ตอนที่ 299

ตอนที่ 299

ธามนิธิตอบว่า “ครับ”

เสียงทุ้มนั้น กังอยู่ข้างๆหูปาณี ทำให้เธอตกใจจนรีบหันหน้ากลับมา

ปาณีมองไปยังธามนิธิที่ไม่รู้ว่ามาอยู่ข้างหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ “คุณอา คุณกลับมาตอนไหนคะ?”

สีหน้าของธามนิธิเรียบนิ่ง “กลับมาสักพักแล้ว”

“......” หลังจากได้ยินประโยคนี้ ปาณีก็รู้สึกบรรยากาศรอบๆตัวเริ่มตงิดๆ

เขามาสักพักแล้ว แสดงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เขาเห็นหมดน่ะสิ?

เห็นเวทัสช่วยเธอเมื่อกี้ คุณอาคงจะไม่คิดมากนะ?

ต้องไม่คิดมากแน่ๆ?

แต่ว่า ทำไมเธอถึงรู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นนั้นล่ะ?

“พี่เขย” ในเวลานี้เอง เสียงของนภันต์ดังขึ้น ทักทายอย่างเป็นธรรมชาติ

และไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำว่าพี่เขยนี้หรือเปล่า ปาณีรู้สึกว่าอารมณ์ของธามนิธิดีขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่า น้องชายคนนี้ยังมีความน่ารักอยู่บ้าง

ธามนิธิมองไปยังนภันต์ เพียงแต่ตอบ “อืม” ไปเสียงเดียว

จากนั้นก็นั่งลงข้างปาณี มองเธอตายครั้งแล้วครั้งเล่า ปาณีรู้สึกว่าเธอขายหน้าไปจนหมดสิ้น!

เกมนี้ไม่เหมาะกับเธอจริงๆ!

“ไม่เล่นแล้ว!”

ตานี้จบลงสักที ปาณีวางมือลง

นภันต์รู้สึกภูมิพอใจที่มีญาณที่ทราบเหตุการณ์ล่วงหน้า “ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าพี่ฉันเล่นกากมาก!”

“นายหุบปากไปเลย”

ปาณีมองบน ยืนขึ้น พบว่าธามนิธิเข้าไปในห้องอาหารแล้ว จึงตามเข้าไป