ่งที่ผมรายงานกับคุณเมื่อกี้ ทำวันจันทร์ก็ยังทันครับ”

“ฉันรีบดู” ท่าทางของธามนิธิบ่งบอกว่าไม่มีการต่อรองใดๆทั้งสิ้น

ไวยาตย์ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรให้เขาไม่พอใจ ทำได้เพียงตอบตกลงไป “ครับ”

เขาคิดไปสักพัก ก็ยังคงไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิดไป

หรือว่าชมปาณียังผิด?

ปาณีมองไปยังไวยาตย์ที่ต้องทำโอทีในวันเสาร์ ถามว่า “คุณไวยาตย์จะเอากาแฟอีกไหมคะ? เดี๋ยวหนูชงให้ค่ะ!”

เธอกำลังเครียดที่ไม่มีคู่ให้ฝึกฝีมือ

แก้วที่ให้ไวยาตย์เมื่อกี้ ในความเป็นจริงนั้นทำให้ธามนิธิต่างหาก แต่รู้สึกว่าตกแต่งหน้ากาแฟได้ไม่สวยเท่าไหร่ ก็เลยทำแก้วใหม่ให้ธามนิธิ

ไวยาตย์เงยหน้าขึ้น กำลังจะพูดอะไร จู่ๆก็สัมผัสได้ถึงมีธนูที่หนาวเหน็บยิงมาทางเขา ก็ได้!

เหมือนเขาจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาต้องทำโอที

เขารีบปฏิเสธทันควัน “ไม่......ไม่ต้องแล้วครับ ผมไปทำงานก่อน คุณธามนิธิกับคุณนายพักผ่อนไวๆนะครับ”

เป็นคนโสดคนหนึ่ง เขารู้สึกได้ว่าตัวเองทนรับความเจ็บปวดนี้อีกไม่ไหวแล้ว

......

ปาณีนั่งลงข้างๆธามนิธิ ถามอย่างประหลาดใจว่า “คุณไวยาตย์ยุ่งแบบนี้ทุกวันเลยหรอคะ?”

ต้องทำโอทีแม้กระทั่งวันเสาร์ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่างานนี้ไม่ง่ายเลย